💡 برخی جراید کشور نزدیک به ۴۰ سال است که با بودجه‌های کلان دولتی در حال تلاش برای شکل دادن به افکار عمومی بوده و کارشان را هم خالصانه و به نحو احسن انجام داده‌اند.
💡 اما افکار عمومی امروز از ۴۰ سال پیش به ایشان نزدیک‌تر نیست و بدون بودجه کلان و صرفا با تکیه بر سخاوت مردم دو شماره هم سرپا نخواهند ماند.
💡 برخی ممکن است این موضوع را «نشان از قدرت و تبلیغات رسانه‌های خارجی بدانند
💡 اما همان‌طور که در مثال انتخابات آمریکا گفته شد کَل اگر طبیب بودی سر خود دوا نمودی»؛
💡 نیویورک تایمز و فلان روزنامه وطنی هردو به یک اندازه از شکل دادن به افکار عمومی عاجز هستند. سی.ان.ان و صداوسیمای ملی ما نیز هم.

💡 در مورد سوءاستفاده دشمنان، در دنیا هر روز کوچک‌ترین تخلفات مسوولان رسانه‌ای شده و خبرش همه‌جا منتشر می‌شود.
💡 آیا افشای فساد مالی رئیس‌جمهور کره‌جنوبی به ضرر مردمان این کشور بود؟ چه کسی بیشتر از مردمان کره‌جنوبی از برکناری یک فرد فاسد منتفع شد؟
💡 کدام دشمن یا رقیب کره‌جنوبی توانست از این موضوع نفعی ببرد؟
💡 در آمریکا روزی نیست که عملکرد سیاستمداری در رسانه‌ها منعکس نشود.
💡 تا امروز از این افشاگری‌ها چه امتیازی نصیب ایران شده است که سال‌ها است دشمن شماره یک آمریکا است؟
💡واقعیت آن است که رسوایی سیاستمداران فاسد آمریکایی نه فقط به نفع مردم که نهایتا به نفع دولت آمریکا است چرا که بدون یک دلار هزینه از شر خدمت‌گزاران فاسد خلاص می‌شود.

💡 متن کامل مقاله را داخل تلگرام بخوانید:
http://telegra.ph/freedomofpress-01-25

تلاش كنگره برای كاهش هزینه‌ها، من را به یاد یك بعد از ظهر پاییزی سال گذشته در تئاتر سنت لوئیس انداخت. قبل از بالا رفتن پرده‌ها، مدیر تئاتر روی سن آمد و ما را تشویق كرد كه در مورد پیشنهاد كاهش مالیات‌های ایالتی رای منفی بدهیم. او می‌ترسید كاهش مالیات، كمك‌های حمایتی از تئاتر را تقلیل دهد.
به طرف خانمی که کنارم نشسته بود برگشتم و پرسیدم آیا از اینکه یارانه بلیط تئاتر او توسط تعدادی کشاورز در بوت هیل میسوری پرداخت شده است، احساس گناه نمی‌کند؟ جواب او منفی بود با این استدلال که آن کشاورز هم احتمالاً در مقابل، چیزی دریافت کرده است.

تماشاگر تئاتر که از یارانه استفاده می‌کند، همانند کشاورز بوت هیل، این تصور را دارد که معامله‌ی خوبی انجام داده است. اما در واقع اگر این پرداخت‌ها برای همه به یکسان «جبران می‌شد» مساله واقعاً ناامید‌کننده بود. نتیجه‌ی همه‌ی این پول‌هایی که جابجا می‌شود، با همه‌ی زحمتی که به دوش این‌همه کارمند اداره‌ی مالیات می‌اندازد، و با همه‌ی هزینه‌ای که صرف پرداخت حقوق‌شان می‌شود، و با همه‌ی بی‌انگیزگی کاری که نرخ‌های بالای مالیاتی موجب می‌شود، دستِ آخر، فقط این باشد که هر کس، همان مقداری را بستاند که داده است؟
...این استدلال مخرب، رستوران بسیار عجیبی را به یاد من می‌آورد...

متن کامل مقاله را داخل تلگرام مطالعه کنید:
http://telegra.ph/ifyourepaying-01-26
(با معرفی مطالب بورژوا به دوستانتان ما را یاری کنید.)

#تعلق_شغلی عنوان پژوهش محدودی است که همکارم آقای دکتر نریمانی زحمتش را تقبل کرده اند. پژوهشی محدود با نتایجی جالب ولی نه چندان غیر منتظره.
نظر شما در مورد این یافته ها چیست؟
سربلند باشید

رفتار سازمانی | برنامه توسعه فردی http://www.uveco.ir/hrblog/my-personal-development-plan/ -via Flynx

🔴جانبداری حاصل از میل به فعال‌نمایی

⚽️ در زمان زدن ضربه پنالتی در فوتبال کمتر از سه دهم (3.) ثانیه طول می‌کشد تا توپ از پای بازیکن جدا شود و به دروازه برسد و طبیعی است که دروازه‌بان زمان کافی برای دنبال کردن مسیر توپ نداشته‌باشد. او باید قبل از آنکه ضربه زده‌شود تصمیم خود را بگیرد.
@wr_management
⚽️فوتبالیست‌ها یک سوم اوقات وسط دروازه را هدف می‌گیرند. یک‌سوم اوقات به سمت چپ و یک‌سوم اوقات هم به سمت راست دروازه شوت می‌زنند. دروازه‌بان‌ها بر این موضوع واقف‌اند، ولی آنها چه می‌کنند؟ به‌سمت چپ یا به سمت راست شیرجه می‌روند و خیلی به‌ندرت پیش می‌آید که سر جای خود بایستند حتی با وجودی که با یک حساب سرانگشتی یک‌سوم توپ‌ها به همان‌جایی میروند که آنها ایستاده‌اند.

✍️دلیل اینکه آنها گرفتن این ضربات را نادیده می‌گیرند چیست؟
🌟 یک جواب ساده این است: خودنمایی.!!!!!!
@wr_management
✍️ مسلما یک شیرجه قهرمانانه درست در خلاف جهت ضربه‌ای که زده شده‌است خیلی کمتر از اینکه سر جایت خشکت بزند و بایستی تا توپ وارد دروازه شود، آدم را خجالت‌زده می‌کند. این واقعیت ساده توضیح «جانبداری حاصل از میل به فعال‌نمایی» است.

🎯 خودت را فعال نشان بده، حتی اگر هیچ نتیجه‌ای به‌دست نیاوری!!
📝مطالعه فوق حاصل کار محقق میخائیل بار-الی در ارزیابی صدها ضربه پنالتی است. اما تنها دروازه‌بان‌ها نیستند که به این نوع جانبداری گرفتار می‌شوند. در سازمان ها کارکنانی وجود دارند که خودشان هم می دانند دستاوردی ندارند ، لیکن تا جایی که می توانند شلوغش می کنند.
✍️یکی از دلایل اصلی بروز این نوع رفتارها آنست که ارزیابی عملکرد کارکنان مکانیزم مشخص و قانونمندی ندارد و هرکس که بتواند بیشتر خود را فعال نشان دهد بیشتر مورد توجه قرار می گیرد و آنکس که کارش را بی سروصدا انجام می دهد مورد ظن و گمان قرار می گیرد. به نظر می آید اگر مدیران ما بتوانند شاخص های ارزیابی عملکرد افراد را مشخص کرده و براساس همان شاخص ها تشویق و پاداش و تنبیه در نظر بگیرند ؛بخش زیادی از افراد خودنما اتوماتیک رفتارشان را اصلاح می کنند.

@wr_management

✍️ محسن حسام مظاهری:

🔺 اصلاح بنیادین و تجدیدنظر در سیاست‌های غلطی چون «حجاب اجباری»، ازقضا بیش از هرکس می‌تواند خوشایند و به‌نفع جامعه دینی و دینداران باشد. سهم مهمی از «زیست‌دیندارانه» چشیدنِ «لذت انتخابِ» امر دینی است. یعنی دقیقاً نخستین قربانی سیاست‌ تحمیل رفتار دینی از جانب قدرت.

🔺 اصرار بر ادامه‌ی سیاست‌ها و پروژه‌های غلط در جمهوری اسلامی، لزوماً نشانه وجود پشتوانه‌ی نظری و اعتقادی نیست. خیلی‌وقت‌ها به‌دلیل فقدان شهامت پذیرش اشتباه و جسارت تجدیدنظر است. در فرهنگنامه سیاسی جمهوری اسلامی، بازنگری و اصلاح، به اشتباه عقب‌نشینی و شکست معنا می‌شود.


https://twitter.com/mohsenHmazaheri

🔶 @mmoeeni1

تنبل ذهنی https://farnoudian.wordpress.com/2018/01/31/%D8%AA%D9%86%D8%A8%D9%84-%D8%B0%D9%87%D9%86%DB%8C/

سخنرانی فرشاد مومنی در خصوص بودجه

فرشاد مومنی - توسعه و عدالت

انقلاب برای ما چه کرد؟ http://zeitoons.com/44997

آخرین سنگر برای پست‌فطرت‌ها!
#A 162
https://t.me/divanesara/645

آرمان امیری @ArmanParian - «مرلین دیتریش»، برای بسیاری از ایرانیان نامی آشنا است. هنرپیشه و خواننده سرشناس آلمانی، حداقل به یمن دیالوگی از سریال «دایی‌جان ناپلئون» به جایی از خاطرات ما سنجاق شده است: «محروم آقای بزرگ با مارلین دیتریش آبگوشت بزباش می خورند». دیتریش، هنرمندی ضدنازی بود. او در سال‌های قدرت گرفتن هیتلر، به مانند بسیاری از دیگر هنرمندان ضدفاشیست آلمانی مجبور به ترک وطن شد و تا پایان سقوط نازی‌ها علیه ماشین جنایت نازیسم فعالیت کرد. پس از سقوط هیتلر، دیتریش هم به کشورش بازگشت و مورد استقبال شهردار سوسیال‌دموکرات برلین قرار گرفت؛ اما در همان حال که «ویلی براندت» (برنده جایزه صلح نوبل) مشغول استقبال از او بود، گروهی از افراطی‌ها هم جمع شدند تا با شعارهای‌شان او را «وطن‌فروش خائن» بخوانند.

دیتریش، نخستین هنرمندی نبود که به دلیل اعتراض به سیاست‌های سرکوبگرانه حکومت کشورش به «وطن‌فروشی» متهم می‌شد. فهرست هنرمندان «وطن‌فروش» بسیار بلندبالا است؛ از هم‌وطن سرشناس او، «برتولت برشت» گرفته، تا انبوهی از برجسته‌ترین هنرمندان تاریخ روسیه در دوران استالین: آنا آخماتوا، بوریس پاسترناک و حتی مایاکوفسکی بزرگ که حضور و فعالیت‌اش در جبهه‌های جنگ هم باعث نشد تا با کوچکترین انتقاد از هیات حاکمه به «وطن‌فروشی» متهم نشود.

دایره این نوع خاص از «وطن فروش‌ها» به هنرمندان محدود نبوده است. «محمدعلی کلی»، دیگر نام آشنا برای ایرانیان است که در زمره وطن‌فروش‌های زمان خودش قرار گرفت. زمانی که دولتمردان آمریکایی برای به خاک و خون کشیدن ویتنام به دنبال جذب سرباز بودند، «کلی» در برابرشان ایستاد و در مصاحبه‌ای معروف گفت: «ده هزار مایل از خانه دور شوم، یونیفرم بر تن کنم و بر سر آدم‌هایی بمب و گلوله بریزم که به من کاکاسیاه نمی‌گفتند و مانند سگ با من رفتار نمی‌کردند؟ نه؛ من ده هزار مایل از خانه دور نمی‌شوم که در کشتار و قتل عام ملت فقیر دیگری همراهی کنم ... امروز چنین شری باید ریشه‌کن شود. به من هشدار داده شده که با این موضع‌گیری میلیون‌ها دلار ضرر خواهم کرد. اما من این را پیش‌تر گفته‌ام و باز هم می‌گویم. دشمن واقعی من همینجا (دولت آمریکا) است. من دینم، مردمم و خودم را خوار و خفیف نمی‌کنم که ابزاری باشم برای آن‌هایی که می‌خواهند مردمی که برای عدالت، آزادی و برابری خود می‌جنگند را به بردگی بگیرند. اگر فکر می‌کردم که این جنگ قرار است برای مردمم آزادی به ارمغان آورد کسی لازم نبود اعزامم کند، خودم فردا داوطلب می‌شدم ... من چیزی برای از دست دادن ندارم و پای باورهایم ایستاده‌ام. زندانی‌ام می‌کنید؟ خب که چی؟ ۴۰۰ سال است که ما اسیر بوده‌ایم. ۴-۵ سال بیشتر را هم دوام می‌آورم.»

اسطوره جاودان دنیای ورزش، تاوان این انتقادات و مقاومت‌هایش را با محکومیت به ۵ سال زندان پرداخت و از جانب دستگاه تبلیغاتی دولت به «وطن‌فروشی» متهم شد. با این حال، زمان گذشت؛ دادگاه تاریخ حکم روسیاهی جنگ‌طلبان آمریکایی و سرکوب‌گران سیاهان در داخل آمریکا را صادر کرد و کلی همچون یک اسطوره سربلند باقی ماند تا باراک اوباما در توصیف‌اش بگوید: «مبارزات او خارج از رینگ ... جهان را لرزاند، و جهان برای همین جای بهتری است».

از دیروز که انتقادات شجاعانه لیلا حاتمی نسبت به وضعیت اختناق و سرکوب در کشور منتشر شده، (از اینجا t.me/VahidOnline/30729 ببینید) گروه‌های فراوانی بسیج شده‌اند تا طبق معمول استدلال کنند بیان این انتقادات در مجامع جهانی خیانت به میهن و گزک دادن به دست دشمنان است. مشاهده این صحنه من را به یاد تصویری از فیلم ماندگار «راه‌های افتخار»، ساخته «استنلی کوبریک» انداخت: فرماندهان ارشد ارتش فرانسه به طمع دریافت نشان و افتخار تصمیم می‌گیرند سربازان را به جنگی اعزام کنند که پیشاپیش مشخص است در آن قتل‌عام خواهند شد. سرهنگی که مسوول اعزام سربازهاست، در برابر این تصمیم جنون‌آمیز مقاومت می‌کند و متهم می‌شود که «میهن‌پرستی» را زیر پا گذاشته است. سرهنگ، با بازی درخشان «کرک داگلاس» در پاسخ نقل قولی از «ساموئل جانسون» می‌آورد: «میهن‌پرستی، آخرین سنگر برای انسان‌های پست فطرت است».

تاریخ از یاد نمی‌برد که مدعیان همیشه طلب‌کار «میهن‌پرستی»، همواره پیامبران جنگ، نفرت، خشونت و سرکوب بوده‌اند؛ اما جهان بی‌تردید «جای بهتری» می‌شود، چرا که «من وابسته‌ام»ها لا‌به‌لای غبارهای تاریخ گم خواهند شد، اما آنان که هنرمندانه «صدای خس و خاشاک» شدند جهان را می‌لرزانند و تا ابد ماندگارند؛ چنانکه «آندری وزنیشیانسکی»، شاعر بزرگ روس، و یکی از «وطن‌فروش‌»های زمانه خود زیر سایه شوم حکومت استالینی سرود:

«پیش‌گویی‌ها
موازین و قانون‌ها
قدرتی ندارند:
بر تاریخ،
بر عشق،
و بر هنر...».

کانال «مجمع دیوانگان»
@Divanesara
.

دکتر محمود احمدی نژاد با ارسال نامه ای به مقام معظم رهبری، خواستار برکناری رئیس قوه قضائیه و برگزاری انتخابات زود هنگام ریاست جمهوری و مجلس شورای اسلامی شد - دولت بهار :: هواداران دکتر محمود احمدی نژاد http://www.dolatebahar.com/view-471243.html -via Flynx

پاسخ دکتر محمود صادقی به شبهه افکنی آقای امیرآبادی؛

بعضی از مصوبات ظاهرشان ضد فساد است ولی در واقع به فساد مشروعیت می دهند؛ به قول فقها و حقوقدانان «تخصیص اکثر قبیح است». مصوبه هفته گذشته مجلس درباره واریز سود حساب دستگاهها به خزانه اگر بدون تخصیص و استثنا تصویب می شد خوب بود. اما وقتی بسیاری از دستگاهها، مخصوصا قوه قضاییه، را از آن استثنا کردند عملا به ضد خودش تبدیل شد. مصوبه پیشنهادی آقایان سرانجامش این شد: دستگاههایی که به هر عنوان سپرده گذاری می کنند موظفند سودش را به خزانه واریز کنند به استثنای بانک‌ها و بیمه ها و ....و دستگاههای مأذون از طرف مقام معظم رهبری؛ به عبارت دیگر به استثنای قوه قضاییه!

آقای امیرآبادی عزیز! با این مصوبه به کار غیرقانونی قوه قضاییه لباس قانونی پوشاندید.
انشاءالله که نیت خیر داشته اید!!
از قضا سرکانگبین صفرا فزود
روغن بادام زردی می فزود...

#اژدهای_هفت‌سر_فساد

@drmsadeqi

پاسخ دکتر محمود صادقی به شبهه افکنی آقای امیرآبادی؛

بعضی از مصوبات ظاهرشان ضد فساد است ولی در واقع به فساد مشروعیت می دهند؛ به قول فقها و حقوقدانان «تخصیص اکثر قبیح است». مصوبه هفته گذشته مجلس درباره واریز سود حساب دستگاهها به خزانه اگر بدون تخصیص و استثنا تصویب می شد خوب بود. اما وقتی بسیاری از دستگاهها، مخصوصا قوه قضاییه، را از آن استثنا کردند عملا به ضد خودش تبدیل شد. مصوبه پیشنهادی آقایان سرانجامش این شد: دستگاههایی که به هر عنوان سپرده گذاری می کنند موظفند سودش را به خزانه واریز کنند به استثنای بانک‌ها و بیمه ها و ....و دستگاههای مأذون از طرف مقام معظم رهبری؛ به عبارت دیگر به استثنای قوه قضاییه!

آقای امیرآبادی عزیز! با این مصوبه به کار غیرقانونی قوه قضاییه لباس قانونی پوشاندید.
انشاءالله که نیت خیر داشته اید!!
از قضا سرکانگبین صفرا فزود
روغن بادام زردی می فزود...

#اژدهای_هفت‌سر_فساد

@drmsadeqi

یادداشت خداحافظی
سخنی صریح با سردار رضایی و سایر مسئولان

عملیات والفجر مقدماتی در بهمن61 یکی از تلخ‌ترین شکست‌های ایران در جنگ هشت‌ساله بود. جایی‌که بسیاری از جوان‌های سرزمین عزیزم مظلومانه در دشت‌های فکه و اطراف آن به شهادت رسیدند. بنا بود پس از آزادي خرمشهر، بصره را تهدید کنیم و تا ساحل شط‌العرب پیش برویم و بالاسر بصره باشیم تا دست برتر را داشته باشیم. در عملیات رمضان شکست سختی خوردیم و نشد. حالا زمستان سال61 به سمت العماره حمله می‌کردیم و حتی گویا به فکر ایجاد حکومت اسلامی در العماره هم بودیم. نام عملیات را والفجر انتخاب کردیم و وعده‌های بسیاری برای پیروزی‌اش دادیم. اما وقتی شکست خورد نامش به والفجر مقدماتی تغییر کرد و تا پایان جنگ در جبهه‌هاي مختلف تا والفجر10 هم انجام داديم.
دیروز آقای رضایی در سخنانی گفته است: «برخی می‌خواهند جنگ را تحریف کنند تا بر شیوه رهبری امام امت و کسب پیروزی‌های دفاع مقدس خدشه وارد شود...»
بايد ميان تحريف و نقد تفاوت قائل شد. امام و رهبری‌اش با سوال و نقد زیر سوال نمي‌رود. اتفاقا اگر گذشته نقد نشود خطاها تکرار می‌شود و آسیب‌های بزرگ‌تری در انتظار ماست.
روز 21بهمن61 امام خمینی در سخنرانی‌اش درباره جنگ به تبلیغات دشمن اشاره كرد و گفت كه دشمن مي‌گويد: ‌‏«در این نبرد آخر‌‎ ‌‏گاهی می‌گویند هفت‌هزار، گاهی می‌گویند پانزده‌هزار، ما از ایرانیان را -یعنی از این‌‎ ‌‏سپاهیان ایران را -کشتیم و از بین بردیم، بیش از چهارهزار ما نفرستادیم در جبهه‌ها»(صحيفه امام، جلد17، ص312)
چه کسی به امام گزارش داده که در والفجر مقدماتي ما 4000 نفر نیرو بیشتر وارد نکرده‌ایم درحالی‌که به استناد سایت مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس، اين عمليات با اين استعداد انجام گرفت: 129گردان پیاده، 11گردان زرهی، 7گردان مکانیزه و 7گردان توپخانه از سپاه و 4گردان پیاده و 7گردان زرهی، 6گردان مکانیزه و 16گردان توپخانه از ارتش. به گزارش خبرگزاري ايسنا و خبرگزاري مهر به نقل از مركز مطالعات و تحقيقات جنگ سپاه آمار تلفات بدين‌صورت است:«501تن از نيروهاي خودي شهيد، 7313تن زخمي و 3116تن مفقود شدند.»
اگر این آسیب‌شناسی‌ها الان انجام نگیرد در آینده‌ مضحکه‌ي تاریخ می‌شویم اما ممکن است اگر الان مطرح شود جوابی درخور پیدا کند. درس‌ها و تجربیات جنگ باید منتقل شود و این درس‌ها با شعار منتقل نمی‌شود. من نمی‌گویم همه گزارش‌هایی که به امام داده می‌شد غیرواقعی بود اما اگر جایی چنین اتفاقی افتاده باید موشکافی و نقد شود تا چنین خطایی در آينده اتفاق نيفتد.
مهدی کیانی از فرماندهان سپاه در جنگ، درباره عملیات رمضان می‌گوید: «وقتى همراه فرماندهان خدمت امام خمينى در جماران رسيديم، تمام مطالب به‌خوبى و تمام و كمال خدمت امام عرضه نشد.» او به یک نکته‌ي بسیار مهم و اساسی اشاره می‌کند؛ «در يكى از ديدارها كه خدمت امام خمينى رسيدم آقامحسن گزارشى حماسى به امام داد. من گفتم حماسى‌گفتن كار ماست. آقامحسن بايد بر محور عقلانيت به امام گزارش بدهد تا ماهيت كار معلوم شود. بايد آقامحسن مشكلات جنگ را طرح كند همان‌طور كه به ما مشكلات را گوشزد مي‌كند، به امام هم همين‌گونه گزارش دهيد. اگر حقايق و كاستي‌ها را امام نداند، دولت و نظام اجرايى كمك نمي‌كنند و امام هم دليلى براى دستور به آن‌ها نخواهد ديد.»(كتاب يك شهر، يك جهان‌آرا)
درباره عملیات والفجر مقدماتی هاشمی معتقد بود: «يكي از مواردي كه از امام مخفي كرده بودند، گزارش از تلفات عمليات والفجر مقدماتي بود.» می‌گوید آن زمان فرمانده نبود اما؛ «با اطلاعاتي كه معمولاً از جاهاي مختلف مي‌گرفتم، متوجه شدم كه تلفات ما واقعاً وحشتناك بود. تا جايي كه تا آخر رسماً گفته نشد آمار تلفات انساني ما در شهادت، جانبازي و اسارت چقدر بود.»(درمصاحبه با نگارنده،94)
شهدای پاکی که خالصانه همه‌چیزشان را فدای دین و وطن‌شان کرده‌اند از مقدس‌ترین‌ها نزد من هستند اما بنا نیست مدیریت جنگ، این فداکاری‌هاي مقدس را سپری در مقابل نقد و پرسش قرار دهد. از 23 فروردین96 تا امروز بيش از 180یادداشت نوشته‌ام، یادداشت‌هايی كه سعي كردم در نهایت دقت بنويسم. در استنادات مطالب کانال با کمک دوستانم در نهايت توان كوشيديم.
خواستم راهی باز کنم و خدا را شکر می‌کنم که نشانه‌هایی هست که باز شده است. در این مدت برخی از هیچ تهمت و فشاری دریغ نکردند و من امور خویش را به خداوند واگذار کرده‌ام. این روزها به شرایطی رسیده‌ام که ادامه نوشتن این نکات در کانال مقدور نیست. در اوج بی‌اخلاقی‌ها و نابرادری‌ها پیام‌های گرم عزیزان نگذاشت خسته شوم و نوشتم. اما دیگر نمی‌شود ادامه داد.
همچنان به نقد اعتقاد دارم. با نگاه تیزبینانه، گذشته را بخوانیم و از مسوولین توضیح بخواهیم و امید زیادی دارم که این راه ادامه پیدا کند.
دعایم کنید.
خداحافظ
جعفر شیرعلی‌نیا(28آذر96)
https://t.me/jafarshiralinia