و تو
آبستن کدامین عشقی
كه نمی زاید
دلدادگی را

بند ناف دلت را بِبُر
به جهان من
پرتاب شو

#مریم_عامری

بخشی از زندگی را
به سکوت
بخشی را به جبر
چقدر به درازا کشیده
ناکامی!!!


#مریم_عامری

خیلی قشنگه ❤️

پرسید: فرق بین دوست و رفیق،
گفتم : دوست فقط یک آشناست، یک همکار، یک همکلاسی، حتی یک همسایه گاهی یک همسفر، شاید حتی یک همراه، یک همراه از سرکوچه تا دم خانه مثلا،

دوستی یک آشنایی ست که با یک سلام شروع می شود گاهی خداحافظی نگفته تمام می شود.
یک اشتباه از دوست بیگانه می سازد

اما رفاقت ریشه دارد به روز و ماه و سال نیست، گاهی در یک آن، یک لحظه ریشه می دواند، می رود تا مغز استخوانت، توی تمام جانت، دلت را قرص می کند رفیق به بودنش، به ماندنش، به رفاقتش،

دوباره پرسید :
فرقش،
گفتم : به هر کس نمی گویی رفیق،
رفیق یک جوری آرام جان است، قرار است، دنیا دنیا، دریا دریا هم که فاصله باشد از این قاره تا آن قاره رفیق رفیق می ماند
که برای رفاقت نیازی به شباهت نیست👌🏻

ای ریا ضت نزدیک
در دورترین فصل نجات
ای سرخ ترین فنجان.
بر لب های حسرت
تا کی تلخ بنوشمت 
ای دلتنگی مدام...
 


 

#مریم_عامری
#Sher_va_shokofe

از تیری که بر دلم نشاندی
تا به مهر برسم
پاییز را
رنگ
به رنگ شدم
مگر قرار است
چند بهمن بگذرد
تا در چشمانت 
بهار را
اردیبهشت شوم

#مریم_عامری

ساده بگویم
برای دوست داشتن ات
سند و مدرک ندارم
همین قدر بدان
از تو
دیوانه ترم...

#مریم_عامری

تدبیر ی بیندیش
که تقدیر
تعبیر نمی کند وابستگی را
تقصیر من و تو نیست
چیزی رخ نمی دهد
در احساس های بی در و پیکر
فقط می آیند
تا بکُشند 


#مریم_عامری

نهایت دوست داشتن ام
به پنجره جرات می دهد
تا دهانش را به یاس خوش بو
وآفتاب را بغل کند
با همه ی این ها
باد ادعا می کند
کوچه برای تو
و تو برای من
دست تکان خواهد داد
اگر به جهت هم باشیم

#مریم_عامری

شبیه آب
شبیه آفرینش کلمات
به بزاق شعرم /شیرینی
نگو
نه نگو!
باغچه ی دوست داشتن ام
بی بر و بار است
تو اگر حرير بالى
پيله ات منم
تو از من
به شاخه شدى
تو از مريم وجودم
نگين چمنى

#مریم_عامری

از سکو های سمج  پرتابم کن
وبیاد بیاور
چگونه در نا خود آگاه خویش
شعر می شوی
و من
پروانه ای سرگردان
میان باغی 
که نفس کم آورده تا
از دیواره ی ضخیم ناشناخته ها
جدا شوم
برای پیله کردن به  تو

#مریم_عامری

و تو
برای نواختن بهار
چندین دانه را
به حکم آزادی چال کردی
شاید می دانستی
فصل روييدن
زودتر از انچه انتظار داری
سبز می شود

#مریم_عامری

با تاخیر!!!
روز جهانی زن را به تمام زن های کشورم در هر جای جهان که باشند تبریک می گویم...می دانم همیشه موجی از انسانیت و زنانگی در وجودشان پرسه می زند......و.....

زن!!!
پیامبری بی کتاب
که معجزه اش
خیابان هایی که هر وقت
شورش را در می آورند
آزاد راه می شوند

زن!!!
از تمام بمب های هسته ای
به خرما نزدیک تر است
عجالتن
هر بار به سازمان ملل که می رود
لبخندش را روی میز مذاکره
جا می گذارد
از همین قرار
رئیس جمهورهای متخاصم
شاهدندچگونه
چین های پیراهنش را
روی تمام مرزها می تکاند

بی شک هنوز خیلی ها نمی دانند
از گیسوان زن
کوچه هایی بیرون می زنند
که هیچ نقشه ای را نمی پذیرند

صادقانه اگر بگویم
هر زنی انقلاب نرمی ست
که در خم زانو هایش
چمباته می زند
برای همین است
زبان سکوت را بهتر از آتش می فهمد

اصلن ژان پل سارتر
اگزنسیالیسم را از روی دست زن ها نوشت
وقتی فهمید
تاریخ فلسفه را
با رژ لب های مادرش نوشته اند
اینگونه است
هیچ جنگاوری نتوانسته
از روی یقه ی پیراهنش
لکه ی یک جنگ عاشقانه را
پاک کند

زن ها
چریک فدایی خانواده اند
که هر روز
در آشپزخانه ها
بی آنکه کسی ببیند
جان می دهند
و بعد از یک روز خستگی
تنها فلسفه می تواند
با آنها قهوه بنوشد

زن
همیشه در حال عبور
از خودش می رود و می اید
تا هربار
زنی را می زاید
که مادرش می شود

#جمال_بیگ
#شعر_جهانی_فراگفتاریک_ایران

در جمجمعه ام
چند استخوان ترک خورده
شبی که
گریه هایم را
به پنجره نشاندی 
شبی که
بین چمدان رفتن ات 
هزار بار سقوط کردم
شبی که
سک سکه ی ساعت
اندوه شبانه ام  را
هی زیر ورو می کرد
راستی
یادت هست ؟
چقدر به درازا کشید
باورهای پلشتی که
تو را بی اندازه بزرگ کرد تا
دمار از قلب ساده ام در آوردی


#مریم_عامری

از جهنم دلشوره هایم بیرون نمی پرد
فاصله ها
هر بار به تو فکر می کنم
دست دلتنگی ات دراز
پای آمدن ات می لنگد
از چه می هراسی
در حوالی بهار
گل وبلبل فراوان است

#مریم_عامری

چقدر نگاهم را
ازقلم انداخته ای
با سوال هایی که
سفید می کند
حال دلم را
فصل ها گذشته اند
وتو نمیدانی
خراشی که احساسم را
نوازش می کند
صورتک هایی ست که
سر همه ی رویاهایم رازیر آب کرده
و تو هنوز
منتظر معجزه ای!



#مریم_عامری