قلم افکارت
با کدامین رویا
اندیشه ام را
مطالبه میکند
که قلمدان بدهکار مانده است

#مریم_عامری
#سپکو_قلم

از اطلسی عشق
پرکن کاسه ی صبح را
و بگذار تاج خوشبختی
برسر آرزو ها بماند
باور داشته باش
که از دامن خورشید
بی محابا عشق می ریزد

#مریم_عامری
#سپکو_عشق

آستین اجابت را بالا بزن
تا مومن شوم
به قنوت قضا
در آستین عشق

#مریم_عامری

#سپکو_آستین

زانوی خیال خراش برداشته است
در اندوه نبودنت
بگو به کدام جاده
چشم بدوزم
که رویاها به زانو درامده اند

#مریم_عامری
#سپکو_زانو

در ازدحام کوچه ی تنهایی
پای اشتیاقم
یخ زده است
که مرا
به کوچه ی دلدادگی نمی‌برد

#مریم_عامری
#سپکو_کوچه

نگاه گیرای تو
طلیعه ی فجراست
که هر صبح
با دمنوش بوسه
دست خوشبختی ام را
گرم و گیراتر می‌گیرد

#مریم_عامری
#سپکو_گیرا

در پیچاپیچ کدام کوچه
گم شده ای
که دست نوازشت مانده است
در پیچ گیسویم




#مریم_عامری

#سپکو_پیچ

معمای نگاهت را
بر آینه ی کدام جادو آويخته ای
که باز تابش
معمای لا ینحل است

#مریم_عامری
#سپکو_معما

📚یک قاچ کتاب

هرچه قدر هم که با نام هایی چون: فرهنگ، شخصیت، روان یا چیزهای دیگر، از زن‌ها خواسته شود که این طور یا آن طور لباس بپوشند و رفتار کنند هر چه قدر هم که دیگران بخواهند به کمک چندین مراقب و نگهبان نادان تمام زن‌ها را، فارغ از بعد تمام انسانی آنها، چون یک گله نگه دارند صرف نظر از این که برای سرکوبِ زندگیِ پر روح این جنس لطیف از چه فشارهایی استفاده می‌شود.
هیچ یک از این‌ها نمی‌تواند این حقیقت را تغییر دهد که زن همانی است که هست. لطیف، ولی در عین حال پرقدرت! آن قدر پر قدرت که هیچ اجباری را نپذیرد.

📖#زنانی‌که‌باگرگ‌هامی‌دوند
✍️#کلاریسا_پینکولا_استس

کافه های شهر
بوی نا گرفته اند
وقتی قهوه ی تلخ بیهودگی را
کافه چی سر می‌ کشد

#مریم_عامری
#سپکو_کافه

ابر اشتیاق
هوای دلم را
در کوچه باغ بهت زده ی زمان
ابری می‌کند

#مریم_عامری
#سپکو_ابر

در آینه ی غمی شکسته ام
که از حسرتش
چشم اندوهم
مدام غم می بارد


#مریم_عامری
#سپکو_غم

طلوع
از گوشه ی جشمت شروع
به گونه ات که میریزد آفتابی
نرسیده به لب هایت
زنده کن
طلوع طلای دار عاشقانه ها را

#مریم_عامری
#سپکو_طلوع

غرق خوشبختی است
ناخدایی که باورش را
به دریا می ریزد
تا خیالش
به دست هیچ طوفانی
غرق نشود

#مریم_عامری
#سپکو_غرق