تو با قلبِ ویرانه یِ من چه کردی ببین عشقه دیوانه ی من چه کردی
در ابریشمِ عادت آسوده بودم، تو با حالِ پروانه یِ من چه کردی
ننوشیده از جامِ چشمِ تو مستم خمارست میخانه یِ من چه کردی
"مگر لایقِ تکیه دادن نبودم تو با حسرتِ شانه یِ من چه کردی"
مرا خسته کردی و خود خسته رفتی سفر کرده با خانه ی من چه کردی

By me😶

@falloftheleaves

نگاش که میکردم، به خودم افتخار میکردم
به انتخابم
به خواسته ام
بودنش و به نبود همه چیز ترجیح میدادم
تک تک خطوط صورتش و از بَر بودم
همینقدر بهش نزدیک بودم و دور...
همه چیزِ ظاهرش مال من بود، جسمش با من بود
ولی اون اصلیه، اونکه باید بلرزه، اون دلِ لعنتی •نه•

میدونی یه وقتایی انقدر فکر میکنم که حدس میزنم مُخَم شده باشه شکلِ صورتِ اون
بعدش به خودم میگم تا کی قرارِ خودتُ گول بزنی؟!
تا کی قرارِ یه تنه جاده به این سختی و بالا بری؟؟!!
راستی!

یه دختر چقدر باید قوی باشه، که از پسِ دوست داشته نشدن بر بیاد؟؟ 😊
#غزال_نوشت
@falloftheleaves

به اندازه موآی سرت دختر دورته !
بعد واسه همشون غیرتی ام میشی؟
نمیگی شمعدونیا دق میکنن؟ =)))

@luvablee🐼

بیست و هشتم ام ماه مِیْ روز بهداشت قاعدگی‌ست.
و «زنِ» قوی می‌آموزد که در دوران «دشتان/قاعدگی/پریود/عادت ماهیانه/حیض/رِگْلْ» با شجاعت وضع خود را بیان کند و نگوید:
مریضم و شکم‌درد و سردرد دارم ...
و مرد باید با شگفتی جهانِ پیچیده و عمیقِ بدنِ زن آشنا شود و آنرا بیاموزد.
پ.ن:
مسئله‌ی آینده تنها آموزش و تکنیک است و هرکه با «آینده» هماهنگ نباشد، حذف خواهد شد.
شکستنِ تابوها از سر عشق به «انسان» نیست، در جهت آینده و عشق به «موجودِ آینده» است؛ موجودی که جنسیت ندارد!

وَ عشق
یک بیماریِ بدخیمِ روحی بود ...

" تو "
کنارم باش...
من،
تمامِ شب ها را
تآب میاورم
به امیدِ صبحی که
چشمانم به روی
" تو "
باز شود...
#🙃
@luvablee💜

دوست نداشتم نشانی از کوه در وجودش بماند. کوه وقتی شکار بشود. وقتی سنگ از کوهی جدا بشود، همان بهتر که دیگر سنگ نماند. همان بهتر که تکه تکه شود. همان بهتر که دیگر در دلش هوایی نماند برای برگشتن. سنگ تا وقتی سنگ است که تویِ دلِ کوهستان نشسته باشد و سنگ ها تا وقتی باهم هستند که کنار هم نشسته باشند وگرنه سنگ وقتی از کوه کنده شد، دیگر سنگ نیست. و کوه بدون سنگ، یعنی دشت. یعنی اسارت. یعنی دربدری. و کوهی که از کوهستان تبعید بشود به شهر، خوی شهری پیدا میکند و راهی برایش نمیماند که برگردد به خانه اش؛ به کوهستان.

📙خاما
#یوسف_علیخانی
@luvablee🐼

#حافظ :

اى جان به چه زنده اى كه جانانت نيست!؟

@luvablee🐼

من از تو خیلی تنهاترم
تو حداقل منو داشتی
من تورو هم نداشتم 🤷🏻‍♀😊
@luvablee

‌
خط به خطِ
بودنت را دوست دارم...!

#یاسین_رحمانی

@luvablee🐼

🆔 @melobit

در حقیقت
هیچکس برایِ هیچکس نمُرد!
و هیچکس بعدِ هیچکس تنها نماند!
و هیچکس نفس و قلب و زندگیِ دیگری نبود!
ما گولِ چند جمله یِ ادبی را خوردیم
که فقط از لحاظِ دستوری درست بود
و از نظرِ معنایی، افسانه ای بیش نبود ...👌🏼✅
@luvablee

می‌فهمید چقدر سخت است که سکوت کنید و هیچی نگویید، در حالی که ذره ذره وجودتان می‌خواهد منفجر شود؟ تمام راه فرودگاه تا آنجا را داشتم با خودم تمرین می‌کردم که چیزی نگویم. اما واقعا داشتم می‌مردم. ویل سر تکان داد. سرانجام وقتی توانستم حرفی بزنم صدایم بریده بریده و بی رمق بود جمله‌ای که به زبان آوردم تنها حرف خوبی بود که می‌توانستم بزنم: دلم برایت تنگ شده بود !


✍🏼 #جوجو_مویز
📙 من پیش از تو

@luvablee🐼

زُل میزنم به سقف که زُل میزند به من
بُغضیم هر دو، منتظرِ منفجر شدن💥
@luvablee

همه از زیباییِ چشم هایِ رنگی میگویند
و دل به زیباییِ فریبنده یِ آن میبندند
من اما جایِ گم شدن در سبزیِ جنگل
و غرقِ آبیِ دریایِ خیالیِ این چشم ها شدن
مدت هاست که بی خوابِ قهوه یِ نابِ چشمانِ کسی شدم که میشود هزاران شعر برایش گفت
هزار تصویر از چشمانش کشید
فقط کافیست دل ببازی به آن
آن وقت است که تا ابد
میشود کنارش به تماشایِ دریا بنشینی و به موسیقیِ صدایش گوش کنی و از قهوه یِ چشمانش بنوشی
و چه اعتیادِ ترک ناشدنی ست این قهوه یِ کمیابِ چشمانِ دلبر 👁
@luvablee

_شاعر نشدی خوبه خلیل!
_تا تو کنارم هستی، شاعرم.
_اتفاقا باید بروم تا تو شاعر بشوی.
_شعر بدونِ تو چه فایده دارد؟
_شعر ماندگاره، من چی؟
_شعر تورا ماندگار می کند.
_ای زبان باز!

📙خاما
#یوسف_علیخانی
@luvablee🐼