بد مستی های مذهبی http://telegra.ph/%D8%A8%D8%AF-%D9%85%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B0%D9%87%D8%A8%DB%8C-01-27

افسانه ای به نام بوفون؛ سیزن پایانی (عکس) http://www.varzesh3.com/news/1501058/%D8%A7%D9%81%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85-%D8%A8%D9%88%D9%81%D9%88%D9%86-%D8%B3%DB%8C%D8%B2%D9%86-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B9%DA%A9%D8%B3 -via Flynx

💡 برخی جراید کشور نزدیک به ۴۰ سال است که با بودجه‌های کلان دولتی در حال تلاش برای شکل دادن به افکار عمومی بوده و کارشان را هم خالصانه و به نحو احسن انجام داده‌اند.
💡 اما افکار عمومی امروز از ۴۰ سال پیش به ایشان نزدیک‌تر نیست و بدون بودجه کلان و صرفا با تکیه بر سخاوت مردم دو شماره هم سرپا نخواهند ماند.
💡 برخی ممکن است این موضوع را «نشان از قدرت و تبلیغات رسانه‌های خارجی بدانند
💡 اما همان‌طور که در مثال انتخابات آمریکا گفته شد کَل اگر طبیب بودی سر خود دوا نمودی»؛
💡 نیویورک تایمز و فلان روزنامه وطنی هردو به یک اندازه از شکل دادن به افکار عمومی عاجز هستند. سی.ان.ان و صداوسیمای ملی ما نیز هم.

💡 در مورد سوءاستفاده دشمنان، در دنیا هر روز کوچک‌ترین تخلفات مسوولان رسانه‌ای شده و خبرش همه‌جا منتشر می‌شود.
💡 آیا افشای فساد مالی رئیس‌جمهور کره‌جنوبی به ضرر مردمان این کشور بود؟ چه کسی بیشتر از مردمان کره‌جنوبی از برکناری یک فرد فاسد منتفع شد؟
💡 کدام دشمن یا رقیب کره‌جنوبی توانست از این موضوع نفعی ببرد؟
💡 در آمریکا روزی نیست که عملکرد سیاستمداری در رسانه‌ها منعکس نشود.
💡 تا امروز از این افشاگری‌ها چه امتیازی نصیب ایران شده است که سال‌ها است دشمن شماره یک آمریکا است؟
💡واقعیت آن است که رسوایی سیاستمداران فاسد آمریکایی نه فقط به نفع مردم که نهایتا به نفع دولت آمریکا است چرا که بدون یک دلار هزینه از شر خدمت‌گزاران فاسد خلاص می‌شود.

💡 متن کامل مقاله را داخل تلگرام بخوانید:
http://telegra.ph/freedomofpress-01-25

تلاش كنگره برای كاهش هزینه‌ها، من را به یاد یك بعد از ظهر پاییزی سال گذشته در تئاتر سنت لوئیس انداخت. قبل از بالا رفتن پرده‌ها، مدیر تئاتر روی سن آمد و ما را تشویق كرد كه در مورد پیشنهاد كاهش مالیات‌های ایالتی رای منفی بدهیم. او می‌ترسید كاهش مالیات، كمك‌های حمایتی از تئاتر را تقلیل دهد.
به طرف خانمی که کنارم نشسته بود برگشتم و پرسیدم آیا از اینکه یارانه بلیط تئاتر او توسط تعدادی کشاورز در بوت هیل میسوری پرداخت شده است، احساس گناه نمی‌کند؟ جواب او منفی بود با این استدلال که آن کشاورز هم احتمالاً در مقابل، چیزی دریافت کرده است.

تماشاگر تئاتر که از یارانه استفاده می‌کند، همانند کشاورز بوت هیل، این تصور را دارد که معامله‌ی خوبی انجام داده است. اما در واقع اگر این پرداخت‌ها برای همه به یکسان «جبران می‌شد» مساله واقعاً ناامید‌کننده بود. نتیجه‌ی همه‌ی این پول‌هایی که جابجا می‌شود، با همه‌ی زحمتی که به دوش این‌همه کارمند اداره‌ی مالیات می‌اندازد، و با همه‌ی هزینه‌ای که صرف پرداخت حقوق‌شان می‌شود، و با همه‌ی بی‌انگیزگی کاری که نرخ‌های بالای مالیاتی موجب می‌شود، دستِ آخر، فقط این باشد که هر کس، همان مقداری را بستاند که داده است؟
...این استدلال مخرب، رستوران بسیار عجیبی را به یاد من می‌آورد...

متن کامل مقاله را داخل تلگرام مطالعه کنید:
http://telegra.ph/ifyourepaying-01-26
(با معرفی مطالب بورژوا به دوستانتان ما را یاری کنید.)

#تعلق_شغلی عنوان پژوهش محدودی است که همکارم آقای دکتر نریمانی زحمتش را تقبل کرده اند. پژوهشی محدود با نتایجی جالب ولی نه چندان غیر منتظره.
نظر شما در مورد این یافته ها چیست؟
سربلند باشید

رفتار سازمانی | برنامه توسعه فردی http://www.uveco.ir/hrblog/my-personal-development-plan/ -via Flynx

🔴جانبداری حاصل از میل به فعال‌نمایی

⚽️ در زمان زدن ضربه پنالتی در فوتبال کمتر از سه دهم (3.) ثانیه طول می‌کشد تا توپ از پای بازیکن جدا شود و به دروازه برسد و طبیعی است که دروازه‌بان زمان کافی برای دنبال کردن مسیر توپ نداشته‌باشد. او باید قبل از آنکه ضربه زده‌شود تصمیم خود را بگیرد.
@wr_management
⚽️فوتبالیست‌ها یک سوم اوقات وسط دروازه را هدف می‌گیرند. یک‌سوم اوقات به سمت چپ و یک‌سوم اوقات هم به سمت راست دروازه شوت می‌زنند. دروازه‌بان‌ها بر این موضوع واقف‌اند، ولی آنها چه می‌کنند؟ به‌سمت چپ یا به سمت راست شیرجه می‌روند و خیلی به‌ندرت پیش می‌آید که سر جای خود بایستند حتی با وجودی که با یک حساب سرانگشتی یک‌سوم توپ‌ها به همان‌جایی میروند که آنها ایستاده‌اند.

✍️دلیل اینکه آنها گرفتن این ضربات را نادیده می‌گیرند چیست؟
🌟 یک جواب ساده این است: خودنمایی.!!!!!!
@wr_management
✍️ مسلما یک شیرجه قهرمانانه درست در خلاف جهت ضربه‌ای که زده شده‌است خیلی کمتر از اینکه سر جایت خشکت بزند و بایستی تا توپ وارد دروازه شود، آدم را خجالت‌زده می‌کند. این واقعیت ساده توضیح «جانبداری حاصل از میل به فعال‌نمایی» است.

🎯 خودت را فعال نشان بده، حتی اگر هیچ نتیجه‌ای به‌دست نیاوری!!
📝مطالعه فوق حاصل کار محقق میخائیل بار-الی در ارزیابی صدها ضربه پنالتی است. اما تنها دروازه‌بان‌ها نیستند که به این نوع جانبداری گرفتار می‌شوند. در سازمان ها کارکنانی وجود دارند که خودشان هم می دانند دستاوردی ندارند ، لیکن تا جایی که می توانند شلوغش می کنند.
✍️یکی از دلایل اصلی بروز این نوع رفتارها آنست که ارزیابی عملکرد کارکنان مکانیزم مشخص و قانونمندی ندارد و هرکس که بتواند بیشتر خود را فعال نشان دهد بیشتر مورد توجه قرار می گیرد و آنکس که کارش را بی سروصدا انجام می دهد مورد ظن و گمان قرار می گیرد. به نظر می آید اگر مدیران ما بتوانند شاخص های ارزیابی عملکرد افراد را مشخص کرده و براساس همان شاخص ها تشویق و پاداش و تنبیه در نظر بگیرند ؛بخش زیادی از افراد خودنما اتوماتیک رفتارشان را اصلاح می کنند.

@wr_management

✍️ محسن حسام مظاهری:

🔺 اصلاح بنیادین و تجدیدنظر در سیاست‌های غلطی چون «حجاب اجباری»، ازقضا بیش از هرکس می‌تواند خوشایند و به‌نفع جامعه دینی و دینداران باشد. سهم مهمی از «زیست‌دیندارانه» چشیدنِ «لذت انتخابِ» امر دینی است. یعنی دقیقاً نخستین قربانی سیاست‌ تحمیل رفتار دینی از جانب قدرت.

🔺 اصرار بر ادامه‌ی سیاست‌ها و پروژه‌های غلط در جمهوری اسلامی، لزوماً نشانه وجود پشتوانه‌ی نظری و اعتقادی نیست. خیلی‌وقت‌ها به‌دلیل فقدان شهامت پذیرش اشتباه و جسارت تجدیدنظر است. در فرهنگنامه سیاسی جمهوری اسلامی، بازنگری و اصلاح، به اشتباه عقب‌نشینی و شکست معنا می‌شود.


https://twitter.com/mohsenHmazaheri

🔶 @mmoeeni1

تنبل ذهنی https://farnoudian.wordpress.com/2018/01/31/%D8%AA%D9%86%D8%A8%D9%84-%D8%B0%D9%87%D9%86%DB%8C/

سخنرانی فرشاد مومنی در خصوص بودجه

فرشاد مومنی - توسعه و عدالت

انقلاب برای ما چه کرد؟ http://zeitoons.com/44997

آخرین سنگر برای پست‌فطرت‌ها!
#A 162
https://t.me/divanesara/645

آرمان امیری @ArmanParian - «مرلین دیتریش»، برای بسیاری از ایرانیان نامی آشنا است. هنرپیشه و خواننده سرشناس آلمانی، حداقل به یمن دیالوگی از سریال «دایی‌جان ناپلئون» به جایی از خاطرات ما سنجاق شده است: «محروم آقای بزرگ با مارلین دیتریش آبگوشت بزباش می خورند». دیتریش، هنرمندی ضدنازی بود. او در سال‌های قدرت گرفتن هیتلر، به مانند بسیاری از دیگر هنرمندان ضدفاشیست آلمانی مجبور به ترک وطن شد و تا پایان سقوط نازی‌ها علیه ماشین جنایت نازیسم فعالیت کرد. پس از سقوط هیتلر، دیتریش هم به کشورش بازگشت و مورد استقبال شهردار سوسیال‌دموکرات برلین قرار گرفت؛ اما در همان حال که «ویلی براندت» (برنده جایزه صلح نوبل) مشغول استقبال از او بود، گروهی از افراطی‌ها هم جمع شدند تا با شعارهای‌شان او را «وطن‌فروش خائن» بخوانند.

دیتریش، نخستین هنرمندی نبود که به دلیل اعتراض به سیاست‌های سرکوبگرانه حکومت کشورش به «وطن‌فروشی» متهم می‌شد. فهرست هنرمندان «وطن‌فروش» بسیار بلندبالا است؛ از هم‌وطن سرشناس او، «برتولت برشت» گرفته، تا انبوهی از برجسته‌ترین هنرمندان تاریخ روسیه در دوران استالین: آنا آخماتوا، بوریس پاسترناک و حتی مایاکوفسکی بزرگ که حضور و فعالیت‌اش در جبهه‌های جنگ هم باعث نشد تا با کوچکترین انتقاد از هیات حاکمه به «وطن‌فروشی» متهم نشود.

دایره این نوع خاص از «وطن فروش‌ها» به هنرمندان محدود نبوده است. «محمدعلی کلی»، دیگر نام آشنا برای ایرانیان است که در زمره وطن‌فروش‌های زمان خودش قرار گرفت. زمانی که دولتمردان آمریکایی برای به خاک و خون کشیدن ویتنام به دنبال جذب سرباز بودند، «کلی» در برابرشان ایستاد و در مصاحبه‌ای معروف گفت: «ده هزار مایل از خانه دور شوم، یونیفرم بر تن کنم و بر سر آدم‌هایی بمب و گلوله بریزم که به من کاکاسیاه نمی‌گفتند و مانند سگ با من رفتار نمی‌کردند؟ نه؛ من ده هزار مایل از خانه دور نمی‌شوم که در کشتار و قتل عام ملت فقیر دیگری همراهی کنم ... امروز چنین شری باید ریشه‌کن شود. به من هشدار داده شده که با این موضع‌گیری میلیون‌ها دلار ضرر خواهم کرد. اما من این را پیش‌تر گفته‌ام و باز هم می‌گویم. دشمن واقعی من همینجا (دولت آمریکا) است. من دینم، مردمم و خودم را خوار و خفیف نمی‌کنم که ابزاری باشم برای آن‌هایی که می‌خواهند مردمی که برای عدالت، آزادی و برابری خود می‌جنگند را به بردگی بگیرند. اگر فکر می‌کردم که این جنگ قرار است برای مردمم آزادی به ارمغان آورد کسی لازم نبود اعزامم کند، خودم فردا داوطلب می‌شدم ... من چیزی برای از دست دادن ندارم و پای باورهایم ایستاده‌ام. زندانی‌ام می‌کنید؟ خب که چی؟ ۴۰۰ سال است که ما اسیر بوده‌ایم. ۴-۵ سال بیشتر را هم دوام می‌آورم.»

اسطوره جاودان دنیای ورزش، تاوان این انتقادات و مقاومت‌هایش را با محکومیت به ۵ سال زندان پرداخت و از جانب دستگاه تبلیغاتی دولت به «وطن‌فروشی» متهم شد. با این حال، زمان گذشت؛ دادگاه تاریخ حکم روسیاهی جنگ‌طلبان آمریکایی و سرکوب‌گران سیاهان در داخل آمریکا را صادر کرد و کلی همچون یک اسطوره سربلند باقی ماند تا باراک اوباما در توصیف‌اش بگوید: «مبارزات او خارج از رینگ ... جهان را لرزاند، و جهان برای همین جای بهتری است».

از دیروز که انتقادات شجاعانه لیلا حاتمی نسبت به وضعیت اختناق و سرکوب در کشور منتشر شده، (از اینجا t.me/VahidOnline/30729 ببینید) گروه‌های فراوانی بسیج شده‌اند تا طبق معمول استدلال کنند بیان این انتقادات در مجامع جهانی خیانت به میهن و گزک دادن به دست دشمنان است. مشاهده این صحنه من را به یاد تصویری از فیلم ماندگار «راه‌های افتخار»، ساخته «استنلی کوبریک» انداخت: فرماندهان ارشد ارتش فرانسه به طمع دریافت نشان و افتخار تصمیم می‌گیرند سربازان را به جنگی اعزام کنند که پیشاپیش مشخص است در آن قتل‌عام خواهند شد. سرهنگی که مسوول اعزام سربازهاست، در برابر این تصمیم جنون‌آمیز مقاومت می‌کند و متهم می‌شود که «میهن‌پرستی» را زیر پا گذاشته است. سرهنگ، با بازی درخشان «کرک داگلاس» در پاسخ نقل قولی از «ساموئل جانسون» می‌آورد: «میهن‌پرستی، آخرین سنگر برای انسان‌های پست فطرت است».

تاریخ از یاد نمی‌برد که مدعیان همیشه طلب‌کار «میهن‌پرستی»، همواره پیامبران جنگ، نفرت، خشونت و سرکوب بوده‌اند؛ اما جهان بی‌تردید «جای بهتری» می‌شود، چرا که «من وابسته‌ام»ها لا‌به‌لای غبارهای تاریخ گم خواهند شد، اما آنان که هنرمندانه «صدای خس و خاشاک» شدند جهان را می‌لرزانند و تا ابد ماندگارند؛ چنانکه «آندری وزنیشیانسکی»، شاعر بزرگ روس، و یکی از «وطن‌فروش‌»های زمانه خود زیر سایه شوم حکومت استالینی سرود:

«پیش‌گویی‌ها
موازین و قانون‌ها
قدرتی ندارند:
بر تاریخ،
بر عشق،
و بر هنر...».

کانال «مجمع دیوانگان»
@Divanesara
.