من یک نویسنده ام
قانون و قواعد نمی شناسد دلم
رشته افکارم که پاره می شود به قلب قلم حمله می کنم  آنقدر دلشوره به جانش می اندازم تا با دلم یکی شود.
آنوقت واژه ها را در باغچه ی دلم می کارم تا بهار را دشت کنم،
کاش راوی قصه هایم تو باشی  تا هر روز برگی از دوست داشتنم را
روایت کنی.

#مریم_عامری

نمی دانم
شاعرم
یا تو را می نویسم
واژه ها ی فرّار
مدام سر به سرم می گذارند
گویی نمی دانند
"تنها تویی"
دلیل شعرهایم

#مریم_عامری

گل کرده است
دلدادگی...

از نو قصه بگو!


#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

تن خور اش زیبا نبود
آرزو را
عوض کردیم


#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

ثیراژ بالایی دارد
گمشدگان
هر روز؛
به دنبال خودم می گردم!

#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

از جمهور
به توسعه نرسیدیم
همشهری هم
بلاک مان کرد...


#مریم_عامری

تیراژ بالایی دارد
گمشدگان
هر روز؛
به دنبالِ خودم می گردم!

#مریم_عامری

دست  اندازی نکن
آفتاب
برای دست به سر کردنت
دیوار پیچک
بلند است.

#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

کج خیال بود
مترسک
یا پاییز تکاند
پیراهن باغ را

#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

دست  اندازی نکن
آفتاب
برای دست به سر کردنت
دیوار پیچک
بلنداست



#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

در بیدار خواب هایم، هذیان می گفت زنی که اندوهش را از همه، نه ازخودش هم پنهان می کرد. اومی خواست  دست از پریشانی بکشد، اما افسوس که نمی شد  لای زخم پنبه گذاشت تا ضجه ها نرم شود
سرگردانی هایم  چقدر چپ و راست اتاق را رد می داد. گویی، جو سنگینی تنهایی ام را می بلعید  تیک تاک ساعت دیواری مغزم را پنجه
می کشید حتی نور کمی که از چراغ برق کوچه  درز پرده را به بازی گرفته بود چشمانم را گول می زد انگار که هوا روشن شده است.
دوباره در افکارم فرو رفته تابلوی پشت سرم را برداشتم. نگاهم جایی پیدا نکرد برای پلک زدن اندکی امید.
سال هاست تابلوی آرزوهایم  خاک خورده بود ومن سر بر دیوار سکوت گذاشته رویا هایم را تا خود صبح نشخوار کردم.


#مریم_عامری
#داستانک

سر صحبتم با تو ست
آهای پاییز
چه آسان‌، با قلم موی عشق
رنگم کردی و
ذره
ذره به بادم دادی!


#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

آه
ای سکوت لحظه های هراس
یک هوا بالاتر از درماندگی
ایستاده ام
دست ببر
کمی تنهایی ام را
بغل کن....


#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

خاکستری شد
تک
تکِ سلول ها یم
برای سرودنت...


#مریم_عامری
#خوشه_خوشه

خاکستری شد
تک
تکِ سلول ها یم
برای سرودنت...


#مریم_عامری
#خوشه_خوشه