نگار:
«اون کارگر روزمزد که هشت روزه کار نکرده و درآمدی نداشته، اینجا نیست. هیچ جا نیست. این آدم‌ها تریبون و صدایی ندارن که بگن داره چی بهشون می‌گذره این روزها. روایتی که از جنگ منتشر می‌شه روایت طبقه‌ایه که هنوز نفسش به شماره نیافتاده.»

سعید ارکان‌زاده یزدی:
«بله «کافه‌ها بازند» ولی باید نگران کارگران روزمزد هم بود و بسیار کسانی که معاش‌شان به کار روزمره وابسته است.
در کنار شمال‌رفتگان، باید نگران بود برای گرسنگان، حاشیه‌نشین‌ها، آن یک‌سوم زیر خط فقر که در جنگ آسیب‌پذیرترین‌اند.»
.

.
🔹 سید محمدرضا اصنافی:

فکر می‌کردند با یک‌ حمله سریع کشور وارد فاز شورش خیابانی و درگیری داخلی می‌شود و تمام!
خیلی زود حرف از تغییر رژیم زدند؛ این بزرگترین اشتباه محاسباتی بود.
امروز جامعه ایران به وضوح همدل‌تر است. جنگ بسیاری از شکاف‌ها را پر کرده و سرمایه اجتماعی فعال نظام را پر قدرت‌تر کرده است.

👁‍🗨 من این طور فکر نمی‌کنم!
این ادای براندازی-‌طلبی هم بخشی از فریبه؛ دل‌خوش‌کنک عده‌ای برانداز کوته‌بین که به سرخوردگی‌شون منجر خواهد شد.
اسرائیلی‌ها در این فرصت صنعت موشکی و هسته‌ای رو به شدت تضعیف می‌کنند و امید و کاری هم به براندازی ندارند.
«جمهوری اسلامی ِضعیف‌شده»، گرفتار ناترازی در تامین آب و برق و گاز و ناتوان از دفاع از آسمان خود و مدیریت نیابتی‌ها، گزینه مطلوب اسرائیله؛ الگوشون صدام زار و نزار بین جنگ اول و دوم خلیج‌فارسه؛ پابرجا اما ‌بی‌اثر و شدیدا گرفتار خودش ... و این بسی تباهه. عقلا، با پرهیز از توهم و توهم‌بازتولید شده، باید راهی برای خروج فوری از این بحران و نقشه پلید پیدا کنند.
X

[😐 توضیح واضحات: این‌ها تحلیل است؛ ممکن است غلط یا درست باشند. خبر نیستند که راست یا دروغ باشند!]



🔹 آقای پزشکیان!
... ولی نگذارید مردم خسته بشن.
این نزدیکی دل‌ها کم‌سابقه است ولی فرصتیه که حتما مثل ابر میگذره.
X


💊 @mmoeeni1

.
هم‌سن و سال‌های من حتما از سال ۶۵ واژه #صلح_تحمیلی رو به یاد دارند؛ دو سال قبل از پذیرش قطعنامه ۵۹۸ توسط ایران؛

«و کیست که نداند این امر [پذیرش صلح تحمیلی] از بزرگترین گناهان و از واضح‌ترین خیانت‌ها به مسلمین است؟» - ۱۶ مرداد ۱۳۶۵ / آیت‌الله خمینی

💊 @mmoeeni1

«استفن والت»، استاد دانشگاه هاروارد و ستون‌‌‌نویس فارن پالیسی: «تمام توجیه این حملات اخیر، ترس از این بود که ایران روزی به سلاح‌‌‌های هسته‌‌‌ای دست یابد. خطر این نبود که ایران از بمب برای حمله به اسرائیل استفاده کند بلکه این بود که بمب ایرانی توانایی اسرائیل را برای استفاده از زور در منطقه (آن‌‌‌هم با مصونیت) محدود کند.» (متن کامل)


💊 @mmoeeni1

در شب قدر!

عطا ملک جوینی در تاریخ جهانگشا آورده است که در بحبوحه‌ی چیرگی و اشغال و قتل و نهب و تجاوز مغولان، چنگیزخان به بخارا درآمد و به مسجد رفت و مشایخ و ائمّه‌ی جماعت و شریعت را احضار کرد و فرمان داد تا صندوق‌های قرآن را در حضور آنان، کاهدان اسبان سازند و رقاصگان و نوازندگان را به مسجد آورند و رامشگری کنند و آنگاه برخاست و مسجد را ترک گفت و «جماعتی که آنجا بودند، روان شدند و اوراق قرآن در میان قاذورات، لگدکوب َاَقدام[قومها] و قَوائم گشت.
درین حالت امیر امام جمال الدین… روی به امام رکن الدین امام زاده… آورد و گفت: مولانا چه حالت است؟ این که می بینم به بیداریست یاربّ یا به خواب؟! مولانا امام زاده گفت:
خاموش باش! بادِ بی‌نیازی خداوندست که می‌وزد. سامانِ سخن گفتن نیست.»

چندی است که در کشورمان بادِ بی‌نیازی خداوند به شدت بر دین‌ورزان و مذهبی‌ها وزیدن گرفته! خداوند حتی به ایمان مخلصانه‌ی مومنانِ حقیقی و بافضیلت و مناسک درست و مساجد زیبا و بی‌پیرایه نیازی ندارد، چه برسد به ایمان ریاکارانه، عقاید التقاط‌یافته با انواع ایدئولوژی‌ها، ریاکاری‌ها، مناسک ابداعی و زشت، عرعرکردن‌های مداحان، مسجدهایی که بیشتر به بازار مکاره می‌مانند،......

همیشه باید به یاد داشته باشیم که ماییم که به هوا برای زنده ماندن نیاز داریم، و نه هوا به ما! خدا از ما و همه‌ی عبادات و خوبی‌ها و نیکی‌کردن‌های ما بی‌نیاز است. ماییم که نیازمند خوبی کردن و نیکو بودنیم!

در روزگار پیشِ رو،  دین‌ورزان واقعی در این کشور در تبعید و در غربت خواهند بود. اگر نظام فعلی و سیاست‌های آن بپاید، ممکن است تا مدتی پوسته‌ای حفظ شود، ولی در واقع فقط نفرت مردمان را از دین و دینداری خواهد افزود. ولی در هر صورت، چه نظام بماند و چه برود، مومنان در اقلیت خواهند بود، اقلیتی که احترامشان شکسته است و در نزد مردمان ارج و قربی ندارد.

می‌شود بی‌وقفه از فساد زمانه و بی‌ایمانی مردم نالید، ولی نباید یک نکته را فراموش کرد: ما خودمان مسئول وضعیت کنونی هستیم. زندگی در تبعید سزای ماست! ما بودیم که گذاشتیم مذهب ملعبه‌ی قدرت شود و حتی در خدمت آن قدرت فاسد درآمدیم، ما بودیم که با ریاکاری کنار آمدیم، ما بودیم که به  انواع بدعت‌های زشت و مشمئزکننده اجازه‌ی بروز دادیم و حتی در آنها شراکت جستیم، ما بودیم که احساسات دینی را در خدمت پوچ‌ترین ایدئولوژی‌ها و ایدئولوژی‌های افراطی یا نهیلیستی گرفتیم یا خیلی راحت از کنار کسانی که این کار را می‌کردند گذشتیم.

ماییم، ما دین‌ورزان، که باید توبه کنیم، و ماییم که باید رنج بکشیم. فَإِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ أَرْبَعِينَ سَنَةً يَتِيهُونَ فِي الْأَرْضِ..... 

@jenabegav

۵۰ سال پیش از تهران با یک وقفه در کانادا برای سوخت گیری با هواپیمای هما به نیویورک آمدیم. این شعبه هواپیمای هما در پاریس است که هفته قبل چند بار سر زدیم اما کاملا تعطیل بود و بسته. دقیقا نمادی از فروپاشی کشور تحت لوای اسلام ارتجاعی.

این همان محاصره ای است که باید توسط مردم شکسته شود، درون این زندان جانشین های نکبت در سیاه چال ها حبس شده اند، باستیل ایران است و به حق مرکز وحشت رژیم نکبت.

ما فردا مقابل سفارت رژیم جنایتکار اسراییل در اسلو گرد هم می‌آییم تا علیه جنگ و تجاوز و کشتار ایرانیان اعتراض کنیم. ما صلح‌طلب و ضدجنگ و تجاوز هستیم. ما ایران را دوست داریم، و از طیف‌های گوناگونی هستیم. بسیاری از کسانی که فردا در این تجمع شرکت می‌کنند -از جمله من- به شدت با حکومت جمهوری اسلامی ایران زاویه و مخالفت دارند. ولی ما جمهوری اسلامی را صاحب ایران، و شهروندان ایران را رعایای جمهوری اسلامی نمی‌دانیم تا بخاطر دشمنی با آن از ویرانی ایران و ایرانی خوشحال باشیم. ما با مردم ایران هستیم، آدمهایی واقعی که رنج‌های واقعی می‌کشند و واقعا کشته می‌شوند.

پریروز دوستی از من پرسید تو چطور سالهاست که هم اخبار را دنبال می‌کنی هم توی شبکه‌های اجتماعی فعالی هم نظر نامحبوب می‌دهی... و تاب می‌آوری؟ گفتم اتفاقا به نکته خوبی اشاره کردی! همین امروز فردا این مفصل برای تو و دوستان دیگری شرح می‌دهم. در ذهن داشتم تجربه طولانی خودم در رابطه با رسانه و ارتباطات، تجربه‌های دردناک و درس‌های ارزشمندی که گرفتم و همین‌طور مختصر دانشی در زمینه «ارتباطات جمعی» را سرجمع کنم و بگویم. امروز زنگ زدم حالش را بپرسم خیلی آشفته و ناراحت بود و گفت در چند گروه با دوستانش (یا کسانی که سالها فکر می‌کرده دوستند، به تعبیر خودش) دعوا کرده و سیل خبرهای بد هم حالش را بدتر کرده... و باز همان سوال را پرسید. شرمنده شدم که کاش زودتر گفته بودم؛ و حاصل شد این.
توصیه‌های خیلی ساده‌ای که می‌گویم را به کار ببندید تا از این روزهای تاریک، روزهای تاریکی که نه فقط وطن زیر بمباران اجنبی است بلکه یک عده از هموطنان زیر بمباران روانی به کسانی که با این جنایات ابراز مخالفت می‌کنند می‌گویند خائن (شگفتا! یا للعجب!) با آسیب روحی و روانی کمتری بگذرد.

نسخه ویدیویی:
https://youtu.be/_aFu7iFMWN0?si=Ziy8enc5SEOYsQJp

گوهر عشقی، مادر ستار بهشتی، کارگر و وبلاگ‌نویسی که در بازداشتگاه پلیس فتا جان باخت، در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس از هدف قرار گرفتن ساختمان این نهاد ابراز رضایت کرد.

عشقی در این پیام نوشت: «فرزندانم به من تبریک می‌گویند؛ تبریکی به مادری که سال‌هاست در فراق فرزندش می‌سوزد. تبریک برای ویران شدن ساختمانی که مأموران جنایتکار آنجا، ستارم را تنها در چهار روز بازداشت به قتل رساندند.»

ستار بهشتی در سال ۱۳۹۱ توسط پلیس فتا بازداشت شد و پس از چند روز بازداشت، در اثر شکنجه جان باخت.

او تأکید کرد: «سال‌هاست که از خدا خواسته‌ام روزی فرارسد که این جنایتکاران را در محکمه عدل ببینم. هرگز گمان نمی‌کردم روزی برسد که این‌چنین خوار و ذلیل، از بزرگ تا کوچکشان، دنبال سوراخ موش بگردند.»

گوهر عشقی با اشاره به فروپاشی ارکان سرکوب افزود: «این فروپاشی، شاید آغاز پاسخ دادن به خون بی‌گناهانی باشد که در سکوت و ظلم جانشان را گرفتند. این صدا، صدای آه مادری‌ است که فرزند کارگرش را تنها به جرم نوشتن گرفتند؛ صدای حق است که بالاخره به گوش دنیا می‌رسد.»
@VahidOOnLine

📡 @VahidOnline

پریروز دوستی از من پرسید تو چطور سالهاست که هم اخبار را دنبال می‌کنی هم توی شبکه‌های اجتماعی فعالی هم نظر نامحبوب می‌دهی... و تاب می‌آوری؟ گفتم اتفاقا به نکته خوبی اشاره کردی! همین امروز فردا این مفصل برای تو و دوستان دیگری شرح می‌دهم. در ذهن داشتم تجربه طولانی خودم در رابطه با رسانه و ارتباطات، تجربه‌های دردناک و درس‌های ارزشمندی که گرفتم و همین‌طور مختصر دانشی در زمینه «ارتباطات جمعی» را سرجمع کنم و بگویم. امروز زنگ زدم حالش را بپرسم خیلی آشفته و ناراحت بود و گفت در چند گروه با دوستانش (یا کسانی که سالها فکر می‌کرده دوستند، به تعبیر خودش) دعوا کرده و سیل خبرهای بد هم حالش را بدتر کرده... و باز همان سوال را پرسید. شرمنده شدم که کاش زودتر گفته بودم؛ و حاصل شد این.
توصیه‌های خیلی ساده‌ای که می‌گویم را به کار ببندید تا از این روزهای تاریک، روزهای تاریکی که نه فقط وطن زیر بمباران اجنبی است بلکه یک عده از هموطنان زیر بمباران روانی به کسانی که با این جنایات ابراز مخالفت می‌کنند می‌گویند خائن (شگفتا! یا للعجب!) با آسیب روحی و روانی کمتری بگذرد.

نسخه ویدیویی:
https://youtu.be/_aFu7iFMWN0?si=Ziy8enc5SEOYsQJp

علی خامنه‌ای، ۱۹ دی ۱۳۹۹:
ورود واکسن آمریکایی و انگلیسی به کشور ممنوع است. این را من به مسئولین گفتم الان هم به طور عمومی می‌گویم. اگر آمریکایی‌ها فایزرشان می‌تواند واکسن درست کند خودشان مصرف کنند. انگلیس هم همینجور
hafezeh_tarikhi

📡 @VahidOnline

ترامپ: قلدر خاورمیانه، اکنون یا باید صلح را انتخاب کند یا با حملاتی بسیار بزرگ‌تر و بسیار آسان‌تر روبه‌رو خواهد شد.
ترجمه دریافتی:
«سپاسگزارم.
مدت کوتاهی پیش، ارتش ایالات متحده، حملاتی دقیق و گسترده را علیه سه مرکز کلیدی هسته‌ای رژیم ایران در فُردو، نطنز و اصفهان انجام داد. این تأسیسات سال‌ها نماد تلاش‌های مخرب جمهوری اسلامی برای دستیابی به توانایی هسته‌ای بوده‌اند.

هدف این عملیات، نابودی کامل ظرفیت غنی‌سازی ایران و پایان دادن به تهدیدی بود که بزرگ‌ترین حامی تروریسم در جهان متوجه جهان کرده است.

امشب می‌توانم به جهان اعلام کنم: این حملات، موفقیتی بزرگ و نظامی بودند. مراکز کلیدی هسته‌ای ایران به‌طور کامل نابود شده‌اند.

ایران، قلدر خاورمیانه، اکنون یا باید صلح را انتخاب کند یا با حملاتی بسیار بزرگ‌تر و بسیار آسان‌تر روبه‌رو خواهد شد. به مدت ۴۰ سال، آن‌ها شعار «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» سر داده‌اند. آن‌ها دست و پای سربازان ما را با بمب‌های کنار جاده‌ای قطع کردند. در این مسیر، ما بیش از هزار نفر را از دست دادیم، و صدها هزار نفر در سراسر جهان قربانی نفرت آن‌ها شدند—به‌ویژه به‌دست ژنرال قاسم سلیمانی.

من سال‌ها پیش تصمیم گرفتم اجازه ندهم این روند ادامه پیدا کند—و اکنون دیگر ادامه نخواهد یافت.

از نخست‌وزیر اسرائیل، بنیامین نتانیاهو، صمیمانه تشکر می‌کنم. ما مانند یک تیم واقعی با هم کار کردیم، و گامی بلند در جهت پایان تهدید علیه اسرائیل برداشتیم. همچنین از ارتش اسرائیل بابت عملکرد چشمگیرشان سپاسگزارم.

و از همه مهم‌تر، از قهرمانان آمریکایی که امشب این عملیات را انجام دادند و از کل ارتش ایالات متحده تشکر می‌کنم. چنین عملیاتی در چندین دهه گذشته بی‌سابقه بوده است. امیدوارم دیگر هرگز نیازی به چنین اقداماتی نباشد.

از ژنرال دن روزن‌کان، رئیس ستاد مشترک، و همه فرماندهان نظامی درخشان بابت برنامه‌ریزی این حمله قدرتمند تشکر می‌کنم.

اما باید بدانیم: این وضعیت نمی‌تواند ادامه یابد. یا صلح برقرار خواهد شد، یا ایران با فاجعه‌ای بسیار شدیدتر از آنچه در هشت روز گذشته دیدیم، مواجه خواهد شد.

هدف امشب، سخت‌ترین و مرگبارترین هدف بود. اما اگر ایران مسیر صلح را انتخاب نکند، دیگر اهداف، با دقت و سرعتی بی‌سابقه هدف قرار خواهند گرفت—و بیشتر آن‌ها ظرف چند دقیقه نابود خواهند شد.

هیچ ارتشی در جهان، توان انجام آنچه امشب رخ داد را ندارد—نه حتی نزدیک به آن.

فردا صبح ساعت ۸، در پنتاگون، ژنرال کین و وزیر دفاع، پیت هگزث، در کنفرانس مطبوعاتی جزئیات بیشتری ارائه خواهند داد.

و در پایان، می‌خواهم بگویم: خدایا، دوستت داریم. از ارتش بزرگ ما محافظت کن. خداوند خاورمیانه را حفظ کند. خداوند اسرائیل را حفظ کند. و خداوند آمریکا را حفظ کند.

بسیار سپاسگزارم.»

📡 @VahidOnline

از [بیانات] دریافتی "سردار" مصعود، امیرعلی حاجی‌زاده
Vahid

📡 @VahidOnline

جنگ را در موقعیت برنده تمام کنید؛
ممکن است زود دیر شود
 
جعفر شیرعلی نیا

(یادداشت زیر را روز پنجشنبه ۲۹ خرداد، آماده کردم اما اینترنت قطع شد و امکان انتشارش نبود،
حالا ایران در موقعیت سخت تری قرار گرفته و دیگر نمی توان ایران را در موقعیت برنده چند روز پیش دید، اما شاید اوضاع و موقعیت ایران هر روز پیچیده تر شود)

بخش اول

معتقدم اگر امروز جنگ پایان یابد، ایران یکی از بزرگ‌ترین جنگ‌های تاریخش را برده است؛ اما نگرانم قدر این پیروزی دانسته نشود و شرایط پیچیده شود.
حدود ۳۷ سال قبل، در آخرین روزهای تیرماه ۱۳۶۷، پس از شکست های پی‌درپی در میدان جنگ، آیت‌الله خمینی با تلخی هرچه‌ تمام‌تر قطعنامه‌ی ۵۹۸ را پذیرفت و از نوشیدن جام زهرگفت.
ایران را بُهت و غم سنگین شکست فرا گرفته بود. در این شرایط ارتش عراق هجوم سنگینی را در جبهه‌ها آغاز کرد و بعد از آن سازمان مجاهدین خلق (معروف به منافقین)، که متحد صدام بود، حمله‌ی گسترده‌ای را تدارک دید. این دو واقعه خون مردم ایران را به جوش آورد و جمعیت فراوانی را به جبهه‌هاسرازیر کرد و هر دو هجوم را، یکی از طرف دشمن عرب‌زبان ودیگری از سوی دشمنی که فارسی حرف می‌زد، به شکست کشاند.
در روزهای بعد، محسن رضایی، فرمانده‌ کل سپاه، که به نظر می‌رسید از حضور نیروها در جبهه به وجد آمده است، طرحی برای حمله به نیروهای ارتش صدام آماده کرد. رئیس‌جمهورخامنه‌ای که پس از سال‌ها چند روزی می‌شد به خط اول جبهه آمده بود، طرح محسن رضایی را پسندید. عراق هنوز آتش‌بس رانپذیرفته بود و زیر فشار بین‌المللی برای پذیرش آتش‌بس بود؛حمله‌ی ایران می‌توانست بهانه‌ای برای او باشد.
۱۱ مرداد، تلفن هاشمی رفسنجانی، جانشین فرمانده‌ کل قوا،زنگ خورد. رئیس‌جمهور خامنه‌ای از خوزستان پشت خط بود. ازهاشمی خواست به نیروهای نظامی اجازه‌ی عملیات درخوزستان داده شود. به‌نظر می‌رسید جنگ پایان یافته است وعملیات جدید می‌توانست شروع دوباره‌ای برای درگیری باشد. هاشمی رفسنجانی: «گفتم احتمال درگیری بدون هدف درست وتلفات فراوان دو طرف می‌رود و به‌علاوه نیاز به اجازه‌ی امام دارد؛ علاوه بر بررسی مصلحت.» (پایان دفاع آغاز بازسازی؛ص۲۴۹).

ادامه 👇

جنگ را در موقعیت برنده تمام کنید؛
ممکن است زود دیر شود
 
جعفر شیرعلی نیا

بخش دوم

رئیس‌جمهور موضوع را از احمد خمینی هم پیگیری کرد. رئیس‌جمهور خامنه‌ای: «البته من نگفتم که به امام بگویند. ما باخود احمدآقا در میان گذاشتیم که یک فشاری... ایجاد کند. امااحمدآقا گفت که من بروم به امام بگویم و ببینم نظر ایشان چیست.» (نشریه‌ی تاریخ جنگ؛ شماره ۱۰، ص۲۴)
احمدآقا وقتی از امام جواب گرفت نتوانست رئیس‌جمهورخامنه‌ای را پیدا کند. برایش در استانداری خوزستان پیامی محرمانه گذاشت: «حضرت حجت‌الاسلام خامنه‌ای دامت‌افاضاته. پس از سلام پیغام شما را به حضرت امام رساندم که رزمندگان آماده هستند عملیات کنند. حضرت امام فرمودند که به‌هیچ‌وجه به خاک عراق حمله نکنید. حتی گلوله‌ای به طرف آن‌ها شلیک نکنید. در‌صورتی‌که بمباران کردند، شما هم اگرصلاح دانستید دستور بمباران بدهید. شما نیروی مهیا داشته باشید، در‌صورتی‌که آن‌ها حمله کردند و زمینی را تصرف کردندشما هم به آن‌ها حمله کنید. من اعلام کرده‌ام که قبول قطعنامه تاکتیکی نیست. حمله نقض آن است. قبل و بعد آتش‌بس ندارد. مرید. احمد خمینی.» (نشریه‌ی تاریخ جنگ؛ شماره ۱۰، ص۲۴)
حمله‌ی ایران منتفی شد اما تغییر فاز ایران از اوج ناامیدی به وضعیت تهاجمی نکته‌ی بسیار مهمی است. دو هفته پیش از این، ایران پس از شکست‌های فاجعه‌بار، قطعنامه‌ی ۵۹۸ راپذیرفته بود. وضعیت ایران به شدت بغرنج بود، دو روز بعد از پذیرش قطعنامه هاشمی در خاطراتش نوشته است: «محسن رضایی آمد. ناراحت است. کمی گریه کرد. دلداریش دادم. آماده‌ی استعفا است؛ گفتم در سِمت خود بماند. قرار شدفردا مصاحبه‌ی تلویزیونی داشته باشد که شایعه‌ی بازداشت ردشود.» (پایان دفاع آغاز بازسازی؛ ص۲۲۲)
رئیس‌جمهور نیز آشفتگی اوضاع را از نزدیک مشاهد کرده بود. و چند روز پس از پذیرش قطعنامه، در یکی از خطوط جبهه،رزمنده‌ای یقه‌ی آقای خامنه‌ای را گرفته بود و می‌گفت چرا دوسال پیش نیامدید؟ آقای خامنه‌ای: «آقا حالا که آمدیم برادر،حالا کوتاه بیا.» همان‌ جا که بحث می‌کردند دشمن اطراف منطقه را بمباران کرد. آقای خامنه‌ای: «هشداری بود به بنده وایشان، که حالا این‌جا یقه‌ی هم را نگیریم.»
او این موضوع را یک روز قبل در جلسه‌ای که با فرماندهان داشت تعریف کرد و جالب این‌که جلسه‌ی فرماندهان نیز پر ازچالش و سوال و تردید بود.
و آن‌جا فرماندهان به شدت منتقد عملکرد دولتی بودند که آقای خامنه‌ای رئیس‌جمهورش بود. همان‌جا بود که آقای خامنه‌ای تاکید کرد: «ممکن است بگویید خب مگر دولت زیر نظررئیس‌جمهور نیست؟ نه، جوابش نه است.» و به فرماندهان گفت: «نخست‌وزیر را قبول نداشتم.» گفت اما چون امام منصوب کرده بود تا الان از او حمایت کرده است. جمله‌ی عجیب‌تر این بود: «جنگ مسئولیتش با من نیست، حالا هم نبوده، دیروز هم نبوده. عرض کنم از سال ۶۲ به این طرف، بنده هیچ‌گونه مسئولیتی درجنگ ندارم.» (اسرار مکتوم؛ ص۷۷ تا ۹۴)
سوال این‌جاست که آیا می شد مشکلات ریشه دار کشور را نادیده گرفت و به تعداد جمعیت دل بست و بانیروهایی که ذهن‌شان درگیر هزاران سوال و چالش و ابهام است قدم به میدان جنگی تازه گذاشت؟ و اگر چنین عملیاتی انجام می‌شد، سرنوشت جنگ به کجا می‌انجامید؟
حضور مردم در جبهه‌ها پس از حمله‌ی مجدد عراق و منافقین معجزه‌ی ملت ایران بود. به نظر می‌رسد آیت‌الله خمینی قدر این معجزه را دریافته بود و می‌دانست این بهترین پایان ممکن برای جنگ هشت‌ساله خواهد بود. او نمی‌توانست زخم‌های عمیق جنگ بر پیکر کشور را نادیده بگیرد و به حضور مردم دل ببندد و دوباره اجازه‌ی شعله‌ور شدن جنگ را بدهد. شاید اگر چنین می‌شد و آتش جنگ زبانه می‌کشید، همین حضور گسترده نیز رو به کمرنگ شدن می‌رفت.

آیت الله خمینی از یاد نبرده بود که روزگاری خودش اصرار بر ادامه‌ی جنگ تا پیروزی بر صدام داشته است؛ تا آن‌جا که گفته بود: «حتی اگر یک خانه‌ سالم مانده باشد و یک نفر در اینمملکت زنده مانده باشد، این جنگ را ادامه خواهیم داد.».
هرگاه تردیدها درباره‌ی امکان ادامه‌ی جنگ جدی می‌شد،آیت‌الله خمینی با جمله‌هایی از این جنس با تردیدها مقابله می‌کرد. اما شاید در نزدیکی‌های پایان جنگ بود که عمیق‌ترین زخم‌های ناشی از جنگ به یک‌باره پیش چشم او قرار گرفت.
او درباره‌ی پذیرش قطعنامه گفت که تصمیمش «با توجه بهنظر تمامی كارشناسان سیاسی و نظامی سطح بالای كشور»بوده است. (صحیفه، ج21، ص92)
در پیامی که برای مسئولین نوشت، معلوم شد چند گزارش تلخ ویک گزارش تکان‌دهنده او را با حقایقی رو‌به‌رو کرده که به‌سرعت نظرش را تغییر داده است.

ادامه👇

جنگ را در موقعیت برنده تمام کنید؛
ممکن است زود دیر شود
جعفر شیرعلی نیا

بخش سوم

یکی از گزارش‌ها از دولت بود که در آن، وضع مالی نظام زیر صفر اعلام شد. گزارشی دیگر از مسئولین سیاسی که با شرح وضعیت جنگ نوشته بودند: «شوق رفتن به جبهه» در مردم کم شده است. یک نامه هم از فرماندهی سپاه آمده بود که امام آن را «تکان‌دهنده» توصیف کرد. در آن نامه امکاناتِ بسیار زیاد و خواسته‌های عجیبی مطرح شده بود و امام نوشت این فرمانده«مهم‌ترین قسمت موفقیت طرح خود را تهیه‌ی به‌موقع بودجه وامکانات دانسته است... البته با ذکر این مطالب می‌گوید بایدباز هم جنگید، که این دیگر شعاری بیش نیست.» (نشریه‌ینگین، ش‌21، ص43)
همین جملات مختصر فضای پذیرش قطعنامه را به‌خوبی نشان می‌دهد.
اما پس از آن‌که امام لیست درخواست‌های فرمانده سپاه را دیده بود، درباره‌ی انگیزه او برای ادامه‌ی جنگ می‌گفت؛ این دیگرشعاری بیش نیست. آیت‌الله خمینی نمی‌خواست روی شعارحساب باز کند.
 
برگردیم به امروز ۲۹ خرداد ۱۴۰۴؛
به نظرم می‌رسد ایران تا امروز جنگ را برده است؛ اما اگر این جنگ ادامه پیدا کند ممکن است شرایط بسیار پیچیده شود. از زخم‌های عمیق اقتصادی و اجتماعی آگاه هستیم و در همین یک هفته دیدیم برخی زخم‌ها که از جنس نفوذ و وطن‌فروشی بود،عفونی شده است.
اما اکنون ملت ایران با این همه‌ زخم سرپا ایستاده است و درمقابل صهیونیست‌های جانی خم به ابرو نیاورده است. هم‌اکنون تلاش دیپلماتیک برای پایان دادن به جنگ می‌تواند پیروزی مردم ایران را تثبیت کند. اما اصرار بر ادامه ممکن است کار را به منقطه‌ی غیرقابل بازگشت برساند.
دست ما در مذاکره اکنون پُرتر از پیش از جنگ است؛ چرا که اغلب ناظران گمان می‌کردند ایران نه توان نظامی چندان بالایی دارد ونه دل‌های تپنده‌ی مردمی در برابر دشمن.
الان اوضاع فرق کرده است و ایران با معجزه‌ی مردم و توان موشکی، دست‌پُر ظاهر شده.
اما با این همه می‌توانیم نگران زخم‌هایی باشیم که خدای نکرده سر باز کند و شرایط را تغییر دهد.
 
این یادداشت را با روایتی از سردار غلامعلی رشید که هفته‌یپیش به شهادت رسید به پایان می‌برم.
در پایان جنگ اوضاع آشفته‌ی ایران مسئولان ایرانی را ناچارکرد قطعنامه‌ای را بپذیرند که یک سال از تصویبش می‌گذشت. تیر 66، در زمان صدور قطعنامه، ایران در زمینِ جنگ موضع برتر را داشت و بخش‌هایی از خاک عراق در اختیارش بود. اما در تیرماه 67 در حالی قطعنامه را پذیرفت که تمام جای‌پاهایش در عراق را از دست داده بود. نظامیان و سیاسیون ایران هنگامی تلخی این تاخیر در تصمیم‌گیری و از دست رفتن مناطق را بیشتر دریافتند كه مذاكرات با نماینده‌های صدام آغاز شد. غلامعلی رشید، از فرماندهان ارشد جنگ که پس از پایان جنگ عضو تیم مذاکره‌کننده بود، می‌گوید وقتی عازم مذاکره بودند وزیر خارجه در فرودگاه به حسن روحانی گفت: «ای کاش حالا فاو دردست ما بود... من در فرودگاه تهران نفهمیدم که این‌ها چه می‌گویند. وقتی در فضای مذاکره قرار گرفتیم... گفتم: عجب، ایکاش یک جای دیگر در دست ما بود» رشید می‌گوید آن‌جا بودکه فهمیدم «اگر چیزی دست ما باشد در مذاکره مقابل عراقی‌ها، چقدر محکم می‌توانیم بایستیم.» (اسرار مکتوم، ص279)
 
باید قدر همدلی ایجاد شده در میان مردم را دانست. این بزرگ‌ترین دارایی ما در مذاکرات است که در کنار قدرت موشکی می‌تواند بهترین پایان ممکن را برایمان رقم بزند؛ پیش از آن‌که زخم‌های عمیق، این قدرت به‌دست‌آمده را مخدوش کند.

جنگ است و نمی‌شود هیچ احتمالی را نادیده گرفت و اطلاعات ما نیز محدود اما شاید موقعیت بهتری از موقعیت امروز، برای ایران در این جنگ فراهم نشود.
آرزوی شکست کامل صهیونیستهای کودک کش را داریم اما همیشه شرایط برای پیروزی کامل مهیا نیست.
ممکن است طرف های مقابل رضایت به توقف در این مقطع نداشته باشند اما ایران نباید از هیچ تلاشی برای توقف جنگ دریغ کند.

🔻هشدار خبرگزاری سپاه در مورد زمینه‌سازی «تسلیم و‌سازش» مقابل اسرائیل به کمک «علمای قم»

متن‌ عجیب زیر، امروز در خبرگزاری تسنیم وابسته به سپاه منتشر شده است: «خبری موثق حاکی است چند عنصر مشکوک و بدسابقه، به زعم خود در صدد به میدان آوردن  تعدادی از علمای قم و درخواست نوعی تسلیم و سازش در برابر رژیم کودک کش صهیونی شده اند. آنها نگران واکنش شدید نظام در برابر این اقدام هستند، لذا قصد دارند یکی از مقامات سابق کشور را به عنوان سردمدار این حرکت خائنانه ، جلو بیندازند که آن مقام تاکنون به آنها پاسخ نداده است.»

https://www.tasnimnews.com/fa/news/1404/03/29/3338554/تنفس-مصنوعی-به-نتانیاهو-توسط-عناصر-مشکوک-داخلی/amp

@HosseinBastaniChannel