من همون دختری بودم که یذره احساس می‌کردم دارم نسبت به اونیکی حمایت و محبت بیشتری نشون میدم با اینکه خواننده اصلا نمیدونست من کیم چیم کجام خجالت میکشیدم
وقتی میدیدم موقع عکس یکی میره میچسبه به اونیکی و یکی دیگشون گوشه میمونه از حرص و ناراحتی و خجالت نمیدونستم چیکار کنم
بعد الان برم از یکیشون حمایت کنم؟

این آخریا ولی فقط مجازی بودیم خط دوم خیلی کاربرد نداشت😂💔

خیلیا دل زده میشن زیاد محبت ببینن

باز حداقل امیر میومد رو در رو دعوا میکردیم
مرد حسابی مشکلی بود به خودمون میگفتی نهایتش شمشیر کشیدن بود دیگه

یادتونه یه زمان رهام ۱۰۰ روز اینا پیداش نبود؟

اونجا چطور نفهمیدیم ما واقعا مجازیم

وگرنه تو ۱۰۰ روز از کسی که دوسش داری دور باشی دووم میاری اصلا؟

چی بگم والا چیشد این دوست داشتن فروکش کرد آخه تو دو سری واسه ما آهنگ خوندی

جادو ژمبل🪄🙏🏻

پرهام چون خیلی با طبیعت سر و کار داره قطعا عناصر رهامو تغییر داده

جدی نگیرید یک ماهه سرد و گرم شدیم طبیعیه ترک برداشته باشه روانم

مثلا الان دلم میخواد گریه کنم چون دیگه کسی نیست کیساس بخونه امیر بگه کی ساخت

یادش بخیر اون سالای اول تو کنسرت ۵ آذر از این آدمای سمی بودم هی جیغ میزدن صدا میکردن به هوای اینکه امیر یا رهام بگن اره منم عاشقتم
پسرایی که کنار ما بودن سرسام گرفته بودن التماس میکردن کمتر جیغ بزن
کاش همونجا استپ میشدیم

پیکسلامم زده بودم مثلا من خیلی فن خفنیم

یه سری انقدر عکساشون چاپ کرده بودم اشانتیون برام پنج تا پیکسل ماکان فرستاده بودن

آینه دق شدن اونام الان

حتی دلم برای اینایی که وقتی امیر و رهام میرفتن و نمیتونستن عکس بگیرن باهاشونم تنگ میشه😂🥲

البته یادم رفت بگم که چه گریه هایی میکردن هیچوقت یادم نمیره بگردم😂💔

قلبم پاره پاره شد