تُرا چه غم که شبِ ما دراز می‌گذرد؟!

صائب_تبریزی

«من همیشه زندگانی را به مسخره گرفتم. دنیا، مردم، همه‌اش به چشمم یک بازیچه، یک ننگ، یک چیز پوچ و بی‌معنی است. می‌خواستم بخوابم و دیگر بیدار نشوم و خواب هم نبینم!»

كالكشن عرفان طهماسبى 🫶🏻

آینه میگه تو همونی که یه روز میخواستی خورشیدو با دست بگیری! ●♪♫
ولی امروز شهر شب خونت شده… ●♪♫
داری بی‌ صدا تو قلبت میمیری ●♪♫🥃🖤🚬

حرف زدن هیچ‌گاه باری از قلبم نمی‌کاهد؛ تنها سکوت جهان درونم را بر هم می‌زند و غم‌های خفته‌ام را بیدار می‌کند. اندوه من شخصی‌تر از آن است که کسی بتواند آن را از من بگیرد.

اگه خوابتون نمی‌بره این بیکلام ترکیب بارون لطیف و نتای آرامش بخش میتونه واستون حکم پمپ مورفین یا قرص خواب آور رو داشته باشه
چشماتونو ببندید و شبتون به خیر🌙

‏کاش خوشگلی نون و آب می‌شد برای آدم.

«هر چی بیشتر در مورد آدمها میدونم،
به جوجه ام بیشتر علاقه‌مند میشم.»

از تمام دنیا قلبی پر احساس به او رسیده بود که می‌توانست بوی موسیقی‌ها را حس کند،
صدای شخصیت‌های کتاب‌ها را تشخیص دهد،
غم‌ نهفته در نقاشی‌ها را لمس کند و صحنه‌هایی از فیلم‌ها را جزو خاطرات خود بشمارد.

برای
خودت
زندگی
کن،
برای
خودت
بمیر،
دیگران
دیگرانند...

دیگران را ببخش...
حتی وقتی متاسف نیستند!
بگذار حق با آنان باشد..
اگر این چیزیست که به آن نیازمندند.
خودت را به کوته فکری آنان گره نزن؛
این سلامت روانت را از تو می‌گیرد...

👤#سیدنی_شلدون

هوا، هوایِ محبّتِ فراوان و فَسادِ اخلاقی است..