بر ديوار مبهم شب
دست تنهایی ام
از خیال نموری
بالا می رود
تا پنهان کند
سایه ی سرد سکوتت را
پشت پرده ی شب

#مریم_عامری
#سپکو_شب

در اثبات وجودم
مژه بر هم نزن
تا اطلسی نگاهت
آینه دار چهره ای باشد
که شوق تنانگی ام را
با شمارش چروک ها
به اثبات می‌رساند

#مریم_عامری
#سپکو_اثبات

زنجیر عصیانم
به اجابت کدام دعا
نشسته است
که از تسبیح توبه هایم
زنجیر پاره می‌ شود

#مریم_عامری
#سپکو_زنجیر

دلم به مویی بند می شود
وقتی
پای دیوار بلند احساس
می نشینی
و کاسه ی چه کنم
دست دلِ #خسته ام می دهی

#مریم_عامری

به هوای کدام آسمان
زار میزنی
که یک تنه می غری
وای به حال من اگر
ابری به هوای دلم نبارد

#مریم_عامری
#سپکو_هوا

پس لرزه های نداشتن ات
مرا تکان می‌دهد
ودل آشوبه های اندوه
زیرو رو میکشند
بید لرزان تنم را

#مریم_عامری
#سپکو_لرز

حضورت آیه ی اخلاص بود
که هر جمعه تلاوتش میکردم
و اجل پشت هر پرده ای
سرک میکشید
تا فاتحه بخواند
آیه ی یاس را

#مریم_عامری
#سپکو_آیه

نگاهت
دست هولناکی دارد
که با وقار ترین نجابت را
دفن می‌کند
در خطای نگاهم

#مریم_عامری
#سپکو_نگاه

قايق دلدادگی ات
یدک کش کدام خاطره است
که توفان اندوه
تنهایی ام را
مدام
به صخره ی دلتنگی می کوبد

#مریم_عامری
#سپکو_دل