جمعه تا وقتی هنوز بیدار نشدی عالیه
اما بعدش انقد دلگیره که انگار داری با آخوند زیر یه سقف زندگی می‌کنی..

نياز دارم در شهری مثل شیراز یا رشت با هوای ابری و مه آلود با موسیقی سنتی و کتاب‌ گم بشم..
چیه این اصفهانِ کوفتی پر از دود 😪

بالاخره این شیشه خرده‌های درونت یه جا ماتحتتو میبُره

پادکستای نوستالژی ساخته شدن برای این هوا😌

صبح کلافه ام
ظهر کلافه ام
عصر کلافه ام
شبا توی خواب کلافه ام و باعث میشه نتونم بخوابم

-از چی؟نمیدونم واقعا 😭

وقتی به این بی‌کلامها گوش می‌دم، انگار توی یه دنیای دیگه‌ام. دنیایی که گذشته‌ها، دلتنگی‌ها و همه‌ی چیزایی که از دست رفتن دوباره زنده می‌شن و منو توی خودشون غرق می‌کنن.

نیاز به طبیعت دارم، به دوستام، کفشامونو در بیاریم بریم تو قعر جنگل، گوشی هامون خاموش بمونن، صدای پرنده ها باشه، صدای برگ زیر پاهامون، صدای رودخونه و آبشار، کاجون و هنگ درام ببریم براشون بزنم،
کتاب شعر ببریم، چوب جمع کنیم برای آتیش شب ها و چند روز تو آرامش باشیم.🌲🔥❄️

سه تار🪕

این بی کلام حرف نداره

میتونم ساعتها به این حرکت بالا اوردن پاش نگاه کنم و هر دفعه ضعف کنم براش 🐥🥹

قربون دلت برم زردآلویِ من😭♥️

نمی‌دانم اگر موسیقی و چای و قهوه را نداشتم،
اگر با نور و با گیاه و با کتاب، حالم خوب نمی‌شد،
اگر پاییز و بهار و باران را دوست‌نداشتم؛
برای دلخوشی در خالی‌ترین حالات ممکن جهانم
به کدامین اتفاق چنگ می‌زدم و
کدامین طعم و تصویر را بهانه می‌کردم و
کدامین دلخوشیِ کوچک را در آغوش می‌کشیدم
تا به خودم بقبولانم که زندگی هنوز هم زیباست.

این راهش نیست...‌