سوال و جواب ابر گروه شاه کلید روانشناسی

🌺🍂🍃🌺🍃🍂🌺🍃🍂☞۶۱۲۸۷۱
🍃🌺🍃🍂
🍂🍃🌺
🌺🍂 🍃
🌺
🍂
مشاور شما : سرکار خانم چمن پیرا

🆔@Roya262
شرح مشکل :
مادری ۳۷ ساله هستم همسرم ۴۲ سالشون هست و پسرمون تازه داره یک ساله میشه. اولین فرزندمون هست.
پسرم یک سری رفتارها داره که میخام علتش رو بدونم نگرانم بابتش.
مثلا ی موقه هایی اگر کاری میخاد انجام بده نتونه داد میزنه یا میزنه زیر گریه و حالت بی حوصله میشه سرشو تکون میده و وسیله رو پرت میکنه.
گاهی داد هم میزنه بین بازی هاش
گاهی بی حوصله میشه یا مثلا بغل منو میخاد و من شرایط بغل گرفتنش رو در اون لحظه ندارم خودشو میندازه زمین یکم خودشو زمین میزنه دهنشو سرشو هی میزنه زمین دردش میاد بعد گریه میکنه.
اگر لج خواب یا چیزی رو داشته باشه گریه میکنه و اغلب آروم نمیشه تا به هدفش برسه.
بی نهایت وابسته به من هست دروی منو تحمل نمیکنه داخل خونه میگه از جلو چشم من دور نشو هرجا میرم میاد پشت سرم.
بی نهایت کنجکاو هست و همه چیز میریزه بهم دست میزنه کلا ورجو وورجه زیاد میکنه، عاشق اینه ک دالی بازی کنه و ی جای قایم شه برم دنبالش و بخنده، عاشق هیجان، از جاهای بلند مرتب تلاش میکنه بره بالا
البته هنوز دندوناش کامل بیرون نیمده و زیاد اذیتش میکنه بعضی بی قراری هاش میزارم پای درد لثه ها و اضطراب جدایی ک داره، اما اون خشم ناگهانی و لج گرفتن در این سن برام نگران کننده بود.

خودم بی نهایت عصبی هستم و وسواس فکری دارم و اگر برم تحت درمان قطعا باید دارو مصرف کنم اما تا بحال نرفتم.
ناخواسته سرش زیاد داد میزنم گاهی با داد من انگار توی روم وایمیسه و یکم داد میزنه یا میترسه
بی نهایت از بی خوابی و خستگی زود عصبی میشم.
از بعد از تولد پسرم رابطم با همسرم زیاد عاطفی و مهربون نیست کلا ی سری چیزها ریخته بهم حال خودم اصلا خوب نیست‌.
آیا ممکن روی پسرم تاثیر گذاشته باشه همه ی اینها؟

جواب سوال شما :سلام و درود خدمت شما، از توضیحاتی که دادی کاملاً مشخصه که هم نگرانی شما برای پسرتون طبیعی هستش و هم فشار زیادی روی خودتون احساس می‌کنید .

* رفتارهای پسرتون
- گریه ، جیغ و پرت کردن وسایل در این سن (حدود یک سالگی) بسیار رایج هست. کودکان در این سن ، هنوز زبان و توانایی کنترل هیجانات رو ندارن ، بنابراین وقتی به خواسته‌ای نمی‌رسن یا ناکام می‌شن ، با گریه و جیغ واکنش نشون می‌دن . این بخشی از رشد طبیعی اوناست .
- وابستگی شدید به شما هم طبیعی هست . در حدود یک سالگی ، اضطراب جدایی به اوج می‌رسه . کودک می‌ترسه مادر از دیدش برود و دیگر برنگردد ، بنابراین مدام دنبال شما میاد .
- کنجکاوی ، دالی بازی ، تلاش برای بالا رفتن نشانه‌های خوبین و نشون میده که رشدِ شناختی و حرکتی‌ش فعال هست .
- زدن سر یا بدن به زمین بیشتر یک واکنش هیجانیه . کودک هنوز نمی‌دونه چطور احساساتش را مدیریت کنه و گاهی با این رفتارها توجه می‌گیره . البته باید مراقب باشین آسیب جدی نبینه .

* تأثیر شرایط شما بر او
- کودکان مثل آینه هستن ؛ هیجانات والدین را خیلی سریع جذب می‌کنن . وقتی شما خسته ، بی‌حوصله یا عصبی هستین ، او هم می‌تونه این تنش رو درک کنه و واکنش‌های شدیدتری نشون بده .
- داد زدن یا تنش بین والدین می‌تونه باعث بشه کودک بیشتر بی‌قراری کنه یا برای جلب توجه رفتارهای تندتری نشون بده .
- این به معنای "خراب شدن" یا آسیب جدی نیست ، بلکه نشون میده محیط عاطفی خونه روی او اثر داره . هرچه آرامش و حمایت بیشتری دریافت کنه ، رفتارهاش هم متعادل‌تر می‌شه .

* چه کارهایی می‌تونه کمک کننده باشه ...
- آرام‌سازی خودتون : حتی چند دقیقه نفس عمیق ، پیاده‌روی کوتاه یا کمک گرفتن از همسر/خانواده برای استراحت می‌تونه عصبانیت و خستگی رو کمتر کنه .
- واکنش به رفتارهای او: وقتی جیغ می‌زنه یا خودش را زمین می‌زنه ، سعی کنید آرام بمانید . او را ایمن نگه دارید ولی سریع تسلیم خواسته‌ش نشید . با آرامش و ثبات ، یاد می‌گیرد که گریه همیشه راه رسیدن به هدف نیست .
- تقویت رابطه با همسر: حتی چند لحظه محبت ساده (یک گفت‌وگوی کوتاه ، یک کار مشترک) می‌تونه فضای خونه رو آروم‌تر کنه و به شما انرژی بدهد .
- کمک حرفه‌ای برای خودتون: چون گفتید وسواس فکری و عصبانیت دارید، بهتر است با یک روانشناس یا روانپزشک صحبت کنید. درمان فقط دارو نیست ؛ گاهی مشاوره و تکنیک‌های مدیریت استرس بسیار مؤثرند.

سخنِ آخر : رفتارهای پسرتون در این سن طبیعی هستن (گریه ، وابستگی ، جیغ ، کنجکاوی). اما شرایط روحی شما و تنش‌های خانوادگی می‌تونه شدت این رفتارها را بیشتر کنه . اگر شما آروم‌تر و حمایت‌شده‌تر باشید ، او هم آرام‌تر خواهد شد.

با آرزوی توفیق روز افزون برای شما

رؤیا چمن پیرا مشاور کودک و نوجوان و اختلالات شخصیتی

تماس: 09194175932

لطفا مخاطبین خودتون رو به گروه دعوت کنید ، سپاس از مهرورزی شما

🌺
🍂
🍃
🌺🍂
🍂🍃🌺
🍃🌺🍂🍃
🌺🍂🍃🌺🍂🍃🌺🍂🍃

8 views11:58