اونجایی که صائب تبریزی میگه :"تویی به جای همه، هیچکس به جای تو نیست."
نشون میده که چجوری با نبودن یک نفر میشه بین چند میلیارد آدم تنها بود.

اگه بخوام یه توضیح کلی راجع به مودم بدم اینجوری ام که وقتی دراز می‌کشم کلافه می‌شم، وقتی راه میرم خسته می‌شم، حرف می‌زنم عصبی میشم، حرف نمیزنم حوصلم سر میره، حوصله ی بیرونو ندارم، از خونه موندنم خوشم نمیاد، درواقع توی کلافه ترین حالت ممکنم.
🦦-𝓛𝓲𝓼𝓽𝓮𝓷 𝓽𝓸 𝓶𝓮

اومدی اما دیدم دست تو سرده🫴🏼
-𝓛𝓲𝓼𝓽𝓮𝓷 𝓽𝓸 𝓶𝓮

آرام؟ آرام برای چه باید گرفت؟ وقتی بمیریم خود به خود آرام می‌گیریم. پیش از آنکه بمیریم که نباید بمیریم.
• محمود دولت‌ آبادی

موهای فرفریت خیلی قشنگه :)

ترکیب این موزیک+هوای ابری+یه فنجون چای☁️☕️

وقتی تو زندگی
زیاد از خود گذشتگی کنی
شاید اون دنیا بری بهشت
ولی تو این دنیا میری تیمارستان 😉

Need🥹

بی کلام با طعم آرامش✨

کاش ی کتابخونه‌ی زیرشیروونی داشتم ک مختص ب خودم بود تا هروقت دلم گرفته بود میرفتم اونجا و چند ساعتی دور از همه کتاب میخوندم.

دلم میخواد برم عروسی با رفیقام بعد یه عالمه کصافت کاری کنیم 🥹

ما که حرف گوش کردیم و خوب بودیم، کجای دنیا را گرفتیم عزیزم؟ جز این‌که حسرت و اندوه، تمام دنیامان را گرفت؟ هان؟
تو خوب نباش و حرف گوش نکن و مطابق میل خودت رفتار کن و تنهایی سفر کن و بلند بلند بخند و حقت را فریاد بزن و با صدای رسا عاشق شو و اشتیاقت را جیغ بزن و برقص و بجنگ و به وقتش پرخاشگر و جنگجو باش و نترس از قضاوت‌ها.
ما را هم قضاوت می‌کردند، بی‌خیال! حتی نسل‌های سر به زیر و گوش به فرمانِ قبل از ما را.
اجازه نده چهارچوب‌های ذهن آدم‌ها و سقف کوتاه آزادی جامعه، بال پرواز تو را بچینند و تو را محدود کنند. عقاب باش و در هیچ حصار و ارتفاع کمی جا گیر نشو. پرواز کن پرنده‌ی وحشی، پرنده‌ی آزاد، پرنده‌ی سراسر شور!
خوب می‌کنی که سرکشی، خوب می‌کنی که رام نمی‌شوی، من هم جای تو بودم می‌پریدم و می‌گریختم و اوج می‌گرفتم، که اگر می‌دانستم آخرش مردن است و تمام شدن، ترجیحم بر این بود در آسمان و در نهایت غرور بمیرم. نه روی زمین و در دل حصار...🙃🫶🏿

#نرگس_صرافیان_طوفان