𝐟𝐢𝐧𝐚𝐥𝐥𝐲,
𝑌𝑜𝑢 have come 𝓱𝓸𝓶𝓮, 𝑚𝑦 𝓹𝓲𝓷𝓴 𝓂ℴℴ𝓃.

این سال‌ها، فقط سال‌هایی با عنوان‌های تو‌خالی نیستن، سال‌هایی پر از عشق،درد،غم و شادی با عشقی‌ چندباره‌ان.
این یازده سالی که خیلی به من و افکارم نزدیک بنظر میرسن، گاها خیلی عجیب بودن،پر از کامل شدن بودن و حالا پر از دلتنگی‌ان، اما با وجود هرچیزی این سال‌ها قلب و روح منو بهبود بخشیدن!
اونا هر زمانی که بتونن فریاد میزنن، یواش میگین، یا مینویسن که:

"ما هفت‌نفر،همیشه هستیم"

اونا خانواده و خونه‌ی منن.
و این یازده سال، سال‌هایین که من فقط نفس نکشیدم، من زندگی کردم!

니 손을 놓치 않을래💜.

"𝑌𝑜𝑢 and I are 𝘂𝘀"

"حالا بعد از چند‌سال هنوز‌هم به اون دوران فکر میکرد،که آیا واقعا روزی از ته قلبش از اون متنفر بوده؟ و بعد یکهو تمامی اون سوال توی ذهنش خاموش میشد و قلبش این اطمینان رو بهش میداد که هردوشون اولین بار "دوستی" رو میخواستن!"

+Everytime you go and I 𝘁𝗵𝗶𝗻𝗸 about the 𝑚𝑒𝑚𝑜𝑟𝑖𝑒𝑠 that 𝓈𝓉𝒶𝓎 just for me!!

Nothing's new.