امروز؛
یک رج از قالیِ زندگی‌ام را بافتم.
شاید کوچک باشد،
اما مالِ من است.

تاسیان
.
.
[گیلکی] حالتی که به خاطر نبودن کسی به انسان دست می دهد. دل و دماغ هیچ کاری را نداشتن. دلتنگی غریب. غم فزاینده ـ
.
.
به‌طور کلی تاسیان در گیلکی به حسرتی اشاره دارد که از نرسیدن به چیزی یا از
دست دادن فرصتی برآمده است.
.
‌.
تاسیان در شعر ابتهاج هم به معنای حسرت و اندوه عمیقی ست که در دل شاعر جای گرفته است. این واژه در اشعار وی، به‌ ویژه در شعر تاسیان، بازتابی از دلتنگی‌ها و افسوس ‌هایی است که شاعر از گذر زمان و نرسیدن به آرزوهایش احساس می ‌کند. او با استفاده از این واژه توانسته است احساساتی نظیر غم، حسرت و ناامیدی را به زیبایی و با هنرمندی در اشعار خود منتقل کند. ریشه این واژه در زبان فارسی به ادبیات کهن بازمی‌ گردد و در آثار بسیاری از شاعران و نویسندگان دیگر نیز به کار رفته است.

به بهانه ی سالگرد درگذشت ابتهاج

@maaqhmoom

دیروز توی تئاتر؛
شخصیت اصلی رو به معشوقه ی سابقش گفت زندگی یعنی انکار دوست داشتن
و سوال من اینجاست که انسان مگه چقدر زنده ست و زندگی میکنه که اون رو به دوری و انکار عشق بگذرونه؟
اصلا تا وقتی عشق و دوست داشتن حضور نداشته باشه یا کتمان بشه،چطور میشه اسمش رو زندگی گذاشت؟
و چرا اصلا دوست داشتن رو انکار می کنیم؟

غیرمنتظره ترین،یهویی ترین و باحال ترین هدیه زندگی مو گرفتم🙂‍↔️
کراوات اردکی

«تو ز ما فارغ و ما از تو پریشان تا چند؟»

بخش بسیار ناراحت کننده ی زندگی م اینه که از دوستام خیلی دورم و برای اینکه ببینمشون باید از مدت ها قبل برنامه ریزی کنم تا اینکه بتونم یهویی زنگ بزنم و بگم بزن به چاک جاده یا فلان جا میبینمت:(
کاش واقعا امروز یکی بود که باهم بریم یجای رندوم:(

یجا شنیدم؛
ریز بودن اتفاقات به معنای ریز بودن تاثیرشون نیست،
همین کارای کوچیک کنار هم قرار می‌گیرند ،همینایی که به چشمت ریز میان،همینا میتونن یه تاثیر بزرگ توی زندگی ت داشته باشن.

تو مسیر دیدمش؛شکل برگاش جالب بود:)

در حبس و خلوتم تا وارَهم به مرگ
یا پر برآورم بهرِ پریدنی...

امروز دیر رسیدم و خورشید رو ندیدم