زمان می‌گذره
و‌ چیزایی برات عادی میشه
که فکر می‌کردی بدون اونا هیچی نیستی...

‏مشکل از اونجا شروع شد که تا چیزی باب میلتون نبود ول کردین رفتین ، بی خبر از اینکه چیزای خوب ساختنین ، باید میموندین و میساختن اما فقط شونه خالی کردن از حل مسائل و رها کردن و یاد گرفتین .

من قبلا خیلی از رفتن آدما می‌ترسیدم، همیشه حاضر بودم هر کاری کنم تا راضیشون کنم کنارم بمونن، اصلا هم فرقی نمیکرد حق با من بوده یا اونا، فقط میخواستم بمونن، از تنهایی می‌ترسیدم، اما بعدا فهمیدم، یه سری آدما فقط تنهاییمو بیشتر میکردن، آدمایی که ترس از دست دادنشونو میندازن تو جونت، و بلدن کاری کنن که انگار محتاجشونی، یاد گرفتم باید راه و برای بعضی آدما باز گذاشت حتی اگه به قیمت تنها موندنت تموم شه.

دوری، گاهی دردآور نیست. اما دردآور فاصله گرفتن کسی از توست که روزی برایش آشكارا گفتی، دوری اش تنها چیزیست که تو را می شکند..

تبدیل نشید به آدمی که
از خودش و علایقش و اعتقاداتش میگذره تا
یسری آدما کنارش بمونن؛ آدما میرن و میان،
ولی میرسی به جایی که میری جلو آیینه
و خودتو کلا نمیشناسی.

حافظه‌ی قوی، استخون خورد می‌کنه.

یعنی چی باید از هر کی توقع هر چیو داشته باشی؟ فکر کن تو به یکی اعتماد میکنی، حرفایی که به هیشکی نمیتونی بگی رو به اون میگی بعد باید منتظر بمونی که طرف کِی و کجا حرفاتو جار میزنه و تورو از کرده خودت پشیمون میکنه؟ یا فکر کن مثل چی یکیو دوست داری بعد طبق این قانون باید منتظر باشی طرف بره!؟ چون میدونی از همه همه چی برمیاد! جدی! پس قلب و معرفت آدما چی میشه؟! همش کشکه؟ جنگله مگه!

‏برای گم شدن لازم نیست توی یه شهر یا کشور غریب یا جایی که نمیشناسی باشی، بعضی وقتها یه نگاه به زندگیت و خودت میکنی میبینی همه چیز برات نا آشنا هستش، هیچ چیزی اونجوری که میخواستی نشده، حس میکنی تو یه دنیای غریبه هستی و خودت هم نمیدونی اونجا چی میخای، این همون حس واقعی گم شدن هستش

اسپانیااااا😅❤️💋🥳🥳

هوراعععع💋🥳🥳🥳

مگر چه گناهی داشتند؟
آنها جرمشان جوانی و پوشیدن لباس سربازی بود
جوانانی بی گناه که داغشان بر دل ایران ماند…🖤🙂

جود عزیزمممم😭💔

حواستون باشه به کی پناه میبرید،ممکنه پناهگاه عمومی باشه.