- گفت زندگی مثلِ نخ کردنِ سوزنه !
‹ یه وقتایی بلد نیستی چیزیو بدوزی ؛
ولی چشات انقد خوب کار میکنه ك همون بارِ
اول سوزن رو نخ میکنی اما هر چی پخته‌تر میشی
هرچی بیشتر یاد میگیری چجوری بدوزی ،
چجوری پینه بزنی ، چجوری زندگی کنی ،
تازه اون وقت چشات دیگه سو ندارن . . !
گفتم : خب یعنی نمیشه یه وقتی برسه ك
هم بلد باشی بدوزی ؛ هم چشات اونقد سو
داشته باشن ك سوزن رو نخ کنی ؟!
گفت : چرا ؛ میشه خوبم میشه ، اما زندگی
همیشه یه چیزیش کمه ، گفتم چطور مگه ؟!
گفت : آخه مشکل اینجاست وقتی ك هم
بلدی بدوزی ، هم چشات سو داره ؛ تازه اون
موقع میفهمی نه نخ داری ، نه سوزن :)!

صبح !

یه تیکه کتاب؛
گفت : هفته‌ی دیگه تنهاییت تموم میشه و
از انفرادی میای بیرون ؛ نظرت چیه؟
دوست داشتم توی صورتش بخندم و بگم :
‹ چه‌طوری تنهایی آدم تمام می‌شود ! ›
کتابِ شاگردِ قصاب -

- لذت بردن را یادمان ﻧﺪﺍﺩﻧﺪ !
از گرما می نالیم ؛ از سرما فرار می کنیم.
در جمع ، از شلوغی کلافه می شویم و در خلوت ،
از تنهایی بغض می کنیم. .
تمام هفته منتظر رسیدن روز تعطیل هستیم و
آخر هفته هم بی حوصلگی تقصير غروب جمعه
است و بس !
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺩﺭﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺭﻭﺯﻫﺎﯾﯽ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﺯﻧﺪﮔﯿﻤﺎﻥ ﺭﺍﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯿﺪﻫﻨﺪ ؛
ﻣﺪﺭﺳﻪ ؛ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ؛ ﮐﺎﺭ .
ﺣﺘﯽ ﺩﺭﺳﻔﺮ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﯾﺸﯿﻢ ﺑﺪﻭﻥ
ﻟﺬﺕ ﺍﺯ ﻣﺴﯿﺮ ؛
ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺘﯿﻢ ﺑﮕﺬﺭﻧﺪ :)!🌱'
- دکتر حسابی .

:)

اریـس : ‌‏حتی سنجاب توی عصریخبندان هم به بلوط‌ـش رسید ولی من توی زندگی واقعی به آرامشِ روانی نرسیدم.

در زمانی که احساسات شما شکوفا میشه و عشق رو حس میکنید هرگز نمیتونین آرامش داشته باشین چون همیشه احساساتتون در جریانه

امروز از زندگی لذت ببر
دیروز گذشته و قول فردا رو به هیچکس ندادن