فشرده تر
از انجماد آب
نفس بسته ی پنجره است
که با گیسوی ژولیده باد
در جدل است
بیا مرا رها كن
از اين عقوبت دشوار
مرا ببر
به آبادی اشراق
آنجا كه جان
بيكران مى شود
در همآغوشى با يار
آنجا كه كهرباى شعر
به رنگ خداست


#مریم_عامری

آنگاه که
بغض ها راه همه چیز را بسته بودند
من از بوی باران برخاستم
تا نگاه آفتاب را برتابم
و  بدوم تو را
تا نفس های ملموس باد
 


#مریم_عامری

آن شب
ان شب به وسعت شعر زیبا
وبه وسعت آسمان آبی
"چه یگانه شبی بود
ان شب"

پوستی
که در من نمی گنجید
پر بود
از دلدادگی 

هر چند بر گرده ی عشق
رد کبودی گویا بود
هر چند تاول های تحقیر
پاهامان را سوزاند
اما چیزی عوض نشد
پای اراده ی مان
کوتاه نیامد....


#مریم_عامری

مدام از زوال آفتاب
بر ديوار
به انتهار روز مى رسى
مدام سایه
پا بلندی می کند
برای رفتن
حالا چند دقیقه
با خود باش
به غروبى
كه شكست سايه هاست
فكر كن
به آسمانی
که پر از خون مردگى است
و كلاغانى كه در سياهى بال هاشان
گم مى شوند
راه خانه لابد
از ميان اين گم شدن ها مى گذرد

#مریم_عامری

سلام خانم عامری عزیز وارجمند
روزتان به سلامتی وخوشی
شعرتان شعری باتقطیع اصولی ونیز حول گم شدن ها ست با نگاهی اجتماعی به
زندگی آدمیان و درود برشما🌹🌹🌹

انگار آن سوی خواستن
تشنگی بود
فاصله 
از برکه ی نگاهت
آب می نوشد
به این سوى نور بیا
بگذار باد زوزه كند
از دریچه ی سوزناک زمستان
یک چیز روشن است
اینکه
پونه هایی که در سرمای
پیراهن ام روییده
بهار را
به یاد می آورد


#مریم_عامری

مرا به بازی نگیر
خراب تر از آنم
که فکر می کنی
یک لا لایی به جامانده
از کودکی ویران


#مریم_عامری