مگه رسیدین و داشتن این جایگاه الانتون رویای همیشه‌تون نبود؟ نگو که میخواین پشت پا بزنین به همه چیزی که دارین و همه رویاهایی که با زحمت ساختینش :)

دیگه کجا این حسو میخواین پیدا کنین؟ دیگه کیو میخواین پیدا کنین اینطوری نگاهتون کنه؟ جای خالی دستاتون روی شونه‌ی هم سنگینی نمیکنه؟ جای خالی صدای اون یکی وقتی یه تیکه از آهنگو یادتون رفته عذابتون نمیده؟ خودتون دلتون تنگ نمیشه زیر صدای هم بخونین؟ دلتون تنگ نمیشه وقتایی که میکروفونتون خراب میشد از مال اون یکی استفاده میکردین؟ جای خالی هم تو زندگیتون بیشتر از همه خودتونو اذیت میکنه عزیزای من، چاره‌ی هر دردی عشقه، کاش اینبارم زورش بچربه :)

به من ثابت بکن این عشق؛
هنوزم،مثل سابق هست.

بیا عشقت رو ثابت کن
تو این بی راهه‌ی بن بست

تمام خواهشم اینه
فقط تو عشق صادق باش

03:07

به امید پیروزی عشق بر هر سیاهی :)

این چه کابوسیه هر روز و هر روز تکرارش میکنی، چرا تمومش نمیکنی؟ برا تو که کاری نداره مشتی، اگه بخوای کار یه لحظه‌ته، بخواه برامون که حالمون بدتر از این نشه، درمونمون کن :) @خدا

فقط کافیه یادتون بیاد کی رو‌به‌روتونه
یادتون بیاد معجزه‌ی زندگی و حال خوبِ همید.
یادتون بیاد مارو، یادتون بیاد روزای بی هم بودنو، اینطوری کمر به قتل عام هممون نبندید :)

رهام سرما خورده بود نگاه امیر هر لحظه بهش بود، همش اماده بود هرجا اذیت شد جاش بخونه، بیشتر خودش میخوند که اون کم نیاره.
شما توان دیدن حال بد همو نداشتین، نخواید که بی هم دووم بیارید.

دلتون بسوزه بقرآن، دلتون بسوزه که ما و خودتون این همه روز از زندگی افتادیم=)

ایشالا به زودی با کسی که نشست توی برنامه‌ی زنده کلی تیکه بار ماکان کرد و بعد اومد علنا تو استوری کلی به امیر و ماکان توپید و بعد گفت بحث رهام جداست و رهام حتی پشیزی بهش اهمیت نداد، قراره آهنگ بشنون ازتون آیدل عزیزم؟ @امیر

ده سال زندگیه حاجی، کشک که نیس؟
حرمت همون ده سال کاش حفظ بشه.
حرمت«ماکان» که همه‌ی ما به واسطه‌ی اون به اینجا و این نقطه و جایگاه ها رسیدیم و هرچی داریم و نداریم از اونه، کاش حفظ بشه.
کاش به حرمت همون ماکان حداقل دلِ دشمناشو شاد نکنیم.

آخ الهی بمیرم برای تو، کاش کاری برای تو از دستم برمیومد، چقدر بی‌پناهـی اخه، من بمیرم نبینم تورو اینطوری رها کردن و دشمناتم هی رد میشن یه لگد بهت میزنن :) @ماکان

میدونید بیشتر از اینم چی زور داره؟
اینکه هنوز نمیتونم اون امید ته دلمو بکشم با اینکه یه تیرخلاص خالی کردید وسطش، هنوز نمیتونم خفه‌ش کنم چون اون امید ریز توی دلم امیر و رهام و ماکان رو میشناسه نه کسایی که الان تیشه میزنن به ریشه‌ی همه چی، باورم نمیشه چرا و چطور ولی نمیمیره از رو نمیره و هنوز میخواد با تموم وجود ضایعش کنین و بزنین تو دهنش.

دیگه باید چی به سرم بیاد واقعا؟ چجوری به اعماق وجودم نفوذ کردین که هرچی عمیق تر ضربه میخورم بازم بیرون نمیرید؟ چیکار کردین باهام که هرکاری کنید و هر کاری کنم نمیتونم قطع امید کنم ازتون تا آخرین لحظه؟

اینو خودت همون شب گذاشتی.
چیشدی عزیز من چرا آخه به چه قیمتی :)؟

آخه میدونی چی آتیشم میزنه؟ که الان باز یه عده میرن هزار انگ میچسبونن به ما، نمیفهمن که همه درد ما اینه که نمیتونیم بگذریم از کسی که به عزیزمون توهین کرده، کوچیکش کرده.
نمیتونیم جوری رفتار کنیم که انگاری هیچی نشده.