▪️ معماری درون سازها

چارلز بروکس، عکاسی که دو دهه از عمرش رو مشغول نواختن ویولن‌سل بوده، دوربین عکاسی‌اش رو به درون سازها می‌بره و فضای معماری باشکوه و رازآمیز درون اون‌ها به تصویر می‌کشه.

تصویر ۱. ویولن. ۲. ارگان ۳. گیتار. ۴. فلوت آلتو. ۵. پیانو. ۶. پیانولا. ۷. ارگان. ۸. ویولن اسطوره‌ای که به دست استرادیواری، استاد بزرگ سازنده‌ی ویولن در قرن هجدهم ساخته شد

🆔 @masterphd

قالیچه‌ی چوب‌کبریتی اثری از هادی رهنورد، هنرمند افغانستانیه. روی این قالیچه یک اثر ردپا و یک تکه‌ی سوخته‌‌ی بزرگ جلب توجه می‌کنه، که همزمان نمایشی از کبریت‌های سوخته و قالیچه‌ی سوخته شده‌اس.

این چیدمان دقیق که «تعادل شکننده» نام داره، بخشی از نمایشگاهیه که از هنرمندان در تبعید حمایت می‌کنه.
رهنورد با این اثر، به خشونت در زادگاه‌اش، به‌ویژه در زمان حکومت طالبان اشاره می‌کنه.

بافندگی و قالی‌سازی، سنت‌‌های دیرینه‌ی قبایل کوچ‌نشین هستن و هنوز هم در کشور افغانستان و در بین پناهندگانی که در جریان جنگ شوروی و افغانستان فرار کردن ادامه داره.

این اثر نشون می‌ده که بقایای خشونتی قدرتمند مانند طالبان، چطور فرهنگ و ارزش‌ها رو فرسایش می‌ده، و مثل چوب‌کبریت‌های انباشته شده باعث ویرانی می‌شه...

🆔 @masterphd

چندی از آثار عکاسی و رِیوگرامِ "مَن_رِی"
(Man_Ray)
هنرمند و عکاس آمریکایی و یکی از پیشگامان جنبش دادائیسم، در سال 1922 بود که "مَن_رِی" اولین رِیوگرافی‌های خود را ساخت (کلمه‌ای که از ترکیب نام‌خانوادگیِ خود با عکاسی ایجاد کرد) این تصاویر، عکس‌هایی بودند که بدون دوربین و با حرکت دادن اشیا و مواد مختلف و یا حتی اعضای بدن به اطراف و روی یک صفحه‌ی کاغذِ حساس به نور و قراردادن آن‌ها در معرض نور و تغییر زوایای منبعِ نور برای ایجاد یک تصویر ایجاد می‌شدند. "مَن_رِی" در پرتونگاره‌هایِ خود، ترکیباتی سوررئال و غیرمنطقی از اشیاء را ایجاد می‌کرد و در این کار بر انتزاعِ تصاویر تأکید می‌کرد، کارهای او در زمینه‌ی عکاسی او را به جنبشِ سوررئالیستی سوق داد و در دهه‌های 1920 و 1930 در سه مجله‌ی اصلی سوررئالیست چاپ شدند، آثار او به دلیل نوآوری‌ها و تکنیک‌های خاصش، تأثیر زیادی بر جنبشِ سوررئالیسم گذاشتند.

#عکاسی
@masterphd