تو سال های اخیر زندگیم، مخصوصا امسال، فهمیدم هیچی اندازه گرما، تشنگی و بی خوابی نمیتونه منو از پا در بیاره.

برنامه داشتم کل طول راه رو کتاب و اینا بخونم

نشستم تو ماشین خوابم برد

روز جهانی سگ رو به اخلاقم تبریک میگم

دارم وسوسه میشم برم اون فیلم ترسناکه که تو بچگیم دیدم و هنوز عین سگ میترسم ازشو ببینم

کاش یکی میشست باهام میدید بعد بغلم میکرد میخوابیدم

نت ضعیفم در تلاشه جلومو بگیره

الان رفتم فیلمو نگاه کردم و اینجوریم که خب این چرا ترسناک نیست الان برام، واقعا تو سن بدی بعضی فیلمارو بهم نشون دادن و این همه سال تو مخم رفته بود و فوبیا شده بود.

البته به این معنی نیست که هنوزم نمیترسم، فیلم ترسناک نیست ولی تصورات چند ساله من چرا.

از عاشقان واقعی اون پیرمردیه که هروقت از بغل قبرستون رد میشم میبینم که سر مزار زنش روی یه بلوک به مدت های طولانی میشینه.

کسی نمیتونه بند راک و سلبریتی موردعلاقه منو بشناسه چون در سالی که متولد شدم اونارو از دست دادم.

نیازمند یک قل خواهر یا برادر تا باهم تام و بیل بعدی بشیم.

جدی یکی از سخت ترین تصمیمای لحظه ای واسه وقتیه که تو چنل کسی که ممکنه خوشش نیاد پیام بدی، تصمیم بگیری پیام بدی یا ندی

خیلیا چنلشون اینجوری که مال من دیلیه دیلی نیست

برای بار سوم دستشویی دارم و میترسم برم تو حیاط و برم تا دستشویی چون هم تاریکه هم منه اسکل دو شب پیش تصمیم گرفتم فیلم ترسناک ببینم

مارکی در تلاش برای راضی کردن من که با سوسک شباهت دارم

بقیه با حیوونای نازبلا کنار هم قرار میگیرن من با سوسک

هربار که میام یکم وارد اجتماع شم بهم ثابت میشه برای اجتماعی بودن زیادی از انسان ها بیزار و همچنین غیراجتماعیم.