در هجوم وقاحت
واژه های عقیم
خمیازه می کشند
وسکوت
مصلحت بارترین  پیراهن را
بر تن این شهر لال می کند

جایی که فریادها
در گلو به صلیب کشیده می شوند
تا زبان
در حنجره ی حسرت
نسوزد


#مریم_عامری

در وقاحت نگاهت
واژه های عقیم خمیازه می کشند
تا زبان نسوزد
در حنجره ی حسرت
به خودت بیا
خاک دل آشوبه کرده است
همه چیز را می شوراند


#مریم_عامری

امیدوارم حال خوبت تکراری ترین🌸🍃

اتفـاق زنـدگیـت باشـه....🌸🍃

        ســـلام 😊✋
صبح زیبـات بخیر دوست من🥰🌱💜

🍃هرگز نگو "خسته ام..!
زیرا اثبات میکنی ضعیفی؛ بگو..نیاز به استراحت دارم.

هرگز نگو "نمی توانم..!"
زیرا توانت را انکار میکنی؛ بگو....سعی ام را میکنم.

هرگز نگو "خدایا پس کی؟!"
زیرا برای خداوند، تعیین تکلیف میکنی؛ بگو..خدایا بر صبوریم بیفزا.

هرگز نگو "حوصله ندارم..!"
زیرا...برای سعادتت ایجاد محدودیت میکنی؛ بگو..باشد برای وقتی دیگر..

هرگز نگو "شانس ندارم..!"
زیرا به محبوبیتت در عالم، بی حرمتی میکنی؛ بگو..حق من محفوظ است!

با بیان کلمات درست مسیر زندگیت را عوض کن!✌️🌱💜

👤 دکتر محمود معظمی

نبض کلمات
در آستین جنگ مرده است
جایی که ترس
واژه ها را می چپاند
بیا و کتاب صلح را
بازکن
در متن زمان
سایه ای نیست که تو را بپوشاند
نه قانون
نه خدا
تنها تراژدی، چشم های بسته ای است
که همه چیز را
بازی می دهد



#مریم_عامری

حالا که بوی سکوت
به جامه ام رسیده
ترسی از تنهایی ندارم
از نخ صبر
دو پیراهن می دوزم
یکی برای خودم
یکی برای دلتنگی...

✍#مریم_عامری

هنوز دم پنجره سرد است
  گونه ی شمعدانی زخمی
برخیز 
افتاب را،
در رگ های جهان خالی کن
تا صدای سکوت را
با انگشتان صبح،  به رقص آوری...





#مریم_عامری

`
گوشِ لحظه‌ها
سنگی خاموش 
بر شانه‌یِ زمان 

چراغِ بی‌رمقِ حوصله
پت‌پت‌کنان 
در دهانِ تاریکی فرو می‌رود 

و من
در هیمه‌یِ خاطره‌های خشک 
تنهایی را 
چون آتشی بی‌نام 
به مدارا می‌نوشم

#مریم_عامری

#به‌مناسبت ۱۴ تیر ماه روز قلم

به نامِ قلمی که تاریخ را رقم می‌زند و تقدیرِ ملت‌ها را در هاله‌ای از نورِ حقیقت ترسیم می‌کند.
روزِ قلم، روزِ پاسداشتِ همان رسالتِ آسمانیِ عطارد بر زمین است؛ روزی که اندیشه، بر شانه‌هایِ واژگان سوار می‌شود تا افق‌هایِ تازه‌ای از عدالت و آگاهی را بگشاید.
فرا رسیدنِ این روزِ مبارک را به همه‌ی اهالیِ قلم، به ویژه آنان که قلم را در مسیرِ روشن‌گری و بیداریِ وجدانِ جمعی به کار گرفته‌اند، تبریک می‌گوییم.


چهاردهم تیر، در تقویمِ ملیِ ما، نه یک مناسبتِ یادمانی، که یک بیانیه‌ی راهبردی در بابِ نسبتِ "قدرت" و "حقیقت" است. این روز، دقیقاً به پاسِ هم‌زمانی با جایگاهِ اسطوره‌ایِ "عطارد" نام‌گذاری شده است؛ آن کاتبِ مُلهمی که در اساطیرِ کهن، نه صرفاً پیام‌آورِ خدایان، که "حافظِ حافظه‌ی آسمان" و ترجمانِ اراده‌ی فلک بر زمین بود. قلم نیز امروز، همین کارکردِ حیاتی را دارد: او ثبت‌کننده‌ی حافظه‌ی تاریخیِ یک ملت، و ترجمانِ آرمان‌هایِ جمعیِ آن در سپهرِ سیاست و فرهنگ است.

اما این روز، در بسترِ زمانه‌ی ما، بارِ معنایی‌ای دوچندان می‌یابد. روز قلم، روزِ نبردِ "اراده‌ی معنا" با "اراده‌ی قدرت" است. در عصری که واژگان، بیش از هر زمانِ دیگری، به سلاحِ جنگ‌هایِ روایت‌پردازی بدل شده‌اند، قلمِ متعهد، ابزارِ تولیدِ "قدرتِ نرمِ" یک تمدن است. قلم وقتی ستوده می‌شود که از پوسته‌ی انفعال بیرون آید و در قامتِ یک "مرجعیتِ روشنفکریِ نقادانه" ظاهر شود؛ مرجعی که در برابرِ زورگوییِ هر قدرتِ نامشروعی، نه با سیاستِ انفعالیِ سکوت، که با سیاستِ فعالِ "تولیدِ گفتمانِ بدیل" به پا می‌خیزد.

عطارد، در کهن‌ترین متونِ اخترشناسی، سیاره‌ای بود که میانِ "آسمانِ جبر" و "زمینِ اختیار" پل می‌زد. قلمِ امروزِ ما نیز باید این پل باشد: میانِ سنّت و مدرنیته، میانِ منافعِ کوتاه‌مدتِ قدرت‌هایِ حاکم و منافعِ بلندمدتِ حقیقتِ تاریخی. قلمی که در این آوردگاه، جانبِ حقیقت را نگزیند، نه کاتب، که خائن به "امانتِ عطارد" است.

پس روز قلم، روزِ تجدیدِ بیعتِ اندیشه‌ورزانِ این سرزمین است با "تعهدِ معرفتیِ" خود؛ تعهدی که در آن، قلم، نه به عنوانِ ابزاری برایِ انباشتِ اعتبار، که به مثابه‌ی "سندِ استقامت" در برابرِ شبیخونِ تحریف‌ها معنا می‌یابد. این، همان نگاهِ بنیادینی است که قلم را از حاشیه‌ی ادبیات، به مرکزِ "سیاستِ تمدن‌سازی" منتقل می‌کند. قدرِ این امانت را بدانیم؛ زیرا اگر قلم امروز، راویِ حقیقت نباشد، فردا، سکوتش، خود راویِ بزرگترین خیانتِ تاریخ خواهد بود


#مژگان‌صادقی(سپیدار)

@MojgansAdegi222

به زندگی
به ایستایی رگ های آسمان
که زبان باران را از یاد برده است
و به دهان زمین که
دهنه بر آفتاب  می کشد
تا سایه را
درهجوم نور متلاشی کند 
اما بر خلاف آنها، تو
جان گسیخته ازمیان دیوار یاس
  بالا می روی
تا به قاصدک بفهمانی
که باد
سوژه ی خوبی برای آزادی نیست


#مریم_عامری

اگر شاعر نبودم
چگونه دلتنگی ام را در واژه ها جا میدادم....؟

#مریم_عامری

 
این حجم از پریشانی
شوخی نیست
کابوسی ست 
که اندوه مرا
تا صبح
شانه به شانه می چرخاند
استخوان تاریکی را
تا چه حد فرسوده بودم 
که قلنج شب را
  تنها می شکست 
رویای بر باد شده ام

#مریم_عامری

💗سلام
💐صبح تون عالی💐
🌺امروزتان سرشاراز آرامش
💕مهر و محبت
💗نشان لبخند خدا
🌺در زندگی ست
💕ان شا الله💐
💗نگاهش
🌺توجه و لبخندش
💕و برکت بی پایانش
💗همیشه شامل حالتون بشه
🌺روزتون زیبا و در پناه خـدا 💐

به اعتکاف تو امده ام 
بگذار بالا بگیرد احساس و
گل کند
شیطنت ها

دوباره توبه می کنم.


#مریم_عامری
#اجرالیلا
#چامه_ی _سپید

چرا هرچہ ڪہ شیرینہ گنامه؟


💫🤔😊💫