وضعیت جوریه که دیگه پنج‌شنبه‌ها وقتی میریم قبرستون مرده‌ها باید واسه ما فاتحه بخونن و گریه کنن.


Marsl
@Aalijnab

تا فقه نشینان سرزمین پارس | سیامک صفاتی http://www.nedayeazadi.net/1398/03/28128

هموطنان عزیز، سلام؛

نریمان غریب هستم از گروه فیلترشکن‌ها


بخاطر حملات رسانه‌ای صدا و سیمای ج.ا در هفته‌ی گذشته به من و تلاش برای فریب افکار عمومی، لازم دانستم از شما همراهان قدیمی و هوطنان عزیزم درخواست کنم که این توضیحات را با دقت مطالعه کنید و در صورت امکان آن را بازنشر کنید تا همه حقیقت را بدانند و آنچه که بازی کثیف رسانه‌ ج.ا است، مانند گذشته برای همه آشکار شود.


ماجرای اپل و حذف برنامه‌های ایرانی چیست؟ آیا #نریمان_غریب «وطن فروشی» کرده است؟


شرکت اپل به‌صورت کلی قابلیتی برای توسعه‌دهندگان برنامه‌های آیفون فراهم کرده است که توسعه‌دهندگان «اجازه دارند از آن قابلیت، تنها در دستگاه‌های شخصی و سازمانی‌شان» برای تست برنامه‌هایی که قصد ایجاد آن را دارند، استفاده کنند. این اجازه‌نامه به‌صورت کلی، محدود بوده و توسعه‌دهندگان حق استفاده از آن برای انتشار عمومی برنامه‌ها ندارند و دلیل این موضوع نیز کاملا مشخص است، یعنی «امنیت و حریم خصوصی کاربران آیفون»؛ زیرا شرکت اپل، در فرآیند بررسی این برنامه‌ها نقشی ندارد و برای همین در صورت مشاهده تخلف، بلافاصله اجازه‌نامه مختلفان را باطل می‌کند.


حالا برگردیم به شروع ماجرا: در حدود دو هفته پیش شرکت اپل به خاطر برخی تخلفات مرتبط با همین اجازنامه، با شرکت گوگل، برخورد جدی کرد. یعنی تا مرز حذف برنامه‌های گوگلی از اپ‌استور ماجرا پیش رفت و قضیه رسانه‌ای شد. پس برای شرکت اپل فرقی نمی‌کند که مخاطبش ایرانیست یا آمریکایی؛ در مورد قوانین خود بسیار جدی است.

پس از رسانه‌ای شدن این قضیه و اینکه استفاده از اجازه‌نامه توسعه‌دهنده برای انتشار گسترده چه خطراتی ممکن است برای امنیت و حریم‌خصوصی کاربران به بار آورد؛ من نیز در مطلبی کوتاه در وبلاگ مدیوم، تنها به برنامه‌های بانکی ایرانی اشاره کردم که برای مثال چطور بانک‌های ایرانی، با این روش که هیچ بررسی امنیتی و استاندارد در فرآیند انتشار برنامه‌هایشان وجود نداشته، امنیت کاربران را با خطر مختلف مواجه می‌کنند.


حال آنکه پس از گذشت چند روز پس از انتشار مطلب من، شرکت اپل اجازه‌نامه «تمام برنامه‌های ایرانی که قانون اپل» را زیر پا گذاشته بودند، حذف کرده است، خوراک خبری صدا و سیما و دشمنان غرض‌ورز من شده است.


نکته اول این است چه این مطلب توسط من منتشر می‌شد و چه نه، اپل پیش از این اخطار رسمی برای حذف اجازه‌نامه‌های توسعه‌دهندگان متخلف را صادر کرده بود و اقدام قانونی خود را انجام می‌داد.


نکته دوم و به عبارتی دروغ بزرگ سیمای میلی و رسانه‌های وابسته‌شان: اپل تمام برنامه‌های ایرانی را حذف نکرده است؛ بلکه اجازه‌نامه برنامه‌هایی که توسعه‌دهنده‌گان‌شان، قانون اپل را زیرپا گذاشته بودند را لغو کرده و همین مساله باعث غیرقابل اجرا شدن این برنامه‌ها روی دستگاه‌های کاربران شده است. در واقع این برنامه‌ها به‌صورت غیرقانونی، خارج از فروشگاه اپ‌استور در حال پخش بودند و اپل جلوی این فرآیند را گرفته است.


نکته سوم، بسیاری از برنامه‌های ایرانی که از مسیر صحیح، اقدام به انتشار برنامه‌هایشان کرده بودند، کماکان در اپ‌استور در دسترس هستند و مشخصا #اپل تنها با متخلفان برخورد می‌کند. موضوعی که صدا و سیما دوست ندارد آن را بیان کند.


نکته چهارم، در گزارش من تنها به برنامه‌های بانکی اشاره شده بود، در صورتی که همانطور که خبر دارید برنامه‌های متخلف غیربانکی، مانند اسنپ، دیجی‌کالا، تپسی و… نیز به دلیل فرآیند انتشار غیرقانونی و استفاده از اجازه‌نامه توسعه‌دهنده با کاربری آزمایشی، حذف شده‌اند. بنابراین، اپل به‌صورت گسترده با تمام متخلفان، نه تنها بانک‌هایی که من به آن‌ها اشاره کرده بودم، برخورد کرده است.


نکته پایانی

شخصا از مشکلاتی که برای برخی از کسب‌وکارهای نوپا رخ داده است، ناراحت هستم؛ اما واقعیت این است که در دنیای کار و تجارت جهانی، همه چیز باید طبق اصول و استانداردها پیش برود؛ تمام دوستان توسعه‌دهنده برنامه‌های موبایلی این موضوع را به‌ خوبی متوجه هستند.

متاسفانه به خاطر جهل و نادانی مسئولان ج.ا، ما امروز شاهد به‌وجود آمدن بسیاری مشکلات در حوزه فن‌آوری اطلاعات و... هستیم. اینکه چرا نباید کسب‌وکارهای ایرانی بتوانند در فروشگاه اپل، همانند توسعه‌دهندگان سایر کشورها، به‌راحتی برنامه‌هایشان را منتشر کنند و چرا شرکت اپل با وجود میلیون‌ها کاربر ایرانی، هنوز کشور ایران را به‌صورت رسمی پشتیبانی نمی‌کند و چراهای بسیار دیگر...


هموطنان عزیز، همراهان قدیمی و وفادار

مشکل واقعی امروز ما، قطعا من یا شماها نیستیم. آن‌هایی که مستند تهیه می‌کنند، آن‌هایی که حمله سایبری انجام می‌دهند، آن‌هایی که دستشان روی دکمه فیلتر می‌رود، آن‌ها هستند. شریکان دزد و قافله ظلم و ستم چهل ساله در ایران، آن‌ها مسببان این وضعیت هستند.


پاینده باشید.

@filtershekanha

گروه هانیستا که پیش از این در لیست تحریم‌های خزانه داری آمریکا بدلیل جاسوسی از مردم ایران قرار گرفته بود، امروز با منتشر کردن این مطلب، گفتند که ما خیلی بچه‌های خوبی بودیم و اینا همش دروغ است و اعتراض داریم. #موبوگرام @Filtershekanha

تلاش‌های تازه جلیلی برای ممنوعیت دسترسی به شبکه‌های اجتماعی و تشدید فیلترینگ

رسول جلیلی، عضو حقیقی شورای عالی فضای مجازی و از استادان دانشگاه صنعتی شریف در دیدار با علی خامنه‌ای،‌ رهبر جمهوری اسلامی با اشاره به حضور مسئولان سیاسی کشور در شبکه‌های اجتماعی، خواستار ممنوعیت استفاده از شبکه‌های اجتماعی مانند توییتر و اینستاگرام شد.


رسول جلیلی که پیش از این به سبب نقش در سانسور و نقض حقوق بشر در ایران از سوی آمریکا در لیست تحریم‌های وزارت خزانه‌داری قرار گرفته بود، در دیدار با علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی از ایجاد «فضای مجازی ‌تراز انقلاب اسلامی» یا به اختصار فمتا گفت و افزود: «اگر حاکمیت ملی خدشه‌دار شد، دیگر قدرتی نیست که بخواهیم انتخاب کنیم دست کدام جناح باشد. اقدام اخیر گوگل چیزی نبود جز رزمایش حکمرانی یک شرکت امریکایی بر فضای مجازی ما. ما چاره‌ای جز تولید قدرت ملی در فضای مجازی نداریم.»

او با اشاره به این‌که باید مانند چین فناوری بومی داشته باشیم با شعار «تحریم در برابر تحریم» از حضور سیاستمداران ایرانی در شبکه‌های اجتماعی انتقاد کرد و گفت: «حضور دیپلمات‌هایمان در زمین و حاکمیت مجازی دشمن قابل درک است، اما گزارش فعالیت‌های روزانه فلان نماینده مجلس یا وزیر در توییتر و آن هم به زبان فارسی چه معنایی دارد؟»

عضو شورای عالی فضای مجازی با یادآوری حذف اکانت‌های فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از اینستاگرام، این کار را حاکمیت گستاخانه دشمن نامید و گفت: «مسئولین ما دل از خدمات شیک و مفت خارجی ببُرند و به زمین تحت حاکمیت ملی هجرت نمایند.»

همچنین در این جلسه رسول جلیلی خواستار اعمال قانون برای جلوگیری از استفاده از فیلترشکن‌ها شد.

https://filtershekanha.com/news/201905311729/

@Filtershekanha

⁠⁠⁠@MiladNouriChannel
📄 سیستم عامل ملی یا حیف و میل بودجه ملی؟⁣

بعد از حذف تلگرام طلایی و هاتگرام از گوگل‌پلی، برخی با ایجاد شانتاژ خبری، وانمود کردند که گوگل اقدام به حذف اپلیکیشن‌‌های کسب‌وکارهای ایرانی کرده و علاوه بر تلگرام طلایی و هاتگرام، اپلیکیشن‌های ایرانی دیگری هم حذف شده. در صورتی که در هیچ خبری اسمی از سایر اپلیکیشن‌ها برده نشد! در ادامه این جو خبری، اعلام شد برای استقلال کسب و کارهای ایرانی از سلطه گوگل، باید سیستم عامل موبایل ملی ساخته شود.
با پیش آمدن تحریم هوآوی توسط گوگل به تبعیت از قوانین جدید امریکا، دوباره فرصت مناسب برای این دوستان فراهم شد که "سیستم عامل ملی" را تیتر خبرگزاری‌ها کنند و لزوم داشتن سیستم عامل موبایل ملی را دوباره گوشزد کنند.
در مورد این موضوع با روزنامه ایران و وبنا گفتگویی داشتم و به برخی نکات قابل تامل این موضوع اشاره کردم.:
‌
قبل از هرچیز لازم به توضیح است که سیستم عامل اندروید یک سیستم عامل متن باز است و همه مردم دنیا (حتی هوآوی) همچنان می تواند برپایه این سیستم عامل گوشی موبایل تولید کند. محدودیت‌های جدید باعث می‌شود این تولید کننده موبایل فقط اجازه استفاده از اپلیکیشن‌های گوگل را روی دستگاه‌های اندرویدی خود نداشته باشدو.... اما همچنان مثل همه دنیا می‌تواند از پروژه متن باز اندروید استفاده کند. قابل ذکر است همین الان هم ۲۵٪ موبایل‌های تولیدی در چین فاقد گوگل‌پلی هستند.
مگر ما قبلا برای استفاده از اندروید روی گوشی‌های (مثلا) ایرانی جی‌ال‌ایکس نیاز به دریافت اجازه رسمی از گوگل و امریکا داشتیم؟! که الان این موضوع به نگرانی تبدیل شده؟!
‌
در این مورد، قبل از هرچیز باید به سرنوشت لینوکس ملی، ایمیل ملی، موتور جستجوی ملی و پیام‌رسان ملی رجوع کنیم..
دوستان خاطرشان هست سال‌ها پیش میلیاردها تومان از بودجه ملی تحت عنوان سیستم عامل ملی در شرکت‌ها حیف و میل شد. بعد که مشخص شد در این پروژه از سیستم عامل متن باز لینوکس استفاده می‌شود، نام آن به ترکیب احمقانه "لینوکس ملی" تغییر داده شد. که در انتها هیچ خروجی (تاکید می‌کنم هیچ خروجی) از این پروژه مشاهده نشد و حتی گزارشی از عملکرد شرکت‌های فعال روی این پروژه و بودجه‌های دریافتی آنان منتشر نشد.
پس از آن عده‌ای طرح ایمیل ملی را مطرح کردند. ایمیل‌هایی که نسخه تحت وب آن نسخه‌ای کپی شده از یکی از نرم‌افزارهای متن باز خارجی بود. تنها نکته ملی مشهود آن، استفاده از بودجه ملی برای این طرح غیر کارشناسی و غیر ضروری بود.
‌
چندی بعد هم موتور جستجوی ملی و همین اواخر هم پیام‌رسان ملی و جدیدا هم که به همت دوستان "سیستم‌عامل موبایل ملی"!
تولید سیستم عامل در دنیا مبتنی بر یک دانش چند‌ده ساله‌ست. ما چطور در مدت خیلی کوتاه قرار است یک سیستم عامل ملی تولید کنیم؟ قطعا قرار نیست سیستم عامل تولید کنیم. بلکه قرار است سیستم عامل متن باز اندروید را تغییر دهیم.
ما دقیقا چه چیز یک سیستم عامل متن باز رو می‌خواهیم ملی کنیم؟
اینکه اندروید را تغییر دهیم و تقویم شمسی و نرم‌افزار اعلام اذان به آن اضافه کنیم و قابلیت‌های گوگل و چند قابلیت از آن حذف کنیم، به معنی اندروید سفارشی شده (کاستوم) است نه سیستم عامل ملی.
افراد و تیم‌های بزرگی هم در دنیا حتی بصورت رایگان اقدام به کاستومایز کردن اندروید می‌کنند.
اینکه ما اسم ملی را روی همچین طرح پیش‌پا افتاده‌ای می‌گذاریم قطعا به این دلیل است که در ایران کلمه "ملی" در فرآیند جذب بودجه، معجزه می‌کند.
سوال بعد اینکه مگر ما در ایران تولید کننده گوشی قوی داریم که سیستم عامل (مثلا ملی) ما را کاربردی کند و بین کاربران جا بیندازد؟
یا شاید انتظار داریم کاربری که گوشی سامسونگ خریده و مبلغی از پرداختش بابت سیستم‌عامل روی گوشی بوده را تشویق کنیم با سختی زیاد (که هرکسی دانش آن را ندارد) اندروید ملی شده را روی گوشی خود نصب کند؟
یا شاید هم قرار هست برای جا افتادن این سیستم عامل‌ (مثلا) ملی، چندتا سازنده موبایل هم متولد کنیم؟!
متاسفانه تنها نکته "ملی" این طرح هم مثل طرح‌های گذشته، حیف و میل کردن بودجه "ملی" ست.
‌
@MiladNouriChannel

نکاتی تکان‌دهنده از بلایی که ادبیات دفاع مقدس بر سرمان آورده است

جوان‌تر که بودم از جنگ نمی‌ترسیدم و حتی مشتاق بودم که دوباره جنگی شکل بگیرد. ادبیات دفاع مقدس از جنگ تابلویی زیبا برایم رقم زده بود؛ تابلویی سرشار از معنویت، انسانیت، صفا و برادری در مسیری که انتهایش به بهشت ختم می‌شود. در این ادبیات به جای جنگ از عبارت دفاع مقدس استفاده می‌شود؛ چون «واژه‌‌ی دفاع فاقد صراحت و خشونت و زنندگی جنگ است.»
بعدها که پرسش‌های کودکی‌ام مرا به تحقیق بیشتر در جنگ کشاند و با سیاهی‌ها، ویرانی‌ها و تلخی‌های جنگ آشنا شدم دریافتم «یکی از مشخصه‌های اساسی ادبیات همانا مخفی کردن اسراری است که امکان دارد هرگز برملا نشوند.»
دیدم چگونه عملیات‌های پرتلفات و خسارت‌بار همچون پیروزی‌های بزرگ در ذهنم جا گرفته است و دریافتم این ادبیات کلمات و ترکیب‌های تازه و معانیِ متفاوتی دارد؛ «برای مثال در ادبیات دفاع مقدس، شکست و سازش و مصالحه وجود و وجاهت ندارد.»
بعد که مطالعات تخصصی را در حوزه‌ی جنگ پیگیری کردم دریافتم چه مقدار اطلاعات متناقض و اشتباه در کتاب‌های ادبیات وجود دارد و بعدتر بود که فهمیدم:‌ «وظیفه‌ی ادبیات ارائه و بیان حالت‌ها و کیفیت‌های عاطفی است... ادبیات ربطی به واقعیت ندارد و راست و دروغ بودن در آن بی‌معناست. ادبیات نمی‌خواهد گزارشگر وقایع، راست یا دروغ یا حق و باطل باشد، تفاوت علم و ادبیات در اینجاست.»
به‌تدریج جنگ برایم به یکی از وحشتناک‌ترین رویدادها بدل شد و دریافتم نترسیدنم از جنگ محصول گرفتاری در عاطفه‌ها بوده؛ «هرگاه عواطفِ برخاسته از شعورِ نیم‌آگاه و آگاه از دری وارد شوند، اندیشه و خردِ آگاه از دری دیگر خارج می‌شود.» دیدم که مشتاق بودن برای جنگی دوباره چقدر نامعقول است و «ادبیات می‌تواند هرچیزی را که معقول می‌نموده نامعقول کند، از آن فراتر رود، آن را به گونه‌ای متحول کند که مشروعیت و کفایت آن را در معرض تهدید قرار دهد.»
ادبیات دفاع مقدس شجاعت و نبردِ ستودنی رزمنده‌های عزیزِ ایرانی در خلیج‌فارس با آمریکایی‌ها در سال‌های پایانی جنگ را روایت می‌کرد اما چندان از صدها میلیون دلار خسارت عملیات‌های تلافی‌جویانه‌ی آمریکایی‌ها در نابودی سکوهای نفتی ایران سخن نمی‌گفت.
از برخی کاستی‌ها و اشتباهات عجیب در سال‌های جنگ احساس سرخوردگی به آدمی دست می‌دهد اما آثار ادبی برخی آرزوهای دست‌نیافته را دست‌یافته نشان می‌دهند و «سرخوردگی‌های حاصل از تجربه‌های عینی تاریخی» را از میان می‌برد و «با بی‌حس کردن عصب‌های آگاهی به تسکین درد کمک می‌کند.» و غلبه‌ی شناخت ادبی به‌تدریج «ضرورت و اهمیت شناخت خردورزانه درباره‌ی جنبه‌های متنوع این پدیده و ماهیت آن را نفی و مسیر آن را مسدود می‌کند یا ناموجه و ناممکن جلوه می‌دهد.»
اگر افراد به اشتباهات زمان جنگ پی ببرند به سوال‌هایی می‌رسند که پاسخ‌هایی سخت دارند پس «هر نظام فرهنگی برای حفظ بقا و گسترش خود نیاز دارد ادبیات خاص خود را پدید آورد و منتشر کند» و توسعه‌ی این ادبیات با هدف تاثیرِ بیشتر گذاشتن بر مخاطب به‌تدریج بیشتر از واقعیتِ رویداد فاصله می‌گیرد و به سمت تولید گزاره‌های «شبه‌اسطوره‌ای می‌رود.» و مهم‌تر از همه این‌که «آثار ادبی هنری همچون مانیفست یا بیانیه‌های سیاسی، وظیفه‌ی توجیه اهداف و برنامه‌های نظام حاکم یا جریان‌های سیاسی را بر عهده می‌گیرند. چندان که گویی اسبِ سواری سیاست را زین می‌کنند.»
آن‌چه موضوع را جدی‌تر می‌کند حمایت‌های فراوان از ادبیات خاص و محدودیت فراوان برای روایت‌های ضدجنگ است و این‌جاست که نهادهای پشتیبان ادبیات دفاع مقدس نقش مهمی به عهده می‌گیرند و ادبیات دفاع مقدس با گزینشِ بخش‌هایی از آنچه اتفاق افتاده است جنگ را روایت می‌کند و نتیجه‌ «گزینش و برجسته‌سازی برخی ابعاد و زوایا و به‌حاشیه‌رانی(از دید دور داشتن و انگاشتن) و حذف ابعاد و زوایای دیگر است.» این گزینش نشان‌دهنده‌ی موضع نهادهای پشتیبانِ تولید آن‌هاست.

حالا این روزها کاملا از جنگ می‌ترسم؛ حتی اگر انتهایش پیروزی باشد چون این پیروزی به قیمت فدا شدن و ویرانی بسیاری از زندگی‌هاست که شاید هیچ‌گاه فرصت بازسازی‌اش فراهم نشود اما می‌دانم که هنوز بسیاری از دریچه‌ی همین ادبیات دفاع مقدس جنگ را می‌فهمند و مشتاق جنگند.

- علیرضا کمری پژوهشگر چیره‌دستِ حوزه‌ی خاطرات و ادبیات جنگ مقاله‌ای در کتاب «پویه‌ی پایداری» منتشر کرده است. او در این مقاله با عنوان «درآمدی بر نقد معرفت‌شناختی ادبیات جنگ / ادبیات دفاع مقدس» به نکات بسیار مهمی پرداخته و جمله‌هایی را که در متن بالا در گیومه قرار داده‌ام جمله‌هایی از این مقاله است.

https://t.me/jafarshiralinia

فیلمی واقعی از قبیله ای «دست نخورده» https://jadi.net/2019/06/indian-tribe/

خانواده محروم یا متوسط پس از بیست ، سی یا چهل سال مشقت زیر بار تحریم‌ها آسیب می‌بیند. عزت و کرامت اعضای خانواده نزد یکدیگر و مقابل جامعه ذره ذره ترک برداشته و ریخته و تکه‌هایش با هر موج آن شسته خواهد شد؛ گردن آدمی چند سال و زیر چقدر بار می‌تواند کج باقی بماند؟ بالاخره خواهد شکست.

عده‌ای از منافع اقتصادی جنگ برای آمریکا خواهند گفت. این هم ادعایی بی‌بنیان است. ...تحریم‌ها تقریبا تمام صنایع آمریکا را گرفتار کرده و در بلندمدت حاصل‌جمع آن نفع و این ضرر از هیچ توجیه اقتصادی برخوردار نیست. ظرف ماه‌های گذشته دو شرکت آمریکایی، اپل و بعد آمازون، به ارزشی بیش از یک تریلیون دلار رسیدند. اگر صحبت از نفع اقتصادی باشد، افزودن مردم ایران به مشتریان آمازون هزاربار از اسلحه فروختن به عربستان پرسودتر خواهد بود.

عده‌ای گفته‌اند که تحریم‌ها می‌خواهند بین مردم و دولت فاصله ایجاد کرده و کشور را از درون شکست دهند. این نیز کم‌مایه است. تحریم‌ها صرفا بهانه‌های بیشتری به دست دولت می‌دهد تا ناکارآمدی و سوءمدیریت و بریز و بپاش و فسادهای اداری و عدم شفافیت را پنهان کرده و آن را به پای دشمنان و تحریم‌کنندگان بنویسد. به‌ویژه در کشورهایی که در آن دولت، خود عمده اقتصاد را بر عهده دارد، تحریم‌های خارجی نتیجه عکس دارد. اگر امروز تحریمی در کار نبود، پاسخ دولت مقابل وضعیت کنونی صندوق‌های بازنشستگی و نظام بانکی و سیاست پولی و خشکسالی و صنایع دولتی و انحصارهای صنعتی و صدمات محیط‌زیستی ناشی از سیاست‌های خودکفایی و توزیع علنی رانت و برداشت‌های بی‌حساب از دارایی ملی و هزار اما و اگر دیگر چه می‌توانست باشد؟ امروز پاسخ رسمی، همه اینها را به جنگ اقتصادی دشمن متصل می‌کنند.

تحریم‌ها مصداق راکت‌باران کردن کور منطقه‌ای مسکونی است، پذیرفتن تلفات بالقوه انسانی با امید اینکه مخالفان نیز در میان قربانیان باشند.

https://t.me/iv?url=https://bourgeois.ir/sancs01/&rhash=e210c4be13c5d5