چه کنم با خاطره هات، تو بگو= ))

دیگه شیرین ترین استرس دنیا رو تجربه نمی‌کنیم: )

همش از دیروز و بعد مصاحبه دارم فکرمیکنم نکنه این ده سال فقط یه رویای شیرین بوده و حالا از خواب پریدیم؟

هیچ جوره نه برام قابل باوره نه میتونم بفهمم چیشد که رسیدیم به این نقطه حتی تحمل اینکه بخوام قبول کنم دیگه نیستی هم راحت نیست برام و نفسم و میگیره

هممون خونه‌‌ی آخرمون اینجا بود هرچی میشد و هر اتفاقی میفتاد با دلگرمی به اینکه یه جایی هست و میشه توش پناه گرفت روزای سخت و سرمیکردیم ولی حالا اصلا نمیدونم بعد از اینم میشه از اتفاقات دیگه گذشت و با خیال راحت زد به دل غصه ها یانه چون رسما زیر پاهام خالی شده و هیچی ندارم.

یکسال بعدش خودمون ترکیدیم عزیزم= )

امشبم مثل هر شب برات گریه کردم:)))💔

امشبم مثل هرشب دوباره برات گریه کردم
گریه کردم که شاید ببینی بگی برمی‌گردم= ))