روزنامه قانون: نیشخط کارتون/ «کیهان» دو روز توقیف شد

👍 تاکسی تهران در لندن 👍

عذرخواهی برای ۲۰ ثانیه اشتباه در حرکت یک قطار در ژاپن http://www.bbc.com/persian/world-42012479

باردیگر ابهام در تصمیمات وزارت نفت http://hassantash.blogfa.com/post-524.aspx

انسان‌شناسی توالت http://moghaddames.blogfa.com/post/711

💡 قیمت‌ها صرفاً اعدادی نیستند که ما از خودمان درمی‌آوریم تا دنیای بهتری بسازیم. قیمت‌ها اطلاعات حیاتی یک نظام اقتصادی‌اند.
💡 در تئوری، یک دستگاه دولتی هیچ‌وقت اطلاعات کافی برای انجام این محاسبه در اختیار ندارد. آنچه امروز در ایران پدیده‌ای عقلی و علمی تصور می‌شود، ظرف چندین دهه و به طرق گوناگون از طریق نظام مارکسیستی شوروی آزموده شد. هر بار راه جدیدی پیدا می‌کردند و مطمئن بودند این بار کار خواهد کرد اما به قیمت زندگی و معاش میلیون‌ها نفر شکست می‌خوردند و روز از نو و روزی از نو، به خرج همان میلیون‌ها نفر آزمون و خطا را از سر می‌گرفتند.

💡 متن کامل مقاله را داخل تلگرام بخوانید:
http://telegra.ph/pricetag-11-05

💡بیل گیتس از جمله نخستین افرادی بود که با به ثمر رساندن ایده بدواً خنده‌دارِ «کامپیوترهای خانگی» جوامع بشری را دگرگون کرده و باعث آغاز عصر اطلاعات شد و البته همان‌طور که اشاره شد این نوآوری‌ها او را برای سال‌ها به ثروتمندترین انسان کره زمین تبدیل کرد.
💡ثروت بیل گیتس درس مهمی به ما راجع به بازارها می‌دهد و آن اینکه در یک بازار آزاد تنها راه برای کسب ثروت خدمت به همنوعان و بهتر کردن زندگی آنهاست.
💡احتمالاً اولین پاسخی که به ذهن بسیاری از خوانندگان می‌رسد این است که: «خیر، لزوماً این‌طور نیست؛ ما خیلی‌ها را می‌شناسیم که بدون خدمت رساندن به دیگری و با استفاده از رانت و نفوذ سیاسی و ژن خوب ثروتی به هم زده‌اند». حق با شماست. موارد این چنینی زیادند اما:
💡 رانت و نفوذ سیاسی و ژن خوب در بازار توزیع نمی‌شود. برعکس، چنین ثروت‌هایی فقط با دخالت دولت در بازار به قیمت جیب مردمان یک جامعه، بین عده محدودی حاتم‌بخشی می‌شود.

مطالعه متن کامل مقاله داخل تلگرام:
http://telegra.ph/billgates-11-13

ده سال پیش مجله فوربز نگران انحصار #نوکیا، پادشاه تلفن‌های همراه در بازار بود.

متن کامل را داخل تلگرام مطالعه کنید:
http://telegra.ph/monopoly-11-18

🔴 امسال درست صدمین سال انقلاب کمونیستی بلشویک‌هاست؛ اگر موشک و انرژی‌هسته‌ای و KGB ضامن بقا بود، امسال باید جشن بزرگی می‌گرفتند؛ ولی حیف!
26سال قبل شوروی برای همیشه از هم پاشید.

🔶 @mmoeeni1

🔴 «خرافات دایه قدرت است»



فوکوتساو ایوکیشی که پدر توسعه ژاپن شناخته می‌شود بر این باور است که

نابخردی
خرافه‌گرایی و
حاکمیت یزدان‌سالار

سه عامل بزرگ عقب‌ماندگی به شمار می‌رود و به گفته یکی از اندیشمندان (مصطفی رحیمی): «خرافات دایه قدرت است.»


📝 فصلنامه اطلاعات سیاسی – اقتصادی / شماره 287، بهار 91، ص 104

🔶 @mmoeeni1

⚫️ شریعتی به وصف تشیع‌صفوی که می‌رسد، از تبدیل «حرکت»شیعی به «نظام»شیعی می‌نویسد و از نتایجش ...

🔶 @mmoeeni1

‍‍ ‍‍ 🔴 تجلی نابودی سرمایه اجتماعی حکومت در زلزله کرمانشاه (✍️: حامد آئینه وند- دانش آموخته دکترای روابط بین الملل)
🆔@Amadnews
امروز در کنار سرمایه‌های اقتصادی و انسانی سرمایه دیگری به نام سرمایه اجتماعی، در شکل دهی به تعامل حکومت و مردم نقش جدی ایفا می‌کند. تا پیش از پذیرش سرمایه اجتماعی به عنوان یک واقعیت جامعه شناختی، حکومت‌های غیر دموکراتیک برای ماندگاری خود بر روی «توانمندی در قدرت نظامی و سرکوب سازمان یافته» حساب ویژه‌ای می‌کردند. در گذشته مادامی‌که یک حکومت اراده سرکوب و توانایی آن را با هم داشت می‌توانست پایداری خود را حفظ کند اما امروزه با شکسته شدن انحصار رسانه‌ای حکومت‌ها و گسترش شبکه‌های اجتماعی که به وسیع شدن دامنه آگاهی عمومی کمک شایان توجهی کرده است، پاسخ‌گویی حکومت‌ها به عنوان یک «مطالبه اساسی» مطرح است و هر حکومتی که از «پاسخگویی» سر باز بزند به دلیل این‌که توانایی بر خورد با طیف وسیعی از مردم ناراضی را ندارد حیات سیاسی‌اش با بحران رو به رو می‌شود. در این یاداشت و در پرتو حواشی زلزله کرمانشاه می‌خواهم توضیح بدهم که چرا باید «نابودی سرمایه اجتماعی حکومت» را به شدت مورد توجه و استفاده قرار داد.

در جوامع دموکراتیک که میزان اعتماد مردم و گروه‌ها به یکدیگر و هم‌چنین میزان اعتماد آنها به نهادهای حکومتی بالاست بین امکانات، قدرت حکومت و نهادهای مردمی «هم افزایی» شکل می‌گیرد و این هم افزایی هم جلوی فساد را می‌گیرد و هم به توسعه کشورها سرعت می‌بخشد. اما، در صورتی که بین حکومت و مردم به دلیل «نارضایتی سیاسی» و «بحران مشروعیت» شکاف ایجاد شود، «سرمایه اجتماعی» حکومت از بین می‌رود و نهادهای حکومتی در جلب حمایت مردم ناموفق خواهند بود که اثرات سوء مستقیمی در روند توسعه می گذارد.

در جریان زلزله اخیر کرمانشاه و شهرستان‌های این استان، شاهد تحرکات خودجوش مردم و ورود سلبریتی‌های سیاسی، و رزشی و سینمایی برای کمک‌رسانی به زلزله‌زدگان بودیم. سیل واریزی پول‌های مردم به حساب دکتر «صادق زیباکلام» برای امدادرسانی به زلزله‌زدگان که از مرز یک ملیارد تومان گذشته است و هم‌چینن کاهش جدی کمک‌های نقدی و غیر نقدی مردم به نهادهای حکومتی نشان می‌دهد که سرمایه اجتماعی حکومت نابود شده است. در فضای نابودی سرمایه اجتماعی حکومت و نهادهای آن، گروه‌ها، جریان‌ها و چهره‌های بسیاری برای پر کردن این خلاء وارد میدان می‌شوند اما تنها افراد و جریان‌هایی می‌توانند از اعتماد مردم بهره‌مند شوند که حکومتی نباشند و حتی الامکان مرزهای مشخصی میان خود و استبداد حاکم بر ایران ترسیم کرده باشند.

بنده که خود از شاگردان دکتر زیباکلام بوده و در محضر ایشان تلمذ کرده‌ام اقبال عمومی به ایشان را در «صراحت لهجه ایشان» در انتقاد از «حکومت و هسته سخت قدرت» می‌دانم. علی‌رغم کاهش شاخص‌های همبستگی اجتماعی در ایران و عدم اعتماد عمومی مردم به یکدیگر، وضعیت کمک‌های خودجوش مردمی نشان می‌دهد که ما در کنار نابودی سرمایه اجتماعی حکومت، شاهد همبستگی عمیقی بین مردم هستیم. این همبستگی بین مردم، ارتش، نخبگان و نهادهای مردمی که مخرج مشترک همه آنها زاویه‌دار بودن‌شان با حکومت است، نشان می‌دهد که نهادهای حکومتی و مردم کارشان به رویارویی کشیده است.

نکته مهم ماجرای کرمانشاه این است که می‌بینیم در شرایط سخت اقتصادی مردم برای کمک‌رسانی آماده‌اند تا به آدم‌های شناسنامه‌دار و تشکل‌های شناسنامه‌داری که مرز روشنی با حکومت داشته باشند پول بدهند اما حاضر نیستد همین پول را به نهادهای شناسنامه‌دار جمهوری اسلامی بدهند. این امر نشان می‌دهد که جریان‌های مدعی جایگزین جمهوری اسلامی باید با گفتگو با یکدیگر برای جلب این «سرمایه اجتماعی» مهمی که در چنین شرایط اقتصادی حاضر است برای زلزله‌زدگان هزینه کند بیش از پیش وقت و انرژی بگذارد.
🆔@Amadnews
ما باید این سرمایه عظیم اجتماعی را قدر بدانیم و با آن گفتگو کنیم و توضیح بدهیم که زلزله اصلی که کشور را به خاک سیاه نشانده است، سیاست‌های حاکمان بی‌لیاقت، مختلس و دزد جمهوری اسلامی در جناح‌های مختلف آن در داخل و خارج از مرزها است؛ سیاست‌هایی که ما را در برابر رقبای منطقه چون ترکیه و کشورهای عربی سر افکنده کرده و اسباب طعن و تمسخر ما را از سوی آن‌ها فراهم کرده است. سیاست‌هایی که نه تنها نخبگان بلکه تعداد کثیری از توده مردم را نیز به این نتیجه رسانده است که رفتن از کشور را به ماندن در آن ترجیح بدهند.