ولی ما آخرین نسلی هستیم که مادر ساده‌ای داشته...

آنکه می گفت منم بهر تو غمخوارترین،
چه دل آزارترین شد، چه دل آزارترین...

رنج ما را دو تکه می‌کند. وقتی کسی‌ که رنج می‌کشد، می‌گوید: "خوبم... خوبم..."، به این دلیل نیست که حالش خوب است. برای این است که خودِ درونش به خودِ بیرونش فرمان داده که واژه‌ "خوبم" را به زبان بیاورد. او حتی گاهی‌اوقات اشتباهی می‌گوید: "خوبیم". دیگران فکر می‌کنند که خودش و اطرافیانش را می‌گوید. ولی این‌طور نیست. او دو تکه‌ خودش را می‌گوید؛ خودِ آسیب‌دیده و خودِ نماینده‌اش. نماینده‌ای که برای مصرف عمومی مناسب است. رنج، آدم را دو تکه می‌کند تا کسی را داشته باشد که برایش درد‌ و‌ دل کند. کسی‌که در دلِ تاریکی کنار او بنشیند؛ حتی وقتی دیگران "همگی" تنهایش بگذارند...

ناشناس برام فرستادید🥹
هرکی هستی سلیقه خوبی داری♥️

«إنّ الله إذا أراد أن يجمع بين قلبين سيجمع بينهما ولو كان بينهما مداد السماوات والأرض»

اگر خدا بخواهد، دو قلب را نصیب همدیگر می‌کند؛ حتی اگر مسافت زمین تا آسمان بین آنها فاصله باشد.

منو برگردونید به اون روزا که هایده هنوز با مهستی تو سیزده به در آواز می‌خوند. ویگن و دلکش آهنگ "بردی از یادم" رو لایو تو برنامه ها اجرا می کردن. حسن گلنراقی تازه "مرا ببوس" رو خونده بود. فروغ تو فیلم ابراهیم گلستان بازی می کرد. فریدون فرخزاد کشته نشده بود. ابی ناراحتیش پاره شدن کتونی سفیدش از دست سگ دوستش بود. شادمهر برای مهستی آهنگ نساخته بود. شیوا تو مسابقه استعداد یابی آهنگ لیلا فروهر رو خونده بود و لیلا فروهر موزیک ویدیوی "جونی جونوم" رو تازه پخش کرده بود. شماعی زاده هر روز آهنگ شاد می‌خوند و صادق هدایت هنوز کمی امید داشت. منو برگردونید لطفا. من برای زندگی تو این دهه ساخته نشدم.

با کسی که دوستش دارید ساعت‌ها حرف بزنید،
چای بنوشید، او را از لابلای روزمرگی‌ها نجات دهید و نگذارید به همین سادگی بمیرد...

فی‌الواقع خداوند اندِ مرام و‌ معرفت است :)

کاش میشد روی پیشونیم بنویسم "من اخیرا بسیار شکننده و به تار مو وصلم ، لطفا در برخورد و رفتار با من نهایت دقت را داشته باشید"

آروم نشستی واسه خودت مشغولی یهو یه چیزی از اعماق وجودت شروع می کنه اروم اروم بالا اومدن، یه غمی که فکر می کردی فراموشش کردی عین یه فیل خسته می شینه رو سینه‌ت می گه حالا نفس بکش ببینم.

این آهنگ گوگوش واقعا بی نظیره:))))))
بوی رفتن و خداحافظی میده.

«- وماذا فعلتَ بأولئك الذين خيّبوا ظنّك؟
+لا شيء، اعتبرتهم وكأنّهم لم يكونوا ومضيت…!»

- با آنان که نا امیدت نموده بوده‌اند چگونه تا کردی؟
+ هیچ، گذشتم، انگار که هرگز نبوده‌اند…!

‌‌‌تنی نحیف حاملِ بغض چند صد تُنی.

‏تا صددرصد نشده صداشو در نیارید.
‏تا صددرصد نشده صداشو در نیارید.
‏تا صددرصد نشده صداشو در نیارید.
‏تا صددرصد نشده صداشو در نیارید.
‏تا صددرصد نشده صداشو در نیارید.
‏تا صددرصد نشده صداشو در نیارید.
‏تا صددرصد نشده صداشو در نیارید.
‏تا صددرصد نشده صداشو در نیارید.
‏تا صددرصد نشده صداشو در نیارید.