نمیدانم چه خواهد شد و راستش را بخواهی دیگر برایم اهمیتی ندارد؛ من برای تمام احتمالات زندگی خسته‌ام.

چيزى نيست كه بشود با قرص و آمپول و نمى دانم قدم زدن كنار خيابان يا روشن كردن يكى دو سيگار كاريش كرد. اين جا، باور كنيد، من گاهى ديگر انگار نمى توانم نفس بكشم.

‏از اینکه مطلقاً هیچ‌چیز خوبی تو دنیا برای من راحت به دست نمیاد، خستم.

زندگی شوخی رکیکی بود.

هرچی عمیق‌تر فکر میکنم به زندگیم بیشتر دلم میخواد نباشم.