از بهار تقویم می ماند از من استخوان هایی ک تو را دوست داشتند.

دستان دخترانه ام بر روی شانه های برهنه مردانه اش چه خوش میرقصید.

کاش سرما بخورم دکتر من نسخه کند عسل از کنجِ لبوُ ترشی لیمویت را.

در تمام شعر ها میبوسمت، اما نترس بوسه را ارشاد قبل از چاپ سانسور می‌کند.

چطور دوام آوردی؟ امید را در قلبم پنهان کردم.