بخشی از ناول(از زبان لان شیچن):

_بعد از اون شب دنبالتون گشتیم،وانگجی تورو توی یه غار قایم کرده بود، وقتی رسیدیم بهتون تو روی یه سنگ توی غار نشسته بودی و وانگجی دستت رو گرفته بود و بهت نیروی معنوی میداد؛همش داشت باهات حرف میزد اما تو تمام مدت فقط بهش میگفتی که "گمشو"..
عمو ازش خواست توضیح بده اما اون گفت "همچی همینطوره که میبینیم و چیزی برای توضیح دادن وجود نداره" تو کل عمرش همچین چیزی بهمون نگفته بود..

_اونطوری که اون نگاهت میکرد و باهات حرف میزد وقتی نجاتت داد و قایمت کرد، هرکسی که کر و کور هم بود میتونست احساساتش رو بفهمه!

لست توایلایت؟ همون‌چیزی که کل هفته رو نورانی میکرد و قرار نیست دیگه چیزی جاشو بگیره.