از کجا معلوم؟!
شاید زخم‌هایی که زدیم،
عمیق‌تر از زخم‌هایی‌ست که خوردیم.

من جدااااااا نمیفهم چی میشه یه مرد راجب زایمان سزارین یا طبیعی نظر میده!
شکم مال توعه؟ دردش ماله توعه؟ آسیبش مال توعه؟
چرا سرت باید همه جا باشه اخه؟

حیفِ من؛ برای خیلی چیزا.

از گابریل گارسیا پرسیدند:
اگر بخواهی کتابی صد صفحه‌ای درباره امید بنویسی، چه می‌نویسی؟

گفت ۹۹ صفحه رو خالی میذارم صفحه آخر، سطر آخر می نویسم: یادت باشه دنیا گرد است، هر وقت احساس کردی به آخر رسیدی شاید در نقطه شروع باشی. زندگی ساختنی است، نه ماندنی، بمان برای ساختن، نساز برای ماندن...
منتظرنباش کسی برایت گل بیاورد، خاک را زیر و روکن، بذر را بکار، از آن مراقبت کن، گل خواهد داد..

آخرین سنگر؟
موسیقی محلی غمگین به زبون مادری آدمیزاد.♥️

‏اینکه گاهی آدم‌ها خودشون رو از اخبار دور نگه دارن، یا مواظب سلامت روانشون تو این روزها باشن، اصلا به این معنی نیست که به زندگی و مرگ انسان‌های دیگه اهمیت نمیدن. ما گاهی نیاز داریم ورودی‌های خبری رو ببندیم، و کمی نفس بگیریم، تا روی پا بمونیم...

"You believe god looks at us from above but he actually sees us from the inside"

هرقدر آگاه‌تر بشیم که هر آدمی با چه رنج‌ها، اضطراب‌ها و ناامیدی‌هایی دست به گریبانه و به چه نزاع درونی و بیرونی سختی مشغوله، احساس‌مون نسبت به اون‌ها- حتی اگر بدی‌هایی به ما کرده باشن- از خشم به بخشش، از بخشش به شفقت و از شفقت به عشق تبدیل می‌شه.

*وجودگرا*

با انسان‌ها؟
نیک باش عزیز من!
اما کمرنگ رقیق و بسیار دور...
چراکه هیچ موجودی به اندازه آدمی‌زاد،
نمی‌تواند از خوبی پشیمانت کند...

آدم بزرگ که میشی تازه می‌فهمی چرا بعضی آدما یهو خیره میشن به دیوار و حرف نمی‌زنن..

" لحظه‌ها را دریاب چشم فردا کور است"

- فروغ فرخزاد

- «قرمزی لبای تو،
توهیچ مدادِ رنگی نیست
خودت تو آینه ها ببین
رنگ که به این قشنگی نیست»

ریشه اگر ریشه‌ست، خاصیتش دیده نشدن است. ریشه‌ای که اصرار بر دیده شدن دارد، درختِ کنده شده است.
‌-دکتر روح الله صدیق.

از عربی های بسیار زیبا🤍✨🦋

‏انسان به‌خاطر اتفاقات تلخی که براش می‌افته نابود نمی‌شه، نابودی واقعی در «معنا»یی‌ست که به اون اتفاقا می‌ده، بعضی‌ها با یه درد قوی‌تر می‌شن بعضی‌ها زیر همون خُرد می‌شن، پس در واقع این خودِ رنج نیست که زندگی‌مون رو شکل می‌ده، بلکه نگاهی‌ست که ما به آن داریم