از وقتی سکوت هایت را می بلعم
حنجره ام می سوزد
مهم نیست
چقدر با خودم کلنجار می روم
سایه ات هرچه سنگین شود
کوتاه نمی آیم

#مریم_عامری

#Sher_va_shokofe

.
این دعای زیبا.....تقدیم شما عزیزان 🌷
🤲🤲🤲

🌹❤️

۱
عشق را
به فال نیک نمی‌گیرد عمر
ته می کشد
زندگی !
۲

سکوت لحظه ها را
به نردبان تقدیر تکیه داده
پل میزنم به آرزوها!


#مریم_عامری

https://t.me/sedaelirav

دروغ است بودنت
اما هرشب
روی تخت تنهایی ام
بغل ات می کنم

#مریم_عامری

در زبان فارسی جدایی جنسی وجود ندارد.

ضمیر سوم شخص او، شامل زن و مرد میشود، برخلاف زبان‌های دیگر.
در زبان فارسی، اگر جایی تاکید بر جنسیت باشد اولویت با زنان است.
بر خلاف زبانهای لاتین و اروپایی.
ما میگوییم: زن و شوهر 
به جای:
husband and wife
ما می گوییم: خواهر و برادر
۱/۴

به جای:
brother and sister
ما می گوییم: زن و مرد
به جای:
men an women
ما میگوییم: زن و شوهر،
یعنی مرد در ارتباط با همسر هویت "شوهر" پیدا می‌کند. ولی هویت "زن" دست نمیخورد.
به جای اینکه بگوییم:
man and wife
ما نمی گوئیم: mankind، 
می گوئیم: بشریت.
ما در تاریخ و ادبیات به جنسیت اهمیت نداده‌ایم.
اگر جایی لازم شده، زنان را در اولویت قرار داده‌ایم.
حتی در زبان فارسی، " زن" یک واژه و مفهوم مستقل است.
نه مثل wo/man زائده‌ای کنار مرد.
و اگر بدون تعصب و غرور ملی بنگریم، در اکثر اقوام ایرانی، زن و مرد دوشادوش هم کار می کنند و نسبت به دیگری برتری ندارند.

حتی اصطلاح نازیبای ضعیفه یک کلمه فارسی نیست.
ما حتی می گوییم زبان مادری نه زبان پدری.
در شاهنامه حکیم فردوسی نیز در بسیاری از ابیات استاد طوس، زنان را اکرام و تمجید کرده است و شاید به همین دلیل است که ما وطن را مادر و نام دخترانمان را نیز ایران می گذارند


Piruz Nahavandi
@Aalijnab

حال که آلودگی هوا و کمبود برق و گاز اکثر شهرهای مملکت را به تعطیلی کشانده، حداقل حالمان را با این اجرای زیبا خوب کنیم.

به امید روزی که امثال این ارکسترها در ایران اجرا شوند.

«نی نامه»

خوانندگان:
وحید تاج، سارا نائینی و نگینا امانقلوآ
شعر از مولانا

آهنگساز و رهبر ارکستر:
آرش فولادوند

با همراهی ارکستر پاریس شرقی و گروه کُر بهاری


@yashar_soltani | یاشار سلطانی

یک چیز درمن
پیروز مندانه هوار می کشد
ربطی هم  به افتاب
به پنجره یا
به آیینه ندارد
خوب می دانم
که ناقص ام
اگر
تو نیمه ی گمشده ی من نباشی!


#مریم_عامری

از رنج های من چه مى دانى
از  سکوتى
كه جامه ى تن كرده ام
از دردى
كه بختك منست
به گاه صبورى
ته می کشيده ام
سكوت لقمه بزرگی ست
که در دهان زندگی
گير كرده
و تو تنها مرا
در هاله ای از خوشبختی مى بينى
و نمى خواهى باور كنى
زنى كه در آينه اش گم شد
جوانى من بود

#مریم_عامری

از خواب هایی که
روی دست شب مانده
رویای شیرینی نمی بینم
کابوس های وحشی 
زیر دندان تاریکی مزه می دهد
ناملایمات  
جنگ افروزانه سماجت می کنند
بوی خون می دهد 
دهان سحر

#مریم_عامری

در ناترازی زندگی
دو چیز مرا
به جنون مى كشد
جنگ
و آتشى كه بس بود
به سكوت ام پناه مى برم
و خودم
قيل و قال دنيا
هياهوى بسيار است
براى هيچ

#مریم_عامری

جا کم می آورد
نسل سوخته ی شعر
سطرها هذیان می گویند
محیط کلمات
به ماضی نمی رسند
بعید است
گلى که به مرداب نشسته
نيلوفر نباشد
حتى اگر از چشم ماه
چكيده باشد

#مریم_عامری

روزتون ب عشق...
‌‌