یه عکس یادگـاری…📷✨

بوسه روی شانه به معنای:
علاقه و احترام زیاد به فرد مقابل.

خدایا خودت یه لک‌لک بفرست دختر بچه ببره برا آیدلام
وگرنه مجبور میشم خودم یکی بزام،بزارم در خونشون.

“باهَـم ما به جاهای قشنگ تر میرسیم🔝⚡„

منم همینطور خانوم،منم همینطور‌.

چرا انقدر شیرین نگاش میکنی پسر؟
مگه اولین بارته میبینیش؟😐😭

فقط میتونم بگم قربونِ اون قلمِ جادوییت برم
امیر مقاره همین‌.

جونم فدای غیرت و تعصبتون (امیر)🧡

این ظلم بزرگی در حق منه که نمیتونم فشارش بدم.

آیدلمو میخوام،آیدلامو میخوام،
آیدلامو کنارهم میخوام.

𖥦☕️:macannight

-پیانویست و بازیگر تائتر،🩰' ᐢ..ᐢ!
اتاق تو سکوت فرو رفته بود و کسی جرئت نمی‌کرد حرفی بزنه، چون اون کارگردان انقدر عصبی و خشمگین به همشون نگاه می‌کرد که میلی برای حرف زدنشون نمی‌موند!
از شدت کلافگی و گرما، چنگی به موهای بلند و مشکی رنگش زد و پشت پیانو آکوستیکش نشست؛اومدنش به اینجا بیشتر شبیه یک خفت گیری بود تا یک دعوت محترمانه برای همکاری...
با صدای پچ پچ آرومی، سرش رو کمی بالاتر آورد؛پسر جوونی با لباس های بهم ریخته و گریم نیمه کاره،فقط سرش رو از پرده بیرون آورده بود و بیرون میپایید.
:اومده؟
عضلات صورتش توی هم رفتن و شکل علامت سوال به خودشون گرفتن.
-کی؟
پسر چشم غره ای رفت و قبل از اینکه فرصت جواب دادن داشته باشه گوشش توسط کارگردان کشیده شد.
:هیچ معلوم هست تو کجایی مقاره ؟
پسرک با لودگی خندید و کمی جابه جا شد تا خودش رو آزاد کنه
-به شکم بزرگت قسم که ترافیک بود.
ابروهای کارگردان توی هم گره خوردن.
:بیا برو خودتو سیاه کن
پسرک خندید و دست دور شونه کارگردان انداخت.
-سیاه بازی نیست جان دادا، جدید اومده؟
کارگردان نیم نگاهی به اون مرد کلافه انداخت و خندید.
:آشنای بچه هاست، به جای سهیل اومده.

ایده های شیدا همیشه باعث سوپرایز شدنم میشن🤍⚡

۲۵روز پیش آخرین باریه که رمیر دیدیم.
و آخرین باری که رهام داشتیم ۱۰ روز گذشته.
امیر هم که قدیمی میزاره.
#خدایا_شکرت🧡🌺