لینکستان | لینک‌های جذاب
3 subscribers
713 photos
393 videos
121 files
4.76K links
مجموعه ای از لینک ها به مطالب ارزشمند، مفید و جالب اینترنت و تلگرام
Download Telegram
Forwarded from محمود فرجامی (Mahmud)
وط‌ن‌پرستان یواشکی و خائنان فخرفروش

رسیدن به این وضعیت تاریک حتماً اجتناب‌پذیر بوده. از اول هم معلوم بود که پایدار نیست این رفتارها؛ دیر یا زود دامن همه را می‌گیره؛ و گرفت. ولی چنان غره بودند این مدهوشان میز و میکروفن که گوششون شنوای هیچ انذار مشفقانه‌ای نبود.
نظام حکمرانی ایران ترکیب مهلکی از شرارت و حماقت را در ساختارش نهادینه کرده که کار همه‌مون را به این‌جا کشاند. نکرد از توصیه‌ منتقدین دلسوزش استفاده کنه. نکرد از ظرفیت این مردم بهره بگیره. افتاد در سیکل پوچ شعارزدگی. درهاش را گشود برای جولان حقیرترین آدم‌ها. نجیب‌ترین منتقدان را تاب نیاورد. به سفلگان پر و بال داد. مصدر داد. بلندگو داد. هیچ صدای ناهمراهی را تحمل نکرد. و این‌طور باعث انعکاس نعره‌های رادیکال از هر دو طرف شد.
این‌ها را همه می‌دونیم. بیانش نه نکته‌ جدیدی داره نه غمی تسکین می‌ده نه امیدی می‌بخشه. چه هنریه توزیع عصبانیت؟ مسابقه‌ای آسون‌تر از شمردن بی‌کفایتی‌ها و تباهی‌های این‌ها وجود داره انصافاً؟ پکیج کامل شجاعت و روشنفکری و کنشگری هم به رایگان همراش میاد. همه هم موافق؛ لایک هم فراوون.
می‌دونی چی سخته؟ به عشق سرزمینت متجاوز را محکوم کنی ولو به قیمت عمر بیشتر این سیستم فسیل تموم بشه. روحت را بگیری سپر موشک‌های مهاجم ولو این نابکارها پشتش پناه بگیرن. آبروت را بذاری برای حفظ همین خاکی که می‌دونی می‌پاشند باز به چشمت.
سخته، و نباید باشه. نباید سخت باشه دفاع بی‌قید و شرط از تمامیت ارضی سرزمین‌مون. نباید سخت باشه که برای نیروی نظامی ایران حق دفاع قائل باشیم. دونستن این‌که زیرساخت‌های وطن مال ماست نه جمهوری اسلامی نباید سخت باشه. فهمیدن این‌که تغییر سیاسی پایدار از موشک‌باران ارتش خارجی درنمیاد نباید سخت باشه. غصه‌ سربازهای بی‌درجه‌ وطن را خوردن، قبول دارم سخته، طاقت‌فرساست، ولی نباید غیرعادی باشه.
حالا که هنوز غبار چند ده‌هزار تُن موشک روی روان‌مونه، وقتشه عادی‌سازی کنیم. وطن‌دوستی را دوباره عادی کنیم. مرکز مختصات عادی بودن را برگردونیم به ضدیت با جنگ و ویرانی؛ به استقلال‌طلبی، به تمامیت ارضی، به ایران. حرف بزنیم با هم. با دوستای مستأصل. با همسایه‌های عصبانی. با فامیل کلافه. حتی با همین زامبی‌های زندگی‌ستیز. از حرف زدن خسته نشیم.
ما که رفتیم در خیابون‌های سان‌فرانسیسکو و نیویورک و لندن و اسلو علیه جنگ ضجه زدیم در حالی که می‌دونستیم تو محاسبات اتاق فکرهای بحران‌زی صدای ما لحاظ نمی‌شه. رفتیم با همون بارقه‌ امید ساختگی. سرمایه‌ بیشتری از این خوش‌خیالی زورکی نداریم که. به اتکا به همون دوباره صدامون را بلند می‌کنیم بلکه به گوش سنگین مستأجرهای مردم‌گریز ایران برسه. که منی که یادت رفته صاحب این خونه‌ام، به‌عنوان موکل نمی‌شناسیم، شهروند به حسابم نمیاری، انسانیتم را نمی‌بینی، وجودم را انکار می‌کنی. نکردی از سرمایه‌ من، دانشم، تجربه‌ام، نصیحتم، دلسوزی‌ام، نقدم استفاده کنی که ایران از گزند خطر دور بشه. طوری هم نیست. تف انداختی تو صورتم ولی ول‌کن نیستم. از سرزمینم نمی‌گذرم. حتی به قیمت غرورم، عزتم، آبروم. ایرانه. بضاعت من که قابل دار نیست.
حالا هم با همین ته‌مانده‌ آبرو، تتمه‌ اعتبارم بهت هشدار می‌دم: باز مسخ شعارهای پوشالی شارلاتان‌هایی نشو که کار را به این‌جا کشوندن. نیفت دنبال انتقام. سرت را از زندگی مردم درآر؛ نیروت را از شهر جمع کن، برگردون سر مرز. ترمیم کن. گوش کن. به صدای مردم. به رأی‌شون. به اراده‌شون. راه انتخابات را باز کن اگر کوریدور هوایی باز نمی‌خوای. رفراندوم در روز روشن راحت‌تر از چکش در نیمه‌شبه. به این مردم کم‌توقع تمکین کن بی‌اما و اگر، تا قلدرها ازت تسلیم نخوان، بی‌قید و شرط.
رها کن یقه‌ این مردم را قبل از این‌که خفت‌گیران خارجی مجبورت کنند این خاک خسته را تسلیم کنی. پس بده سکان را به مجلس، مجلس را به مردم. ما جایی نمی‌ریم. هستیم. وانمی‌دیم. پس می‌گیریم. این خاک، سوخته‌اش هم مال ماست؛ مال همه‌ این اقوام آزاده است؛ پسش می‌گیریم. ظلم‌ستیزی مال ماست. تصاحبش می‌کنیم. ایمان مرام‌مونه. نیکی سرشتمونه. دفاع از ملت‌های ستم‌دیده مسلک ماست. جنگ تحمیلی تاریخ ماست. شهداش، مجروحاش، پاسدارهاش، بچه‌های دلاور ما بودند. استقلال، آزادی، جمهوریت هنوز شعارمونه. ایران خونمونه. پسش می‌گیریم.

(نوشته وحید وحدت، به نقل از زیتون با اندکی ویرایش)
«رضا خندان مهابادی»، نویسنده، منتقد و فعال اجتماعی و از اعضای «کانون نویسندگان ایران» در پستی در حساب اینستاگرام خود از کشته شدن همسر سابقش، «مهرانگیز ایمن‌پور»، در اثر حملات اسراییل به زندان اوین خبر داده است.

این زندانی سیاسی سابق با انتشار تصویری از مادر فرزندانش، نوشته است: «مهرانگیز هنرمند نقاش و مادر فرزندانم، آرش و بهار، بود. مهرانگیز زیبایی زندگی فرزندانم بود. جنگ میان دو حکومت مرتجع و جنگ‌افروز، دو روز پیش، زیبایی زندگی آن‌ها را گرفت. در این سرزمین، زشت‌خویان، "مهرانگیز"های بسیار، زیبایی‌های بسیار، بر خاک افکنده‌اند تا تخت حکومت پلشت‌شان را استوار دارند.»


کانون نویسندگان ایران نیز در پستی در اینستاگرام، نوشته که محل زندگی این نقاش و همسر سابق رضا خندان مهابادی، در نزدیکی محل انفجار بوده و جان باخته است.

دوشنبه، ۲تیر۱۴۰۴، ارتش اسراییل اعلام کرد که همچنان که حملات هوایی خود به مواضع جمهوری اسلامی ادامه می‌دهد، سردر ورودی زندان اوین در تهران را هم هدف قرار داده است.

@VahidHeadline

📡 @VahidOnline
سخنی صریح با جانشین فرمانده کل سپاه
غلط‌های آمریکا باید چند میلیون دلاری باشد؟

جعفر شیرعلی‌نیا


به گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی، آقای فدوی، جانشین فرمانده کل سپاه، گفته است: «بیشترین مواجهه‌ی ایران با آمریکایی‌ها در دریا بوده است. ما در سال‌های پایانی دفاع مقدس، ناو یک میلیارد دلاری‌شان را در خلیج‌ فارس زدیم و آمریکا هم هیچ غلطی نتوانست بکند.» آقای فدوی مشخص نکرده مقصودش کدام حمله به کدام ناو یک میلیارد دلاری آمریکاست و ناو مورد نظر او چقدر خسارت دیده است؟

آقای فدوی همچنین گفته است: «آمریکا در ۴۱ سال درگیری با جمهوری اسلامی ایران، حتی یک پیروزی نداشته است.»

از این ادعای بزرگ که بگذریم، سوال این‌جاست که آیا سردار فدوی حقیقتا در جریان بلاهایی که آمریکا در سا‌ل‌های پایانی جنگ بر سر ما آورده، نیست؟

آقای فدوی! شما در دوران جنگ در نیروی دریایی سپاه بودید و از همین جهت من تنها به دو نمونه از کتاب سردار علایی، که در سال‌های جنگ فرماند‌ه نیروی دریایی سپاه بوده، اشاره می‌کنم.

آقای علایی، پس از اشاره به واقعه‌ی روز 24 مهر 66، که در آن نفت‌کش کویتی، که با پرچم آمریکا در خلیج فارس حرکت می‌کرد و هدف یک موشک کرم ابریشم قرار گرفت، می‌نویسد در تلافی این حمله، چهار ناوشکن امریکایی «به پایانه‌های نفتی رشادت و رسالت در منطقه‌ی میانی خلیج فارس حمله کردند و با 1065 گلوله‌ توپ و سپس با عملیات انفجاری، تاسیسات نفتی آن‌جا را منهدم کردند. این عملیات 85 دقیقه طول کشید. بر اثر این حمله، سکوی میدان نفتی رشادت، که روزانه 20 الی 25 هزار بشکه تولید داشت، دچار آتش‌سوزی گسترده‌ای شد و بالغ بر 500 میلیون دلار به ایران خسارت وارد گردید.»
نکته‌ی مهم‌تر این‌که فرمانده وقت نیروی دریایی سپاه در سال‌های جنگ می‌نویسد: «گفتنی است امریکا هیچ‌گاه خسارات واردشده به ایران در حملات به سکوهای نفتی، ناوها، کشتی‌ها و قایق‌های ایرانی در دوران جنگ را پرداخت نکرد.» (تاریخ تحلیلی جنگ ایران و عراق، ج 2، ص 391)

آقای فدوی! 500 میلیون دلار خسارت، که تنها خسارت مستقیم است و طبعا خسارت‌های غیرمستقیمِ فراوانِ دیگری در پی داشته، هیچ غلطی نیست؟

واقعه‌ی دیگر انهدام کامل دو سکوی نفتی دیگر است. 25 فروردین 67، ناو «ساموئل بی‌رابرتزِ» آمریکا، در خلیج فارس به مین برخورد کرد و به شدت آسیب دید. سردار علایی درباره‌ی واکنش آمریکا به این واقعه نیز می‌نویسد: «ناوهای جنگی امریکا 29 فروردین 67 ... به دو سکوی نفتی ایران به نام‌های سلمان و نصر حمله کردند و این دو پایانه‌ی نفتی را کاملا منهدم ساختند.» علایی درباره‌ی سکوی نفتی سلمان توضیح داده است: «دو سال قبل از حمله‌ی امریکا به این سکو، جنگنده‌های عراقی، در ماه‌های اکتبر و نوامبر 1986، به این سکو حمله کرده بودند که موجب توقف موقت تولید نفت از این مخزن گردید. وقتی تعمیر این سکو پس از دو سال پایان یافت، کشتی‌های جنگی امریکا به آن حمله کردند و دوباره آن را از کار انداختند.»
فرمانده وقت نیروی دریایی سپاه به یک واقعیت مهم اشاره می‌کند: «تاسیسات نفتی ایران در خلیج فارس و به خصوص این سکوها، در مقابل حملات ناوهای جنگی امریکا بسیار آسیب‌پذیر بود، زیرا نیروهای هوایی و دریایی ایران نمی‌توانستند از آن‌ها حفاظت کنند.» (همان، ص 422) در ادامه، علایی توضیح داده که ناوگان جنگی آمریکا چه خسارت‌های دیگری به نیروهای نظامی ایران وارد کرد.

حقیقت این است که «غلط»های آمریکا در سال‌های پایانی جنگ و آسیبی که مردم عزیز‌مان از این غلط‌ها دیدند، بسیار فراتر از این دو مورد است.

اگر حقیقتا معتقدید آمریکا هیچ غلطی نکرده و حتی یک پیروزی نداشته، شما را به یک گفت‌وگوی حضوری و عمومی در این‌باره دعوت می‌کنم.

سردار! این روزها دغدغه‌ی تحریف نشدن مسایل جنگ از دغدغه‌های مهم مقامات عالی نظامی و حتی شخص مقام رهبری است. آیا این نوع روایت، مصداق تحریف نیست؟

از دغدغه‌ی تاریخ که بگذریم، موضوع دیگری ذهن مرا به خود مشغول کرده: آیا شما، به عنوان فرمانده عالی‌رتبه‌ی سپاه، مسایل امروز را نیز همین گونه محاسبه می‌کنید؟
(این یادداشت ۴ سال قبل منتشر شده است و هدف از انتشار دوباره آن به رخ کشیدنش نیست؛ یادآوری این نکته است که الان باید با دقت بیشتری محاسبه کنیم.)
https://t.me/jafarshiralinia