من تو را همانطور دوست داشتم
که آرزو می‌کردم یکی مرا دوست داشته باشد.
- محمود درویش

سیسی ها ریکشن🙄🙏

20 مرداد تولدمهه😢🙄

ولی بعضی ‌وقت‌ها مهم نیست از چیا خوشت میاد؛ بعد از رفتنِ یه سِری‌ها، از رنگایی که دوس داشتی، غذاهایی که دوس داشتی، آهنگ‌هایی که گوش می‌دادی، جاهایی که می‌رفتی و حتی خودت هم زده می‌شی.

واقعاً دوست دارم یکی رو عمیقاً دوست داشته باشم؛ باهاش راحت باشم، هرچی اذیتم می‌کنه بهش بگم، پیشش آروم بگیرم و قلقم رو بلد باشه، خودم رو پیشش سانسور نکنم، هر چقدر خواستم و تونستم بهش ابراز علاقه کنم و نگران هیچی هم نباشم.

پیففف . یه گلللل

وای نههه. برزیل نباززز😭😭🙄

باریکلا مردددد💋❤️

من همیشه بودم، حتى وقتی بریده بودم، دلخور بودم‏، حتى وقتی حالشو نداشتم، من همیشه بودم، ‏من دلم نیومد بی‌پناهیِ آدما رو پناه نباشم، دلم نیومد یهو بِبُرم برم، ‏دلم نیومد یهو رها کنم، ‏من همیشه بودم، ‏همیشه بودم واسه اونایی که الان نیستن.

اگه قرار باشه تو یه رابطه
صدتا سیاست وترفند و بدبختی
به کار ببریم که طرفمون‌رو ازدست ندیم
طرفمون پرو نشه ، هوایی نشه ، خسته نشه،
ناامید نشه ، دلزده نشه و فلان
من ترجیح میدم تنها باشم همیشه

به امید برد اسپانیا🤏💋

زنده باد قطع ارتباطاتی که می‌ارزید.

هميشه يه نفر هست كه شنيدن صداش مثل گوش دادن به يه آهنگ میتونه آرومت كنه؛ شايد هيچوقت نفهمه چقدر دوستش داری،شايد هيچوقت نفهمی چقدر دوستش داری؛ اما هيچكدوم از اين هيچ‌وقت‌ها مهم نيست مهم اينه كه يه نفر باشه تا بهش بگی از اينجايی‌ كه الان هستم آخرتری وجود نداره حرف بزن باهام، میخوام به زندگی برگردم!

زمان می‌گذره
و‌ چیزایی برات عادی میشه
که فکر می‌کردی بدون اونا هیچی نیستی...

‏مشکل از اونجا شروع شد که تا چیزی باب میلتون نبود ول کردین رفتین ، بی خبر از اینکه چیزای خوب ساختنین ، باید میموندین و میساختن اما فقط شونه خالی کردن از حل مسائل و رها کردن و یاد گرفتین .

من قبلا خیلی از رفتن آدما می‌ترسیدم، همیشه حاضر بودم هر کاری کنم تا راضیشون کنم کنارم بمونن، اصلا هم فرقی نمیکرد حق با من بوده یا اونا، فقط میخواستم بمونن، از تنهایی می‌ترسیدم، اما بعدا فهمیدم، یه سری آدما فقط تنهاییمو بیشتر میکردن، آدمایی که ترس از دست دادنشونو میندازن تو جونت، و بلدن کاری کنن که انگار محتاجشونی، یاد گرفتم باید راه و برای بعضی آدما باز گذاشت حتی اگه به قیمت تنها موندنت تموم شه.

دوری، گاهی دردآور نیست. اما دردآور فاصله گرفتن کسی از توست که روزی برایش آشكارا گفتی، دوری اش تنها چیزیست که تو را می شکند..

تبدیل نشید به آدمی که
از خودش و علایقش و اعتقاداتش میگذره تا
یسری آدما کنارش بمونن؛ آدما میرن و میان،
ولی میرسی به جایی که میری جلو آیینه
و خودتو کلا نمیشناسی.

حافظه‌ی قوی، استخون خورد می‌کنه.