مدام از زوال آفتاب
بر ديوار
به انتهار روز مى رسى
مدام سایه
پا بلندی می کند
برای رفتن
حالا چند دقیقه
با خود باش
به غروبى
كه شكست سايه هاست
فكر كن
به آسمانی
که پر از خون مردگى است
و كلاغانى كه در سياهى بال هاشان
گم مى شوند
راه خانه لابد
از ميان اين گم شدن ها مى گذرد

#مریم_عامری

سلام خانم عامری عزیز وارجمند
روزتان به سلامتی وخوشی
شعرتان شعری باتقطیع اصولی ونیز حول گم شدن ها ست با نگاهی اجتماعی به
زندگی آدمیان و درود برشما🌹🌹🌹

انگار آن سوی خواستن
تشنگی بود
فاصله 
از برکه ی نگاهت
آب می نوشد
به این سوى نور بیا
بگذار باد زوزه كند
از دریچه ی سوزناک زمستان
یک چیز روشن است
اینکه
پونه هایی که در سرمای
پیراهن ام روییده
بهار را
به یاد می آورد


#مریم_عامری

مرا به بازی نگیر
خراب تر از آنم
که فکر می کنی
یک لا لایی به جامانده
از کودکی ویران


#مریم_عامری

انگار آن سوی خواستن
تشنگی بود
فاصله 
از برکه ی نگاهت
آب می نوشد
به این سوى نور بیا
بگذار باد زوزه كند
از دریچه ی سوزناک زمستان
یک چیز روشن است
اینکه
پونه هایی که در سرمای
پیراهن ام روییده
بهار را
به یاد می آورد


#مریم_عامری

فاصله
از برکه نگاهت
آب می‌خورد

خیلی شاعرانه

بگذار باد
زوزه کند
از دریچه سوزناک زمستان

کمی خیال را همراه کن شاعر

پونه‌هایی که در سرمای پیراهنم
روییده‌اند
بهار را
به یاد می‌آورند

خیلی احساسی و در عین حال متفکرانه

مرا به بازی نگیر
خراب تر از آنم
که فکر می کنی
یک لا لایی به جامانده
از کودکی ویران


#مریم_عامری

سلام ودرود برشما خانم عامری نازنین
ودرود برشعرهای کوتاه امافشرده معنا درآن ها🌹🌹🌹❤️

نگاه پنجره
مه آلودست
سكوت اتاق
  حجم سفيدى
از ناگفته ها
يك واژه
يك حرف
تا چشم انداز پاييزى
تا توفان رنگ


#مریم_عامری

آنگاه که
بغض ها راه همه چیز را بسته بودند
من از بوی باران برخاستم
تا نگاه آفتاب را برتابم
و  بدوم تو را
تا نفس های ملموس باد
 


#مریم_عامری

سنگ نزن
به كوزه ى دلتنگى
ترك بر دارد
گل مى روید
از زخم خاطره ها

#مریم_عامری