در آینه ی دل
همان‌قدر روشنی
که صبح
در گذر از تیرگی ها.
دندان طمع سایه را بکن و
با چشم خورشید بتاب 

تو ازپس همه چیز بر می آیی...


#مریم_عامری

آمدی اما
دیر آمدى
پیچک خاطرم را
باد در هم پيچيد
و نگاه من به تو
از پشت شيشه هاست
تاب آن ندارم
دیوار احساسم را بلرزانی
خسته تر از آنم
که عروسك كوكى تو شوم

کفش رویاهایم ديريست
در كوره راه هاى زندگى
به گِل نشسته است

#مریم_عامری

سلام وعرض ادب
دوستان عزیزم
صبح زیباتون بخیر
الهی که حال دلتون خوب
تنتون سالم
سفره هاتون پر برکت
وامضای خدا پای تموم آرزوهاتون باشه

❤️🌸🌸🌸🌸🌹🌹🌹💐💐💐🌱🌱🌱

قدم میزنم تورا

درجنگل باران خورده ی

خاطرات

میان درختان مه آلود

کنار رویاها

آنجا که

چشمانت،
َِ"می"
می نوشند

#مریم_عامری

یه حس عالی
گوش کنید و لذت ببرید 😊🌱🌱🌱

مرا به فردایی که
نمی آید
دل خوش نکن
حال و روزم را
به  مسافت ها کش مده  
این پرنده  می میرد
حتا به وقت بهار 

#مریم_عامری

صبر را
هر چه می چلانم
جز تنهایی
نم پس نمیدهد
شاید در این حوالی
ایوبی صبرش بسر رسیده‌ است


#مریم_عامری

میان درد ها
فاصله چشم باز کرد
تا دلداری ام دهد

بیچاره دلم
بهر طرف رو مى كرد
زخم كارى دشمن بود
حريف غربت غريبانه ى
خود نبود
مدام گوشه کنایه قورت می‌داد
مدام ابرى بود
چشم اگر داشت
به اندازه ى همه ى آب هاى جهان
مى گريست


#مریم_عامری

‍ میان درد ها
فاصله چشم باز کرد
تا دلداری ام دهد

بیچاره دلم
بهر طرف رو مى كرد
زخم كارى دشمن بود
حريف غربت غريبانه ى
خود نبود
مدام گوشه کنایه قورت می‌داد
مدام ابرى بود
چشم اگر داشت
به اندازه ى همه ى آب هاى جهان
مى گريست


#مریم_عامری
#شقایق_بافرانی ✨🌻✨
@dsht_shqq

✨🌻✨🌻✨🌻✨🌻✨
🌻✨🌻✨🌻✨🌻✨✨

شعر این اثرداستان جالبی دارد که شنیدنیست
درسال۱۳۰۵روزنامه(اقدام)بمدیریت عباس خلیلی(پدر سیمین بهبهانی)مسابقه ای ترتیب میدهد بین شاعران فارسی آن زمان ازجمله وحیددستگردی،رشیدیاسمی،ایرج میرزا و.
در مورد برگرداندن افسانه ای اروپایی به شعرفارسی از بین شرکت کنندگان ایرج میرزا با امتیاز بسیار برنده میشود او درین شعر کوتاه و بسیار زیبا چنان استادانه ضرب المثلها و اصطلاحات فارسی را به کار برده و چنان نکات ظریفی به داستان افزوده که آنرا صدچندان زیباتر ساخته و خود به شاهکاری در ادبیات فارسی تبدیل شده اصل داستان این بوده: دو دلداده در کنار رود دانوب ایستاده بودند که گل زیبایی بر روی آب پدیدار میشود و دلبر به آن ابراز علاقه میکند عاشق بیدرنگ به رودخانه میپرد و گُل را گرفته بسوی دلبر خود پرتاب میکند و میگوید"فراموشم مکن"و خود در آبهای خروشان غرق میشود ازآن پس این گل را(گل فراموشم مکن)میخوانند اما ببینید ایرج میرزا با این داستان چه کرده وچه نکات باریک و هنرمندانه ای به آن افزوده بعدها مرتضی نی داود بر روی این شعر آهنگی ساخت و قمرالملوک وزیری آنرا خواند وسالها بعد هنگامه اخوان آنرا بازخوانی کرده که میشنوید چه غمناک.

در تله ی تاریکی
فرو نمی رود شب
اگر بداند رو یا
در مشت فردا
زیبا تر است

#مریم_عامری