زمانی که‌ معصومه خانم بی‌ حجاب بود و حالا دم از عفاف می زند‎

معصومه ابتکار یک توییت نوشته با این منظور که میلیون ها شهروند ایرانی، سبک زندگی تحمیلی و اجباری را بپذیرند تا سالم زندگی کنند، خانم خودش یادش رفته زمانی‌ که زمانی که از دیوار سفارت بالا رفته و فلانَش را به صورتِ برادر حزب اللهی چسبانده بود ـ یحتمل عفاف بوده یا محدودیت نبود؟

یکی‌ نیست به این فاشیست خانمِ دزد بگوید که حالا برای سبک زندگی خوب و سالم ـ اول باید از حجاب و عفاف شروع کرد؟ مثلا نمیشود از اقتصاد شروع کنید؟ سبکِ زندگی خوب و سالم ـ بیمه و سلامت نمی خواهد؟ سبک زندگی خوب و سالم ـ با بیکاری می شود ولی بی حجاب نمی شود؟

https://www.balatarin.com/permlink/2020/7/16/5359358

وضعیت اقتصاد ایران و آینده دلار را چگونه تحلیل کنیم؟

در این قسمت به تحلیل وضعیت فعلی اقتصاد ایران و دلایل افزایش قیمت دلار و پیامدهای آن میپردازم.

<iframe width="560" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/XFRZgNAMABA" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen></iframe>

پادکست پرگار: اخلاق و سیر تحول آن در جوامع انسانی‎

اخلاق چیست و بر چه ستون‌هایی استوار است؟ اخلاق مجموعه‌ای از آموزه‌های ناب جاودانی ست یا مفاهیم ساخته شده‌ی اجتماعی که از سر نیاز شکل می‌گیرند؟ چه چیز باعث می‌شود جوامع انسانی به آنچه که بحران اخلاقی نامیده می‌شود دچار شوند و چگونه است که گاه جوامع به "ضد جامعه" تبدیل می‌شوند؟

https://podcasts.google.com/feed/aHR0cDovL2ZlZWRzMi5mZWVkYnVybmVyLmNvbS9QYXJnYXJfa29yb2Jvdg/episode/dXJuOmJiYzpwb2RjYXN0OnAwOGw2NWc2?ved=0CAkQ38oDahcKEwiQ1uiVwNfqAhUAAAAAHQAAAAAQCg

«ما یک حکومت به آخوندها بدهکاریم. یعنی باید قدرت سیاسی به دست روحانیون بیفتند تا بعد ملت ایران دیگر دل از شعائر خرافه آمیز در قالب تشیع صفوی برکند.»
منسوب به احمد کسروی - ۱۳۲۴

آبسردآنلاین - راهنمای خرید املاک(زمین،باغ،ویلا)در شهر آبسرد http://absardonline.ir/%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D8%A2%D8%A8%D8%B3%D8%B1%D8%AF/9-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C/6-%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF-%D8%A7%D9%85%D9%84%D8%A7%DA%A9-%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86%D8%8C%D8%A8%D8%A7%D8%BA%D8%8C%D9%88%DB%8C%D9%84%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D8%A2%D8%A8%D8%B3%D8%B1%D8%AF -via Flynx

در مورد «انجمن نرم‌افزارهای آزاد ایران»
4h
توسط جادی در Jadi

این چند وقت یه بحثی حداقل در توییتر بچه های جامعه آزاد شروع شده در مورد «انجمن نرم افزارهای آزاد ایران». ظاهرا یه سازمان به اصطلاح مردمی ثبت کردن به این اسم که خب معلومه در سطوح مختلف دولتی است و الان هم در اخبار اومده چون انتخابات جدیدش بوده و توجه افراد فعال یا علاقمند به حوزه نرم‌افزارهای آزاد ایران بهش جلب شده؛ با این اسمش (:

افراد تاثیرگذار و فعال مهمی توی این مدت رسما نوشتن و گفتن که بخشی از این انجمن نیستن و اسم انجمن غلط‌انداز است. منم فکر کردم خوبه کمی مفصل‌تر بنویسم و بگم چرا باهاشون نیستم و بهشون علاقمند هم نیستم و حتی به نظرم بهتر بود که چنین چیزی نباشه.

حواستون هم باشه که من نه کارشناس حقوق هستم نه اصولا هیچ ربطی به این سیستم‌های شبه-دولتی داشته ام، حتی برای «تلاش برای اصلاح» هم با این چیزها همراه نشده ام چون به نظرم این چیزها در این شرایط در حالت عادی فاسد کننده، در حالت بد خبیث و در بهترین حالت فرساینده هستن. اما بذارین دلایلم رو بگم.

من با این انجمن چند مشکل دارم. یکی اینکه از نظر تاریخی بسیار غیرشفاف ایجاد شده و پیش رفته. تقریبا هیچ کس از تاسیسش خبر نداشت تا زمانی که بعضی ها رو دعوت کرد به هم اندیشی اون هم به صورتی که انگار قرار بود حضور اعضای لاگ ها و غیره مهری باشه پای کارهاش. وقتی هم این همکاری صورت نگرفت و افراد واقعی جامعه آزاد ایران مخالف هاشون رو گفتن، مساله بایکوت شد تا چند وقت قبل که دوباره زمان رای گیری شون رسیده بود و حضور چند نفر از اعضای جامعه آزاد ایران تو ماجرا،‌باعث شده دوباره دیده بشن و سر و صدا درست بشه. این عدم شفافیت در جاهای دیگه هم دیده شده و مثلا وقتی اعضا درخواست شفافیت مالی داشتن وکیل انجمن گفته بهتره فعلا این چیزها رو نخوایم و از مدیرهای بعدی این تیپ چیزها رو درخواست کنیم. این عدم شفافیت، کشنده ترین اتفاقی است که ممکنه برای چیزی که ادعا می کنه کارش حمایت از یک جامعه است اتفاق بیافته. تا اینجایی که ما دیدیم تعریف این به اصطلاح انجمن به اصطلاح مردم نهاد بیشتر شبیه یه سازمان دولتی بوده که چند نفر توش صاحب مقام‌هایی هستن و احتمالا اگر هم بتونه پروژه ای می گیره و کاری می کنه بدون اینکه کسی خبردار بشه.

اما در کنار این عدم شفافیت، من مشکل دولتی بودن رو هم دارم. اساسنامه به شیوه مهملی نوشته شده که ظاهرا هدفش غیرفعال کردن کل سازمان های مردمی در ایران بوده و برای غلیظتر کردن ماجرا، تاکید خاصی هم روی فضای اقتصاد مقاومتی و این تیپ چیزها داره. این چیزی نبوده که ما هیچ وقت از جامعه نرم افزارهای آزاد در ایران دیده باشیم و اتفاقا معدود دفعاتی که یک نفر سعی کرده بود با این تیپ ادبیات حمایت دولتی بگیره با موضع گیری کاملا منفی جامعه روبرو شده بود. گذاشتن اینها در کنار افراد دولتی پیش برنده این انجمن، یکسانی مکان اون با وزارت به اصطلاح ارتباطات که بخشی از دولت است که کار سانسور رو پیش می بره و اعلام اهدافی مثل «ساماندهی اجتماعات کاربری» و «اعتبار بخشی و تعیین سطح و رتبه بندی فعالین حوزه نرم افزارهای آزاد» چیزی است که بوهای خوبی ازش در این کشور به مشام نمی‌رسه. تجربه ما در این ۲۰ سالی که جامعه نرم افزاری در ایران فعاله این بوده که همیشه اعضا به شکل مستقل توش کار کردن، اگر خواستن لاگ درست کردن، اگر خواستن لاگ موازی درست کردن و اگر خواستن پاک تشکیل دادن یا تو پارک جمع شدن یا اعلام کردن فلان کنفرانس برگزار می شه و هر کس می خواد مقاله بده و .. ساماندهی این فعالیت ها از طریق یک سازمان با اسم عام انجمن نرم افزارهای آزاد در داخل وزارتی که کارش سانسور اینترنت برای من یکی که اصلا دلچسب نیست. توی همین این مدت هم آدم ها با جواب دادن سوال ها، سخنرانی رایگان، ایجاد محتواهای آزاد، تلاش و برگزاری جلسه و کنفرانس و فرستادن سی دی و زدن برچسب و … برای جامعه آزاد و خودشون اعتبار درست کردن و احتمالا ظاهر شدن یک سازمان که قرار باشه ما رو رتبه بندی کنه چیز بی مزه بعدی است.

واقعیت اینه که بر اساس تجربه سیستم های حاکم به ما در بهترین حالت فرساینده هستن، در حالت معمول فاسد و در بدترین حالت خبیث. همینه که اگر یکی بیاد به من بگه کاری که تا امروز به خوبی و خوشی می کردین و نتیجه اش موفق بوده رو می خوام دولتی کنم و بهتون کمک کنم، اولین و منطقی ترین جواب من برداشتن کلاهم و در رفتن است (: به همین خاطر هم نه برای اصلاح و نه برای نون و آب وارد این چیزها نمی شم و ترجیح می دم زمانی که می خوام بذارم رو صرف یه چیز مفید کنم. تازه این مستقل از این بحث است که آیا من می خوام با حکومت ایران در سال ۹۹ همکار باشم یا نه. من نمی‌خوام و مشاهداتم هم می‌گه که کسانی که با ایده اصلاح رفتن تو، بعد از مدتی…

راستی! اگر یه کشور معقول معمول بودیم منطقا بد نبود انجمنی باشه برای دفاع از حقوق و ترویج نرم افزارهای آزاد اولی به این سه شرط:
1. برآمده و وابسته به جامعه
2. کاملا غیر دولتی / حکومتی
3. صد در صد شفاف؛ برای هر کسی در هر لحظه‌ای

اگر زمانی بود خبرم کنین (:

مرتبط:
– نوشته دانیال در این مورد
– انصراف از عضویت
– پتیشن خوبی که منم امضاش کردم و سر راست مساله رو توضیح می ده

کتاب راهنمای کارگاهی موتورهای دیزلی کوماتسو (سری102)

فایل در قالب PDF و حجم آن 185 مگابایت است.
https://cargeek.ir/docs/komatsu_diesel_102engine_serviceManual.pdf

دستورالعمل کنترل کیفیت محصولات ایران خودرو:

- تست سیستم موتور پس از تعمیر
- اجزای جانبی موتور
- سیستم برق موتور
- تست ترمز پس از تعمیر
- تست گیربکس پس از تعمیر
- تعلیق و فرمان
- سیستم گازسوز
- سیستم های الکتریکی
- صندلی و تزئینات

https://cargeek.ir/%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%AA-%D8%8C-%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%AA-%D9%88-%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%D9%85%D8%A7%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D8%B3%D9%85%DB%8C/26747-%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%84%D8%B9%D9%85%D9%84-%DA%A9%D9%86%D8%AA%D8%B1%D9%84-%DA%A9%DB%8C%D9%81%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D8%AD%D8%B5%D9%88%D9%84%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B1%D9%88

پادکست صوتی کتاب "پاسخ به تاریخ" به قلم محمدرضا شاه پهلوی

پادشاه فقید در آخرین کتاب خود با نام «پاسخ به تاریخ» تلاش کرد تا به پرسش نسل‌های بعد از خود درباره کارنامه و دوران پربار پادشاهی اش پاسخ دهد. این کتاب در اصل به زبان فرانسوی منتشر شده و پس از چندی برگردان آن به فارسی در آمریکا و سپس ایران انتشار یافت.
از آنجا که مطالعه این کتاب ۳۴۶ صفحه‌ای ممکن است برای برخی ایرانیان با سختی همراه باشد ما در یونیکا بران شدیم تا پادکست صوتی برگردان فارسی نسخه سانسور نشده این کتاب را منتشر کنیم.
#پاسخ_به_تاریخ
#محمدرضا_شاه_پهلوی
#یونیکا

<iframe width="560" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/3hCjLQasows" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen></iframe>

دانلود نسخه فارسی و بدون سانسور کتاب «پاسخ به تاریخ» نوشته‌ی محمدرضا شاه پهلوی

نسخه پی دی اف (PDF) فارسی و بدون سانسور کتاب «پاسخ به تاریخ» نوشته‌ی محمدرضا شاه پهلوی

https://mypersianbooks.files.wordpress.com/2020/05/pasokhbetarikh_mrpahlavi_uncensored-copy.pdf

بررسی پرونده شکست خصوصی سازی(قسمت اول)

دانلود نسخه فارسی و بدون سانسور کتاب «پاسخ به تاریخ» نوشته‌ی محمدرضا شاه پهلوی

محمدرضا شاه پهلوی در آخرین کتاب خود با نام «پاسخ به تاریخ» تلاش کرد تا به پرسش نسل‌های بعد از خود درباره کارنامه و دوران پربار پادشاهی اش پاسخ دهد. این کتاب ۳۴۶ صفحه‌ای در اصل به زبان فرانسوی منتشر شده و پس از چندی برگردان آن به فارسی در آمریکا و سپس ایران انتشار یافت.

https://archive.org/details/pasokh_be_tarikh_uncensored/mode/2up

دانلود نسخه فارسی و بدون سانسور کتاب «پاسخ به تاریخ» نوشته‌ی محمدرضا شاه پهلوی

محمدرضا شاه پهلوی در آخرین کتاب خود با نام «پاسخ به تاریخ» تلاش کرد تا به پرسش نسل‌های بعد از خود درباره کارنامه و دوران پربار پادشاهی اش پاسخ دهد. این کتاب ۳۴۶ صفحه‌ای در اصل به زبان فرانسوی منتشر شده و پس از چندی برگردان آن به فارسی در آمریکا و سپس ایران انتشار یافت.

https://mypersianbooks.files.wordpress.com/2020/05/pasokhbetarikh_mrpahlavi_uncensored-copy.pdf

۵ راه فرار از کسل بودن: بیایید سرحال باشیم

آیا احساس می‌کنید کسل و بی حال هستید؟ انگیزه ای ندارید که فعالیتی را شروع بکنید؟ صبح ها دیر و سخت از خواب بیدار میشید؟ شب ها هم که حتما به راحتی خوابتون نمی‌بره! راه حل واقعا ساده است.
دقیقا میدونم چه حسی داره وقتی توانایی بلند شدن نداری و همش کسل هستی. صبح که رختخواب نمیشه بلند شد و تا ظهر هم خودت را به زور و فقط به اجبار میکشونی و وقتی نهار میخوری که بدتر چرتت میگیره و وقتی هم که عصر خانه میرسیم فقط دوست داریم روی مبل دراز بکشیم و یک سریال ببینیم و بخوابیم.
چرا من بی حالم؟ چرا من بی انرژی ام؟ چرا اینقدر روزها سخت میگذره؟
رفیقم دوستم این ۵ روش را امتحان کن در زندگیت و از نتیجه اش شگفت زده شو!

<iframe width="560" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/U6ZudMy25A4" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen></iframe>

پاسخ تاریخ به آخرین کتاب شاه چیست؟
مازیار بهروز
استاد تاریخ در دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو

محمد رضا شاه پس از خروج از ایران، همراه با هانری بونیه در حال نوشتن کتاب پاسخ به تاریخ است.

توضیح بی بی سی: محمدرضا پهلوی در آخرین کتاب خود با نام «پاسخ به تاریخ» تلاش کرد تا به پرسش نسل های بعد از خود درباره کارنامه و دوران زمامداری اش پاسخ بدهد. این کتاب در اصل به زبان فرانسه منتشر شده و پس از چندی برگردان آن به فارسی در ایران هم انتشار یافت.

شاه در مقدمه کتاب می نویسد که «در این کتاب قصد دارم نشان بدهم که چرا در راه رسیدن به اهدافم پافشاری می‎کردم و چرا می‎خواستم جامعه‎ای بر اساس عدالت اجتماعی و نه مبارزه طبقاتی بنا کنم؛ جامعه‎ای که همه در آن یکپارچه و وابسته به یکدیگر باشند. و گفتنی است چون همه کشورهای جهان- چه دنیای غرب، چه کشورهای بلوک شرق و چه جهان سوم - حسن تفاهم داشتم، این امکان برایم فراهم آمد که بتوانم در محیطی آکنده از صلح و صفا، کوشش خود را برای رساندن ایران به سوی تمدن بزرگ دنبال کنم.»

اینک سه دهه پس از درگذشت شاه، این موضوع مطرح است که پاسخ های او به تاریخ در آخرین کتاب اش تا چه حد قانع کننده است و ت

پاسخ تاریخ به آخرین کتاب شاه چیست؟
مازیار بهروز | استاد تاریخ در دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو

محمدرضا پهلوی در آخرین کتاب خود با نام «پاسخ به تاریخ» تلاش کرد تا به پرسش نسل های بعد از خود درباره کارنامه و دوران زمامداری اش پاسخ بدهد. اینک چند دهه پس از درگذشت شاه، این موضوع مطرح است که پاسخ های او به تاریخ در آخرین کتاب اش تا چه حد قانع کننده است و تاریخ چه قضاوتی درباره او و کارنامه اش دارد.

https://telegra.ph/%D9%BE%D8%A7%D8%B3%D8%AE-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%A8%D9%87-%D8%A2%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D9%86-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%A7%D9%87-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-07-19

مکث، تعجب، تعظیم!

◽️سال‌ها قبل وقتی که به « خارج» سفر می‌کردم و در آنجا وارد فروشگاههای کوچک می‌شدم فروشنده با لبخند می‌گفت " سلام، خوش اومدین". همیشه در این هنگام چند بار به پشت سرم نگاه می‌کردم چون مطمئن نبودم که مخاطبِ فروشنده من باشم. پیش خودم می‌گفتم که احتمالأ بعد از من فرد دیگری وارد فروشگاه شده و به یقین آشنای فروشنده است که به گرمی به او سلام می‌دهد. ولی حدس من اشتباه بود. او با من بود. بله با خود من. وقتی چیزی نمی‌خریدم سعی می کردم یواشکی مغازه را ترک کنم. هنوز پایم را از فروشگاه بیرون نگذاشته، باز صدایی پشت‌سرم می‌شنیدم که با مهربانی می‌گفت" روز خوبی داشته باشید. خداحافظ". هول و ولا مرا می‌گرفت و به تندی و غضبناک می‌گفتم «یس یس!» راستش را بخواهید برایم عجیب و غریب بود. آن وقتها به خودم می‌گفتم که اینها فروشنده‌اند و روابط عمومی خوبی دارند تا فروششان بیشتر شود.

بعدها کم‌کم به محیط‌های دیگر «خارج » هم رفتم و باز احترام دیدم. حتی توهین‌هایشان هم محترمانه بود! و راستش را بخواهید توهین‌های آنها دقیقا مانند احترامهای ما به یکدیگر بود. در آنجا رفته‌رفته احترام به خودم را پذیرفتم و با آن کنار آمدم. سخت بود ولی کنار آمدم. همچنین به نکته‌ای اجتماعی پی بردم، اینکه فقط « احترام گذاشتن» نیست که نیاز به یادگیری یا آموزش دارد بلکه درباره تواناییِ «احترام دیدن» هم باید آموزش دید. آنجا فهمیدم که من برای «احترام دیدن» به خوبی تعلیم ندیده و تربیت نشده بودم.

یکی از رفتارهای خوبی که از رانندگان کشورهای « خارج» آموختم ایستادن آنان در نزدیکی خط عابرپیاده و در مواردی اشاره به عابر پیاده برای رد شدن از عرض خیابان است. بعضی از رانندگان در « خارج» برای انتقال این پیام به عابر، از دست و لبخند استفاده می‌کردند. در این خصوص هم احترام به خودم را پذیرفتم. اصلا آسان نبود. اوایل حتی پیش می‌آمد که وسط خیابان و روی خط عابر پیاده بأیستم و هاج و واج به ماشین‌هایی که به من احترام می‌گذارند نگاه کنم، نگاهی عاقل اندر سفیه! پیش خودم فکر می‌کردم که به یقین دوربین مخفی یک برنامه تلویزیونی باشد، یا اینکه یک کمپانی ماشین‌سازی دارد اولین ماشین بدون راننده خود را آزمایش می‌کند تا ببیند که واکنش ماشین به یک جسم زنده در خیابان چیست؟! باز هم حدس من اشتباه بود. یک راننده بالغ و عاقل در ماشین نشسته بود و با لبخند به من نگاه می‌کرد و البته من با تعجب و اندکی خشم به او خیره می‌شدم. در هر صورت، سخت بود ولی با احترام به خودم کنار آمدم. خشمم از این بود که « لعنتی، نکن این کارو، من تحمل‌شو ندارم.» به تدریج احساس کردم که احترام مانند هوای تازه‌ای است که به زور دارد وارد شش‌های کثیف من می‌شود. شش‌هایی که سالها به دودی به نام بی‌احترامی عادت کرده بودند. وقتی احترام دیدن را باور کردم دیدم که چقدر حس خوبی دارم. نگاهم به زندگی مثبت‌تر شد. اعتماد به نفسم بیشتر شد. آدمها را دوست داشتم.

دوستان من. سطرهای قبلی را با چاشنی طنز همراه کردم. هر چند خوب می‌دانید که در دل آن حقیقتی تلخ نهفته است. ولی خواستم نکته دیگری را بگویم. معمولا وقتی در خیابان‌های شهرهای مختلف کشور رانندگی می‌کنم سعی‌ام آن است تا رفتار خوب رانندگان « خارج» را تقلید کنم. معمولا چند متر مانده به خط‌کشی عابر پیاده از سرعتم می‌کاهم، کامل توقف می‌کنم و با تکان دادن محترمانه دستانم، به عابر پیاده می‌گویم که بفرماید. سعی می‌کنم نوع ایستادنم همین معنی «بفرمایید» را منتقل کند نه «گمشو برو دیگه!»

تاکنون با عابری مواجه نشده‌ام که نأیستد، اول تعجب نکند و بعد از مکثی کوتاه از من تشکر نکند. جالب است که بعضی از هموطنانم آنقدر در وسط خیابان می‌ایستند، و تعظیم و تشکر می کنند که داد و فریاد ماشین‌های پشت‌سر و حتی گاهی اوقات خود من هم درمی آید. باورتان می شود که در پاسخ به احترام من رو به ماشین تعظیم می کنند. حتی در شهرهای کوچک، زنان که ممکن است ملاحظاتی داشته باشند مکث می‌کنند و به نشانه تشکر دستشان را روی سینه‌شان می‌گذارند .

آنچه من انجام می‌ دهم رفتاری معمولی در بسیاری کشورهاست. ولی چرا ما به وضعیتی رسیده‌ایم که اینقدر در مواجهه با رفتار ساده‌ای نظیر توقف احترام‌آمیز یک راننده پشت خط عابر اینقدر تعجب می کنیم؟ علیرغم هر پاسخی به این سوال، آنچه مهم است نتیجه است که در این مثال انتقال حس شیرین «محترم بودن» به آدمهاست.
تعظیم و تشکر عابران در مقابل ماشین یک تاریخ را برایم زنده می‌کند. شاید این رفتار چندان مهم نباشد ولی نشانه است نشانه. این رفتار بیانگر تاریخی مملو از بی‌احترامی حاکمان به مردم، بی‌احترامی نهادهای رسمی به انسان‌ها و در نتیجه، بی‌احترامی «مردم احترام‌ندیده» به همدیگر است.
🔺فردین علیخواه|گروه جامعه شناسی دانشگاه گیلان
_______________
✅ارسال نظر: @alikhahfardin
✅کانال: @fardinalikhah