چيزى نيست كه بشود با قرص و آمپول و نمى دانم قدم زدن كنار خيابان يا روشن كردن يكى دو سيگار كاريش كرد. اين جا، باور كنيد، من گاهى ديگر انگار نمى توانم نفس بكشم.

‏از اینکه مطلقاً هیچ‌چیز خوبی تو دنیا برای من راحت به دست نمیاد، خستم.

زندگی شوخی رکیکی بود.

هرچی عمیق‌تر فکر میکنم به زندگیم بیشتر دلم میخواد نباشم.

که هیچ وقت انتخابی نداشت
این غبار که وایساده رو دو پاش
جز عبور..

زمان میگیره یکی یکی قهرماناتو.