هیچوقت از تنهایی نترسیدم، ولی از دست دادن آدمایی که تمام تلاشمو کردم نگهشون دارم چرا.
باشد که هرگز انگیزهی دنبال کردن چیزهایی که دوست دارید را از دست ندهید، مهم نیست چقدر سخت باشد.
ولی پسرا هیچوقت اون حس که؛ داری غذا میخوری و درد پریودیت به حدی میرسه که حتی اگر اون غذا موردعلاقت باشه و خیلیم گشنه باشی با حال بد ولش میکنی و میری، رو درک نمیکنن.
میام پیش هومان جدا از اینکه تمام کودک درونم خودشو نشون میده، تمام عشق و محبتمم فوران میکنه.
وقتی به مامانم میگم جبران میکنم و جای اینکه بگه بیخیال شو و اهمیت نده، بهم جمله شاهکار"منم دارم براش" رو میگه و من میفهمم نیاز به تست دی ان ای نیست.