توی این هوا قهوه میچسبه، اما نه واسه کسی که کل زندگیش حول محور هورمون میچرخه.

‏حرف زدن سواد می‌خواهد،
سکوت کردن، شعور.

زیاد نمیخواد فکر کنی که برای کادو تولد با چی سوپرایزم کنی
خودم بهت میگم 😌












بالش طبی و جوراب واریس و کمپرس گرم برقی

هوا دو سه درجه از چرنوبیل بدتر بود تعطیل نمی‌کردن بعد الان انقدر تمیزه که تا کوه‌های سمنان رو هم می‌شه دید ولی خب فردا همه جا رو تعطیل کردن.

درد عبور می‌کند، و رد آن درد، معنای مارا تغییر می‌دهد.

کاش فامیل پدری هم مثل آدم فضاییا بودن
اصلا وجود نداشتن یا اگه وجود هم داشتن تو فضا بودن اینجا نبودن

چون حوصلت سر رفته دلیل نمیشه با هر کسی رفت امد کنی!

هر قومی به تاریخش مینازد و ما لر ها خود تاریخیم✌️🏼

و من گریستم، برای روزهایی که جوانی‌ام
همه صرف نگرانی راجع به فرداها و آینده شد.

#یلدا_سیدی

آخه چی شد که این شد

یه ایران دارن برا بدبختیاشون اشک میریزن
مادرشوهر من برا پسر« دونگ ای »که بخاطر سرخک مرد اشک میریزه

نمونه بارز یک انسان بی شرف!

| اندوهگین نباش سرزمین من. در شکافِ زخم‌هایت، بذرِ گل کاشته‌ام؛
تو روزی سراسر گلستان خواهی شد…✨🌩🌱

آن‌ها می‌کوشند تاریخ را دفن کنند، اما فراموش می‌کنند که تاریخ جسد نیست.
• ادواردو گالیانو

از زندگی‌ای که برای ما ساخته‌اید بیزارم. از زیستی که شب‌هایش اضطراب است و روزهایش با ترس سر می‌شود. از اشک، از ناله، از عادی شدنِ وحشت. از خشونتی که جان جوانان این سرزمین را گرفت و با هر منطقی ریختن خون را توجیه کرد، بیزارم. با فکری که شهرها را فرسوده، ارزش‌ها را تهی و حقیقت را مصرفی کرده بیگانه‌ام. از ایده‌ها و راه‌حل‌‌هایی که سال‌ها تکرار شدند و حاصلی به‌جا نگذاشته‌اند، بیزارم. از نفاق، از تحقیر انسان و از لبخندهای ژاژخواهانه‌ی رسانه‌ای که رنج را تزئین می‌کنند، بیزارم. از مسیری که مرگ انسان را آسان و زندگی را دشوار کرده بیزارم. به قاعده باید فرسوده باشم. اما هنوز ایستاده‌ام. سرپا مانده‌ام. سرپا می‌مانیم. مثل دماوند.
- هومن سیدی