اهل نفرین نیستم ولی امیدوارم همه‌ی شماهایی که آرزو داشتید یه روزی این اتفاق بیفته حسرت بکشید و چیزایی که بهش دل بستید و از دست بدید تا بفهمید چقدر درد داره نداشتن و از دست دادن...

دیر نیست اون روز میبینیمش، مطمئنم.
هیچوقت آرزوی بد و سیاهی به نور و خوبی پیروز نشده.

امیر عزیزم فقط سلیقه‌ی شخصی نبود که ماکان و به اینجا کشوند، دخالت اطرافیان و اینکه هرکسی کنارتون بود به خودش اجازه داد یه سرکی بکشه و حسادتی که توی وجود تک‌ به تکشون بود هم دخیل بود از نزدیک ترین فرد گرفته تا دورترینش: )

حالم اینطوریه که انگار دوساعت دیگه برای همیشه"وطن و خونه" رو ترک میکنم و یه عالمه یادگاری و خاطره رو میزارم و میرم.

دیگه بدون تو تا همیشه همه جا سرده عزیزم= )

ماکان کوچیکه‌ی همیشه شیطون که یه لحظه هم یه جا واینمیستاد حتی به زورم نمیتونه تظاهر کنه که حالش خوبه
دستی دستی حال خوب از دلمون پرکشید رفت= )))

ماهم همینطور عزیزم، ماهم= )🫂

میدونم خونه رو ترک میکنیم ولی تا ابد برای حالتون توی هر شرایطی غمگین میشیم و شاید همین حسه که آدما رو اینقدر برای هم عزیز میکنه. ما چراغای خونه رو خاموش میکنیم و میریم ولی درا رو نمیبندیم شاید یه روزی که دیر نیست دوباره همو ببینیم...

چه دقیقه های دق مرگ کننده‌ای پسر

از ذوق پامپ،تا غم بیلبورد.

یه کلمه راجع این ده سال اخیر= )))

+عشـــق
_هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق
ثبت است بر جریده‌ی عالم دوام ما.

نمیدونم اینکه خودتونم میدونید بعد از ماکان چی رو از دست میدید و باز پا تو مسیری گذاشتید که تهش معلومه خوبه یا بد اما گاهی ما آدم ها با آگاهی اشتباه میکنیم متاسفانه و این انکار ناپذیره.

یادمه مدام شنیدیم ماکان یعنی امیر و رهام و بدون این دونفر هیچ معنی و مفهومی نداره اما امروز هم امیر و رهام جدا شدن هم سرنوشت ماکان نامعلومه= )

یه چیزی خیلی از بعد مصاحبه تو دلم مونده که باید بگم... چقدر حیف عزیزم که میدونستید پتانسیل ماکان چیه و چه برتری هایی داره و چقدر از آدم ها رویای همین ماکانی رو که شماها کنارهم ساختید و داشتن و دلشون میخواست حتی یک ثانیه روی اون استیج باشن ولی باز حاضر شدید از دستش بدید.

امشب و بعد از حرفاتون بیشتر از این یکماه و بحث جداشن به این نتیجه رسیدم که بعد از این هرکاری کنید، هر نوتی که بنویسید، هر ملودی که تنظیم کنید و هر لحظه‌ای که بخوایید یه موزیکی رو منتشر کنید و اگر بعدها قرار باشه رو استیجی غیر از استیج ماکان پا بزارید تمام خاطرات و عشق و صداهایی که بهش میگفتید صداهای زندگی از ذهنتون میگذره و برای لحظه‌ای پای کاری که توش قدم گذاشتید و سست میکنه مطمئنم.

از عشق و دوست داشتن ماها گفتید و من تمام این سالها برام مرور شد و پابه‌پای حرفاتون اشک ریختم و چقدر حسرت خوردم که دیگه قرار نیست همچین مهر و عشقی رو ازتون دریافت کنم و کیف دنیا رو ببرم از بابت بودنتون

بله من حسرت میخورم چون از بین تمام آدم های روز‌گارم بهتون پناه آورده بودم و حالا باید یه چمدون خاطره و عشق و با خودم ببرم و برگردم توی همون تنهایی که ازش بیرونم آورده بودید.

و درآخر آقای بابازاده ماکان برای ما و اعضاش یه برندینگ نبود، یک دنیا خاطره و حال خوب بود که با برده شدن اسمش معجزه های زیادی رو به زندگی خیلیامون بخشید و حضورش شبیه یه گوی شیشه‌ای بود که ماها رو تو جادوی خودش نگه داشته بوده و خونمون شده بود. بعد از امیر و رهام ماکان هرکسی که توی اون جایگاه و روی استیج ماکان بند قرار بگیره هرگز قرار نیست شبیه خود اعضای واقعی و طرفدارها و فن پیجاشون بشه.
ماکان همیشه با همون اعضا و با امیر و رهام برای ما و حتی یه عده از مردم یادآوری میشه و هیچی جایگزین اون نخواهد شد.

چطور ممکنه ماکان بعد دوتا خواننده‌ش دوباره از نو و برای دونفر دیگه متولد بشه؟= )