حس تیتراژ پایانی ماکانو مید- :))

وقتی داری از طبقه ۱۵ سقوط میکنی
واکنش آسانسور :

تو فقط یه اتفاق گذرا نبودی
"یه جریانِ همیشگی توی زندگی من بودی"
و حالا با زندگی‌ای که داره جریانشو از دست میده چه کنم؟ :))

فردا ۱۹ شهریوره
از ۱۹ دی ۱۳۹۵ تا ۱۹ شهریور ۱۴۰۵؟ :)

همه‌ی زندگی من با تو شد خلاصه ای یار
نگو که باور نداری بی‌تو من میمیرم ای یار :)))

برای آخرین بار...؟
نمیشه که بری خاطره‌هاتو فقط بذاری :)))

به جون تو که دلم طاقت دوریتو نداره
بدون تو میرسه به ته خط دلم دوباره :))

وای بر من
تموم شد واقعا تموم شد. :)

به ما احتیاج دارید واسه ادامه مسیرتون؟ کنارتون باشیم؟
ماام به شما احتیاج داشتیم عزیزمن ماام التماستونو کردیم ماام توی این زندگی به شما پناه آوردیم که کنارمون باشید ولی شما با ما چیکار کردید؟ خونه‌ای که خودتون ساختید رو با دستای خودتون روی سرمون خراب کردید :))

نه اتفاقا اصلا به ما احتیاج ندارین.
ادم با کسایی که بهشون احتیاج داره این کارو نمیکنه.

وای امیر ماکان و رهام ماکان کجا رفتید؟ :)
این آدمایی که هیچ شباهتی با شما ندارن باعث سوزندن قلبایی شدن که شما مراقبشون بودید :))

فرسایشی شد مسیرتون باهم؟
ببخشید ولی خودتون باعثش شدید و بذارید خیالتونو راحت کنم این مسیرتون جدا از همم به هیچ‌جایی نمیرسه تا امروز ما کنار شما و ماکان بودیم از امروز حتی ماام ندارید دیگه و تنها میمونید :))

آخه عزیزمن شما "هرکی" نبودید که ما تعجب نکنیم از رفتنتون شما فرق داشتید شما مثل بقیه نبودید شما گفتید میمونید و میسازید و ماکان و مارو تنها نمیذارید.. :)

آخرین تصویرم از امیر و رهام ماکان میذارم همین تو ذهنم بمونه:)
من این دو نفر اینروزها رو نمیشناسم و نه تلاشی برای شناخت‌شون دارم… مثل تموم لبخند‌هامون شما دوتا پسر ماکان هم موندید تو یخ‌بندون دی ماه…

پایان به تو نمیومد اما توام به نقطه‌ی پایان رسیدی و دیگه واقعا از دستت دادم عزیزِمن @ماکان :))
ولی میدونی بی‌انصافی شد و این پایان لایق تو و ما نبود
ما باید پایان بهتری داشتیم که تموم سال‌هایی که کنارهم گذروندیمو لااقل بتونیم به خوبی باهاشون خداحافظی کنیم ولی شما چیکار کردید؟ بد خراب کردید بد..
تموم کلمه‌ها و جمله‌هایی که ازتون شنیدم انگار مثل یه صدای مبهمی بود که توی طوفان به گوشم خورد و طوفان با خودش برد میدونید چرا؟ چون من هیچوقت نمیخواستم باورم اینجوری ازتون خراب بشه و نمیخوام اون چیزایی که ازتون شنیدم تو ذهنم بمونه.
شما عزیزای من بودید عزیزترین آدمای زندگیم بودید و کاش هیچوقت به این نقطه نمیرسیدیم که چاره‌ای نداشته باشم و به پایان شما واسه خودم بخوام فکر کنم اما موفق میشم؟ نمیدونم شاید نتونم و دردش تاابد تو سینم بمونه و بسوزه.
و بله من آخرین چیزی که توی ذهنم به عنوان آخرین خاطره و یادگاری از شما و ماکانِ عزیزم میخوام همون ۷دی ماه باقی بمونه همون شکوه و عظمت لایق تو و ماعه نه هیچ‌چیز دیگه‌ای. :))

نمیگم کاش نمیشناختمتون چون بهترین و رویایی ترین روزهای نوجوونی و جوونیم رو کنار شماها سپری کردم و از بابت عشقی که باور دارم هیچوقت دروغ نبود و توی چشماتون دیده بودم ازتون ممنونم، ممنونم که باعث شدید لحظات و روزهایی رو تجربه کنم که شاید هیچوقت هیچ جای دیگه‌ای نمیشد پیداش کرد: ))))ممنونم که خیلی وقتا از لبه‌ی دره مرگ نجاتم دادید و بهم ثابت کردید این دنیای تاریک برای چندسالی هم ارزش زندگی کردن داره.

گفتم بمـان گفتی نگو وقتی نمیمانم
گفتم پشیمان میشوی گفتی نمیدانم
گفتم نمیپرسی چه می‌آیـد سـرم بی‌تـو
گفتی نه میدانم نه میپرسم نه میمانـم. :))

هیچ حرف دیگه‌ای ندارم چون هیچی جز گریه و گریه و گریه برای از دست دادن تمام امید باقی مونده به زندگیم ندارم چون تا ابد غم از دست دادن تنها ناجی زندگیم تو دلم میمونه و بابت هرچیزی که نشه یادش میفتم.

آره ماکان‌بند عزیزم من دیگه نمیتونم بهت پناه بیارم وقتی به هردلیلی توی زندگیم کم آوردم به جاش همراه اونا یه دورم واسه از دست دادن و نبودت گریه میکنم :))))))))