دنیای شلوغ هم‌نسلانش برایش بیگانه بود. چیزی درونش او را به سوی رهایی و سکوت می‌کشید؛ به سوی نیمه‌ی خاموش و واقعی دنیا.

مولانا   میفرماد؛
“چو‌خدا بود پناهت چه خطر بود زِ راهت
به فلک رسد کلاهت که سر همه سرانی..”

اگه اونایی که مغز ندارن، دهن هم نداشتن
دنیا خیلی جای قشنگتری می‌شد.

شما‌ رو نمی‌دونم؛ ولی من نیاز دارم یه روزایی از ماه رو اختصاص بدم به هیچ‌ کاری نکردن، هیچ کسی رو ندیدن، هیچ چیزی نشنیدن و هیچ حرفی نزدن.

قدر همو بیشتر بدونین ؛ نذارین کار به جایی بکشه که از هم دیگه نا امیدشین ؛ تا جایی که میشه پای دوست داشتنتون ، رفقاتتون وایسین. این دنیا خیلی بی ارزش تر از اون چیزیه که فک میکنین ، باور کنین ....

شاید باید کمتر فکر کرد .

از یه سنی به بعد تنها چیزی که کنار آدم ها نگهت میداره “اعتماد و آرامشه..”
چون دیگه گوشات از حرفای قشنگ پره...

واسه من کم نباشید
من بين كم و هیچی، هیچی رو انتخاب میکنم

این دنیا مفتشم گرونه!

آقای چاوشی
آخر شبی چه کردی با ما..؟؟
خوب می‌تونی دل و جیگر ما رو
شرحه شرحه کنی..

مادر بزرگم همیشه میگه:
"خدا بدون احوال‌ پُرست نذاره"

ازش می‌پرسم حالا چرا این دعا؟
میگه: نمی‌دونی چقدر قشنگه که یکی توی شلوغی‌های روزانه‌ش به یادت باشه و با یه احوال‌پرسی ساده هم حال خودشو خوب کنه، هم حال تورو :)

هر وقت خواستید موجودی رو بکُشید، حتی یک مورچه، این و یادتون باشه که 14 میلیارد سال، میلیاردها میلیارد اتفاق دست به دست هم داده تا یک موجودی در یک جایی مثل زمین برای یک بار زندگی کنه، گرفتن حق حیات از هر موجودی جنایته، نه فقط گرفتن حق حیات از انسان

»زیگموند ایرونی«