هر بار که تصویرتان را میبینم بغض راه گلویم را میبندد و اشک بیاجازه جاری میشود، چقدر جسور بودید، چقدر پاک، چقدر استوار. حضور شما یادآور زیبایی انسان بودن است، و نبودنتان زخمیست که به این سادگی التیام نمییابد، چه اندوه بزرگیست که دیگر در میان ما نیستید، ای کاش دنیا مهربانتر بود، ای کاش سرنوشت کمی آرامتر با ما رفتار میکرد، ای کاش عدالت فقط یک آرزو نبود.
💔2❤1🍓1
یکم وقت بذاری و دقت کنی میبینی که هرکس به اندازهی وسع خودش روانی شده.
❤2🍓1
دلم با ماندن بود؛ راه، اما راهِ رفتن…
و تو ندانستی چه رنجیست،
کشاندنِ تنِ خستهای که خواهانِ ماندن بود.
و تو ندانستی چه رنجیست،
کشاندنِ تنِ خستهای که خواهانِ ماندن بود.
❤1🍓1