اگه مال من بودی اینجوری میشد:

MyLove

من واست مینویسم و تو فکر میکنی که اغراق میکنم ولی نه؛ من چشمای تورو میپرستم، من قسم راستم وجود توئه. من انقدری تورو دوست دارم که اگه خدایی واسه انسان معرفی نمیشد من قطعا تورو میپرستیدم.

کلمات که هیچی، اکثر اوقات حتی رفتارهایی که باهاتون میشه هم دروغه.

هروقت که دلتنگش شدی بفرس براش.

MyLove

به قول محمود درویش: سخت ترین نبردهایی که در زندگیت داری، نبردهایی هستن که بین ذهنت که حقیقت رو میدونه و قلبت که حاضر به پذیرشش نیست، می‌چرخه..

پرسید چجوری اینقدر بی‌تفاوتی؟ گفتم: دیگه هیچی منو نمی‌تونه ناراحت کنه، چون تقریبا همه چی اتفاق افتاده.

این موزیك رو با کسی که دوسش داری ،تو آغوش هم گوش کنین.

حالم رو از دیوارهای اتاقم بپرس، از بالشی که شبا زیر سر می‌ذارم، از زخم‌های گوشه‌‌ی ناخن‌هام، از گودی زیر چشم‌هام، از آهنگ‌هایی که گوش می‌دم؛ حالم رو از من نپرس.

وقتایی که نسخِ بغلشی گوش کن.

MyLove

تو هیچ‌وقت نمی‌تونی بگی من کنارت نبودم،چون من پیشت موندم حتی وقتی که می‌دونستم باید برم.

‏تهش می‌رسیم به حرف نزار قبانی:
"هرکس به اندازه‌ای که دوستت دارد تو را می‌بیند، تلاش بیهوده نکن."