و خب از طرفیم دوست ندارم بیام بگم چرا وضعیتم اینه و چرا منی که فلان کردم فلان ویدیو گذاشتم تو قطعی فلان کار ها رو کردم که الان باید پرونده و هزارتا کصشعر دیگه تو پاچم باشه و حمایت نشدم و تازه یه عده فشاری دست بر دست همدیگه دادن که تر بزنن تو چنلم
همینه که هست
الان هرچی بگم میشه ترحم
کاریه که کردم اینم نتیجه‌ش
ضربه زدن ضربه خوردن هم داره حالا من به یه سیاست حکومتی ضربه زدم به نوبه خودم پس ضربه ش رو دارم اینجوری میخورم
چیکارش کنم؟ همینه که هست

هیچوقت هیچوقتم برا کارهایی که کردم توی قطعی اینترنت از جمله (برای مردم کردم) استفاده نمیکنم این جمله تماما از نظر من سواستفاده از احساسات مردمه
کردم چون وظیفه من بوده به عنوان یه ایرانی که توانایی انجام کاری رو داشته، نه من جدای مردمم نه چیز دیگه ای
دنبال تایید و چراغ سبز گرفتن و ... هم هیچوقت نبودم و نیستم
چیزی رو بدونم اشتباهه به نوبه خودم باهاش مبارزه میکنم مخالفت میکنم
نکته‌ش اینه همیشه تلاش کردم منفعل نباشم

چی شد عزیزی شبکش رو برنامه کودک تنظیم شد

خدایا یا من پولدار شم
یا عزیزی تبدیل به مجری برنامه خردسال شه، به روایت تصویر:

هر روز صبح که بیداری میشی به چه چیزی فکر می‌کنی؟

اگه یک بار یک فرصت نصبیت شد که میتونستی تو‌ یک دنیای دیگه چشم باز کنی ترجیح می‌دادی چطور دنیای باشه؟

حقیقتا من هروقت بیدار میشم به چیزی فکر نمیکنم واقعا
اگر قرار بود توی یه دنیای دیگه بیدار بشم تمایل دارم دنیای موشکو تنسی باشه برم بالا سر رودیوس از کون سیخ بکشمش مرتیکه پدوفیل منحرف

تنها یک هفته دیگه از تابستونت باقی مونده
از الان دفتر کتاب رو آماده کن که وقتی خوابم باید سر کلاس حاضر باشی 😂🫵

چیزی نیست دوستان عقده ای شدم سال اولیه که دیگه مدرسه ای نیستم

احساس دلتنگی رندوم بعضی وقتا یهو میاد بالا سرم یه دستی رو سرم میکشه میره
و نمیدونم دقیقا دلتنگ چی هستم ولی هستم

چرا درک نکردم چی نوشتی
خب دلتنگ یه چیزی هستی دیگه مگه میشه ندونی
https://t.me/luluch_code/28273

واقعا ایده ای ندارم که چرا هربار یهو تخلیه انرژی روحی روانی میشم و فقط میخوام زار بزنم و دلتنگیه هم نمیدونم واقعا سر چیه فقط هست و یه 3 4 روزی ادامه داره این پروسه

وقتی مسائل پیچیده میشن، یه ابر میاد جلوی دلایل
ما آدما بعضی وقت ها نمی‌دونیم دقیقا چرا یک احساس رو داریم، بعضی وقت ها فکر می‌کنیم میدونیم، ولی اشتباه می‌کنیم، بدتر از اون برای اینکه قبول نکنیم اشتباه کردیم پافشاری می‌کنیم دلیلش همونه، هر چند اینجا صحبت از وقتیه که کلا نمی‌دونی، اینطوری نیست واقعا واقعا واقعا جوابی نداشته باشه، صرفا جواب نیاز به زمان گذاشتن، فکر کردن، و باز کردن گذشته داره، گذشته‌ای که شاید دلت نخواد خیلی کاوشش کنی، چرا که ممکنه هزینه یاد آوری گذشته بیشتر از پیدا کردن جواب به نظر برسه، پس یا خودآگاه نمیری سراغش، یا بدون اینکه متوجه بشی با ندیدن این قضیه که باید کجا دنبال جواب بگردی، ناخودآگاهت تو رو از فشار دردناک دور می‌کنه

این حدس و ذهنیت منه