احساس می‌کنم هرچیزی که می‌خوام بهش برسم زیادی دور از دسترسه. زیادی مسیرش ترسناکه و من با اینکه خیلی می‌خوامش جونی برای رسیدن بهش ندارم دیگه.

اینکه یاد گرفتم وسط مشکلات و دردهام چند لحظه به خودم استراحت بدم واقعا عجیبه. فکر کن وسط باتلاقی، میدونی اگه برقصی بیشتر فرو می‌ری ولی بازم اینکارو می‌کنی چون می‌دونی اگه خوشی رو بگیری از خودت، باید باور کنی این باتلاق همیشگیه.

تلاشت رو می‌کنی، همه‌ی جونت رو می‌ذاری، تمام راه‌ حل‌ها رو بررسی می‌کنی ولی حل نمی‌شه. کم کم بی‌حس‌ می‌شی، می‌پذیری که نشده. تقریبا دیگه رها کردم و فقط می‌خوام این همه نشدن رو تا انتها پذیرا باشم.

بهش گفتم اذیت می‌شم؟ گفت اره. گفتم بیشتر از این؟ بازم گفت اره. من این دفعه اذیت نمی‌شم، دارم نابود می‌شم.

مقایسه کردنِ جایگاه فعلی‌ت با جایگاه اطرافیان فقط باعث توقف‌و تلف کردن زمانی می‌شه که قابلیت چند پله بالا رفتن رو در اختیارت می‌ذاره. باعث نیمه رها کردن مسیرهایی‌ می‌شه که تهش‌و ندیده به قطار زندگی‌ می‌بازی. باعث کورکردن توانایی‌های می‌شه که درون وجودت جا دادی. نحوه‌ی شروع کردن‌ها، طریق ادامه دادن‌ها آدم به آدم، شرایط به شرایط فرق داره. مقایسه کردن فقط باعث جا موندن‌ت از صعود کردن می‌شه. خواسته‌هات‌‌و هدف‌هات‌‌و به مقایسه‌‌ کردن‌ها نباز.

رویایی که با همه امید کاشتی برای جوونه زدن احتیاج به خاک مناسب، هوای معتدل، آب‌ گوارا داره. رویایی که با همه انگیزه کاشتی نیاز به پکیج مشخصی داره تا بتونه بشکفه. احتیاج داره صبور باشی‌، شرایط رو برای جوونه زدن مهیا کنی. احتیاج داره توجه کنی‌، حوصله به خرج بدی مراحل رو به بهترین نحوه پیش ببری. در آخر اعتماد کنی‌و منتظر سبز شدن بمونی. خارج از قواعد عمل کردن فقط باعث دفن شدن رویات می‌شه.

باید شجاع‌ت قرار گرفتن در شرایط دشوار رو داشته باشی، توانایی شروع مجدد بعد شکست رو داشته باشی، تحمل نادیده گرفته شدن هنگام طی کردن مسیر رو داشته باشی، قدرت پذیرش افتادن بعد هر حرکت رو در خودت داشته باشی، زور بستن زخم‌ها و از نو دویدن رو در وجودت داشته باشی، باید متوجه بشی که در راه رسیدن به هرچیزی افتادن‌و شکستن‌ طبیعیه. لازمه‌ی رسیدن به نقطه‌ی تعیین شده‌ی درون ذهنته.

موقعیت =
چند ساعته میخوام برم حموم ✅️
ولی تنبلی ام گل کرده
خودمو درگیر گوشی کردم
کلی پیام دارم ک باید چک کنم ✅️
و کلی چیزهای دیگه که توی ذهنم دارن خودنمایی میکنن و نمیدونم چطوری حالیشون کنم که اوکی میفهمم چی دارین میگین و حواسم هست ولی الان نمیتونم کاری براتون کنم

باید از فردا روزه بگیرم و فکر می‌کنم داره داستان دارک تر میشه ...
آبجی زنگ زد و گفت آبگرمکن خونشون یهویی افتاده وسط آشپزخونه و حسابی ترسیده
و دارم به این فکر میکنم چرا اون لحظه خندیدم و گفتم عادت کردیم ب این اتفاقا
جالبه (:
نمیخوام غر بزنم برای همین میرم حموم و پادکست همزمان گوش می‌کنم ✅️
بعدش آشپزی میکنم ✅️و ی کوچولو کتاب میخونم بعد مدتها ✅️
برنامه ریزی می‌کنم برای فردا ✅️
تایم تماس‌های امروزو ک کنسل کردم دوباره باید اوکی کنم تا آخر هفته تموم شه✅️
تاج کار جدید داده با ددلاین کوتاه حواسم باشه تو برنامه بنویسم ✅️
و یادم نره آب خوردن و ویتامین و میوه رو دوباره بیارم ب روتین زندگیم (:✅️

گفتم روتین !
حواسم باید ب خودم باشه ۱۰۰۰ مرتبه 💚

هشتگ اولین روز ۲۳ سالگی
#بیست_و_سه

انتخاب خوبیه برای شروع

میخوام ی مدل جدید برنامه ریزی رو امتحان کنم
عجیبه ی کوچولو
ولی فکر کنم قشنگ باشه 🫠

اینطوریه چیزی ک تو ذهنمه
ابعاد مختلف زندگیم رو بنویسم
بعد جلوشون کارهای مربوط بهش رو بنویسم

امنیت جانی ندارم تو این خونه 🚶🏻‍♀️
زن اذان ساعت ۴:۳۰ئه
چرا باید از ۲:۴۵ بیدار کنی 👀

بعد میگه همسایه ها بیدار نشدن 🚶🏻‍♀️

از همین تریبون اعلام می‌کنم من فردا ی ساعت زودتر افطار میکنم 😒

برای هوش فرهنگیان تست دارین ؟

ولی ب نظرم فرقی نداره کی بیدار بشی
مهم اینه بعد بیدار شدنت از تایمی که داری چطوری نهایت استفاده رو ببری 👌

این جور مواقع اولویت بندی کارها خیلی مهمه

برای پرنده اهمیتی نداره که
کسی به آوازش گوش میده یا نه!
اصلا حضور شنونده براش مهم نیست
و برای بدست آوردن چیزی آواز نمیخونه...
اینکارو فقط برای
شور و نشاط خودش انجام میده.
بدون شک
راه درست زندگی کردن همینه :)
⸀💚☘˼
•خونه سبـز 🌱

از ۱۱ تا ۲ بریم چند تا از برناممون رو انجام بدیم ؟
هستی یا چی !