در هيچ سهمی
برقرار نشد
عدالت عشق
دل!
ای وام بدون بهره...

✍#مریم_عامری
📚#خوشه_خوشه

در هيچ سهمی
برقرار نشد
عدالت عشق
دل!
ای وام بدون بهره...

#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

قِران به قِرانِ نگاهت را
سنجیدم

دلدادگی
سکه ی یک پولم کرد

#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

زندگی
سکه ای نداشت
مدام خط شدم

یا مدام
خط خوردم

#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

در هيچ سهمی
برقرار نشد
عدالت عشق
دل!
ای وام بدون بهره...

#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

قِران به قِرانِ نگاهت را
سنجیدم

دلدادگی
سکه ی یک پولم کرد

#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

زندگی
سکه ای نداشت
مدام
خط می خوردم



#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

زندگی
سکه ای نداشت
مدام
خط می خوردم

#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

زندگی
سکه ای نداشت
مدام
خط می خوردم

✍#مریم_عامری
📚#خوشه_خوشه

به قاصدک
بگو
نفسی چاق کند
من؛ به هوایت
زنده ام


#مریم_عامری

در رگ های متورم جاده
تنهایی را
یدک می کشم
هنوز
بر گُرده  ی کبود راه
  فاصله پیداست 

برای دیدنت
باید / پرید
از خواب دست انداز ها....

#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

پیچ های زیادی را
دور زدم
اما
به راست خیابان نرسیده
به خاکی خورد
منطقم

#مریم_عامری

#خوشه_خوشه

برای ثابت ماندنت 
پیچ های زیادی
بریده ام

#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

در خیابان روز
پیج های زیادی تاب می خوردند

و من
در هنر نمایی ثانیه ها
مات می شوم.

#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

در خیابان روز
پیج های زیادی تاب می خوردند
ومن؛
در هنر نمایی ثانیه ها
مات می شوم.

#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

برای ثابت ماندنت
پیچ های زیادی!
بریده ام.


#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

ایمان دارم
به نسیم نگاهت
همچنان
که پرنده به پرواز
باغ به افتاب
روح به جان
ومن
به "تو"

#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

هیچ هسته ای
مرا جوانه نزد
چند بار کاشته شوم
برای باختن...


#مریم_عامری
#خوشه_خوشه


برای طاق شدن مان
کافی ست
یک بار قمار کنیم!


#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

دنیا
برای بازی دادن
مدام
ورق می خورد

#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

تنور دلدادگی که داغ باشد
حلال می شود
عشق

#مریم_عامری
#سه‌گانی

دنیا
برای بازی دادن
مدام
ورق می خورد


✍#مریم_عامری
📚#خوشه_خوشه

هیچ هسته ای
مرا جوانه نزد

چند بار کاشته شوم
برای باختن!


#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

دنیا را
سر و ته بزنیم
باز
پیراهنمان کرباس است.


✍#مریم_عامری
📚#خوشه_خوشه

تا کشیدم
زیر زبان اندوه را

دلواپسی
سر سکوت را
شکست !


#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

دنیا را
سر و ته بزنیم
باز
پیراهنمان کرباس است.

#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

از دست خورشید
کاری ساخته نیست
دیوار سایه ها
بلند است...


#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

#کارگاه_شعر_سپید
مدرس
#دکتر_وسعت_اله_کاظمیان_دهکردی



موسیقی در شعر سپید چگونه حادث می شود نیز جستارهایی بر نقش زبان وشناخت ژانرهای شعر سپید ،به چه شکلی به وجود می آیند
اما پیش از مبحث اصلی بایدبه این پرسش، پاسخ دهیم که زبان به ساده ترین شکل چیست؟

  از همین منظر،« زبان »  به مفهوم تام وزبان ادبی و شعری چگونه حادث می شود؟
زبان،مظروف حرف و واژه ملفوظ است بدون نقش مندی  آوا ی رسانه و معنا ساز،زبان نیست.
زبان در کلیت وجودی ی خود بایست قابلیت نوشتار و گفتار را داشته باشد چه زبان معیار چه  گویشی و چه ادبی، زیرا حاصل کنش واژگان در نقش دیداری و واکنش نقش گفتاری و به تبع آن شنیداری ست.
خواجه نصیرالدین توسی،شعر را حدوث صوتی ی دال بر مراد می داند طبعن مراد حاصل معنا و تببن خواسته ی دو سویه یا چند سویه ی مستقیم و غیر مستقیم از یک نفر به آدم ها ی بیرون است
مضافن  به نظر من، تعریف شعر از نگاه خواجه نصیرالدین توسی،بایستی در مفهوم زبان،تبین گردد.
«دیونوسیوس تراکس یونان باستان،درکتاب «فن دستور»،دستور را مطالعه ی علمی ی استعمال زبان می داند.
البته زبانی که  تابع معیار  و کتابت و بهره مند از سلاست و رسایی و استعمال در دایره ی بزرگ اقلیمی باشد.
اما زبان ادبی،علاوه بر پارامتر نویسش و خوانش و رسانگی ی معنا،به قول دکتر شفیعی کدکنی،باید دارای بار رسانگی و زیبا شناسیک باشد.
زبان شعری،بار غنی تر وپیش رویی در زبان دارد زیرا کلمات بر اثر جای نشینی از چاشنی ی آرایه های ادبی هم سود می‌برند.
اما این که دکتر شفیعی کدکنی،شعر را حادثه ای در زبان می داند حرفی متین اما متعارف است در واقع شعر اتفاقی ست که در نوع زبان رخ می دهد.
بارت ،نثر را تجربه ی زبان می داند و شعر در جهت تخریب نثر ،حرکت می کند
و سارتر،با کنار نهادن شعر به مثابه ی بازی های زبانی،می داند .
وقتی سخن از زبان شعری ،پیش می آید
نحوه ی کارکرد کلمات،در آشنایی زدایی و بسامد نوع فضا ها و موتیف های برونی ودرونی،مطرح می شود.
از همین منظر،زبان در نرم ها و حتا درسبک های شخصی ،متفاوت رخ می کند.
زبان شخصی شده،شاید مهمترین تلاش یک شاعر برای برجسته سازی ست و دست یازی به آن چکاد،عقابانگی ی رفتار و شیوگی ی نو را می خواهد.
زبان شخصی،شناسنامه ی ابدی ی شاعر است.
کارآمدی ی زبان در شخصی شدگی بالا ست زیرا اساس فکری بر نگره  شالوده شکنی و هنجار گریزی استوار است.
زایایی ی زبان به تولید واژه و مفهوم و صنایع زیبا شناسیک می انجامد بدون آن ها،زبان شخصی حادث نشده است.

زبان در  سبک ها و ژانرها نیز،تبعی از زایایی را ممکن می کند.
مانیفست های ادبی مثل حجم،نگره ی چند زاویه ای به کلمه دارند یعنی از بعد طول و عرض و ارتفاع به آن خیره می شود نوعی عرفان واژه دارد چیزی که تمامیت جریان های پسا نیمایی مثل همین حجم یا شعر ناب و شعر دیگر را تحت شعاع خود قرار می دهد در این ژانرها  به نوعی قداست کلمه محفوظ می شود و واژه را از تنگ دستی و خرج بیهوده در امان نگاه می دارد.
به قول بارت،زبان مولف،امری ذاتی ست اما سبک او مشتمل بر شبکه ای آگاهانه یا ناآگاهانه از عادات و دل مشغولی های اوست و اسلوب نوشتاری ی او چیزی ست که خود از میان امکان های تاریخی و اسطوره ای همراه با شیوه ای از ادراک ادبیات ،اخذ کرده است.

از منظر ی دیگر، ژانرزایی متاثر از نقش مندی ی موتیف ها،نوع لحن،نوع گزینش کلمه،نوع اندیشه بر برجسته شدن  هستند،










https://telegram.me/worlddaypoetry

پاپوش دوخته
پاییز
ریشه داریم
هنوز!


#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

ایوب درونم را
هرچه می چلانم
جز تنهایی
نم پس نمی دهد


#مریم_عامری