لینکستان | لینک‌های جذاب
3 subscribers
716 photos
393 videos
121 files
4.76K links
مجموعه ای از لینک ها به مطالب ارزشمند، مفید و جالب اینترنت و تلگرام
Download Telegram
Honeycomb 3.0: The Collaborative Economy Market Expansion | Web Strategy by Jeremiah Owyang | Digital Business http://www.web-strategist.com/blog/2016/03/10/honeycomb-3-0-the-collaborative-economy-market-expansion-sxsw/ -via Flynx
Forwarded from کاناپه
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
هيچ كی سر جاش نيست:
مقايسه دكتر مير جلال الدين كزازی استاد زبان پارسی و حداد عادل رئيس فرهنگستان زبان پارسی 😳
@funnycanape
به نظر شما چه
شايسته رياست فرهنگستان است؟
Forwarded from مجمع دیوانگان (Amir Ali Nasrollah Zadeh)
هنوز هم یک جای کار می‌لنگد
#A137

آرمان امیری @ArmanParian - «کارگر بیچاره، کتک زدن نداره». جمع شده بودند و همین را فریاد می‌زدند. کارگرانی که بیش از ۵ ماه است حقوقی دریافت نکرده‌اند. آن هم حقوقی که اگر هر ماه به حساب‌شان واریز می‌شد باز هم معلوم نبود آن‌ها را از زیر خط سنگین فقر خارج کند. نتیجه اما قابل پیش‌بینی بود. بدون خواندن ادامه خبر و یا دیدن تصاویر منتشر شده هم می‌توانیم حدس بزنیم فرجام هرگونه تجمع و اعتراض در کشور ما به کجا ختم می‌شود. (البته بجز آن دست اعتراضاتی که به اسم «خودجوش» با پول و اتوبوس نهادهای معلوم‌الحال سازمان‌دهی می‌شوند)

آیا می‌توانیم صحنه‌ای را تصور کنیم که نیروهای انتظامی به مسوولین یک کارخانه‌ هجوم ببرند و به دلیل پرداخت نکردن حقوق کارگران آنان را به زیر بارانی از مشت و لگد و باتوم بگیرند؟ یا تصور کنیم هیات مدیره یک معدن که با کوتاهی در وظایف‌شان و نقض اصول ایمنی موجبات مرگ چندین کارگر را فراهم ساخته‌اند در وسط خیابان‌های شهر مورد حمله و ضرب و شتم ماموران قرار بگیرند؟ مشخصا این‌ها تصاویر عجیبی هستند که حتی فکر کردن به آن مایه تعجب خواهد بود. به خوبی می‌دانیم که مصداق توحش و خشونت است که افراد را به دلیل اشتباهات و حتی تخلفاتی که انجام می‌دهند بدون محاکمه (و حتی با محاکمه) در ملاء عام ضرب و شتم کنیم؛ پس چرا آن تصویر اولیه برایمان آشنا و قابل پیش‌بینی است؟ چرا نیازی به ادامه خبر نیست که بدانیم چه بلایی بر سر کارگران معترض آمده است؟ آیا گناه کارگری که می‌گوید حقوق من را پرداخت کنید از گناه آن مقامات مسوول بیشتر است؟

در فیلمی که از تجمع اخیر کارگران منتشر شده است، در پاسخ به فریاد «کارگر بیچاره، کتک زدن نداره»، یکی از مسوولان امنیتی حاضر با بلندگو پاسخ می‌دهد: «کارگران عزیز، کسی قصد ندارد با شما برخورد کند، ما از شماییم و شما هم از ما. زمان دارید که موقعیت را ترک کنید. مزاحم مردم هم شده‌اید. ترافیک ایجاد شده. این مردم هم از شما هستند و کار و زندگی دارند. راه را باز کنید». (فیلم را از یوتیوب goo.gl/ksL2DN ببینید)

باز هم بگذارید یک تصویر دیگر را مرور کنیم. در آستانه ماه محرم قرار داریم. به این فکر کنیم که دسته‌ای از عزاداران حسینی در محاضره نیروهای انتظامی گرفتار می‌شوند و یک نفر با بلندگو به آن‌ها هشدار می‌دهد که به دلیل ایجاد ترافیک، باید هرچه سریع‌تر متفرق شوند و در غیر این صورت... باز هم این وضعیت برای ما قابل تصور نیست. احتمالا همه عادت کرده‌ایم که «ایجاد ترافیک» صرفا برای «برخی امور» ممنوع است و در موارد دیگر تشویق هم می‌شود! اما آیا یک سوگ‌واری نمایشی برای امام حسین اولویت بیشتری نسبت به حمایت از مظلومان همین امروز دارد؟ آیا صیحه کشیدن در سوگ «مظلومیت» شهدای کربلا و چشم‌پوشی بر مظلومیت هم‌وطنانی که همین امروز گرفتار فقر، فساد و بی‌عدالتی شده‌اند قابل پذیرش است؟

حتما یک جای کار می‌لنگد. دقیقا همان نقطه‌ای که چوب‌اش را هم کارگر بی‌حقوق می‌خورد، هم روزنامه‌نگار، هم دانشجو، هم نویسنده، هم کارمند، هم زنان معترض و هم مردان منتقد. راست و چپ، منتقد و مخالف، معترض یا دلسوز، همه ما همچنان در یک پیش‌شرط و یک حق بنیادین و بدیهی اشتراک داریم: حق اعتراض!

پیش از این در باب این «حق اعتراض» به عنوان «تنها #مطالبه_بنیادین که باید از دولت طلب کنیم» نوشتم (اینجا بخوانید: t.me/divanesara/557) و همچنان گمان می‌کنم روز‌به‌روز بیشتر و بیشتر به ضرورت تحقق این مطالبه پی می‌بریم. به باور من، تمامی مطالبات مصداقی، چه حقوق کارگر باشد، چه انتقاد از یک بازداشت یا محاکمه ناعادلانه، چه گلایه از رانت‌خواری و فساد و چه اعتراض به انواع تبعیض‌های جنسیتی، مذهبی و یا قومی، همه و همه، موکول به تحقق مطالبه «حق اعتراض» هستند و تا این #مطالبه_بنیادین محقق نشود، نه تنها اعتراض مقدور نخواهد بود، بلکه هرگونه نظارت یا افشاگری نیز بی‌معنا خواهد شد.

کانال «مجمع دیوانگان»
@Divanesara
بحران «میلی‌شدنِ» رسانه ملی/ مترجم: من تصمیم گرفتم سخنان ترامپ را ترجمه نکنم! http://www.khabaronline.ir/detail/709485
بازخوانی سنت ابراهیم خلیل الرحمن http://kadivar.com/?p=16189
Forwarded from محمود صادقی
@drmsadeqi
💠حق نمایندگی در مجلس و شورای شهر برای اقلیت‌ّ‌ها

🔹دكتر محمود صادقی
حقوقدان و نماینده مجلس

حکم موقتی که به‌منظور توقف فعالیت عضو شورای‌شهر یزد صادر شده به نظر موضوع عجیبی است. این‌که یک عضو شورای‌شهر بعد از طی مراحل قانونی نامزد می‌شود و در انتخابات شرکت می‌کند، مردم به او رأی می‌دهند و نتیجه انتخابات به تایید مراجع ذی‌صلاح قانونی می‌رسد، شروع به کار می‌کند، اما پس از گذراندن این مراحل قصد می‌کنند که با حکم دیوان عدالت اداری به این موضوع ورود کنند، به نظر می‌آید مبنای حقوقی و قانونی ندارد. وظیفه دیوان عدالت این است که درباره مصوبات، احکام و تصمیمات مراجع اداری تصمیم‌گیری کند و در تظلم‌خواهی مردم نسبت‌به تخلفاتی که دستگاه‌های اجرایی و اداری انجام می‌دهند ورود کند؛ بنابراین اتفاقی که روی داده است، در حوزه صلاحیت دیوان عدالت اداری نیست. از طرف دیگر، در زمان بررسی صلاحیت نامزدهای انتخابات شوراهای شهر و روستا زمانی‌که شورای نگهبان درباره این موضوع اظهارنظر کردند هم بحث‌هایی صورت گرفت؛ در نهایت هم این موضوع روشن شد که شورای نگهبان زمانی می‌تواند درباره قوانین اظهارنظر کند که توجیه قانونی داشته باشد. این موضوع بعد از تصویب در مجلس شورای اسلامی و با ایجاد مطابقت در شرع یا قانون اساسی، در زمان خود به تصویب شورای‌نگهبان هم رسیده است؛ بنابراین چون خود شورای نگهبان قانون فوق را تایید کرده، اگر مجدد اعلام کند که خلاف شرع است این امر منطبق با قوانین حقوقی نیست. دبیر شورای‌نگهبان اظهارنظری در آن زمان کردند و آن قاضی هم به این اظهارنظر استناد کرده است؛ بنابراین نه مستند قانونی به‌جای خود مطابق با قوانین حقوقی بوده است و نه رأی دیوان عدالت اداری. درواقع، در صلاحیت دیوان عدالت نبوده است که چنین رأیی صادر کند. اساسا چنین رأیی اعتبار لازم را ندارد و آن عضو شورای‌شهر باید به کار خود ادامه دهد. آن‌چه براساس شواهد نشان می‌دهد، این است که حکم صادرشده اثر حقوقی و قضایی ندارد و آن‌گونه که شنیده‌ام، بار دیگر اعضای نظارت بر انتخابات شورای شهر استان یزد مراحل را بررسی کرده و صلاحیت این عضو را مجددا تایید کرده‌اند. البته باید به این موضوع توجه داشت که این حکم دستور موقت است و اگر هم اعتنایی به آن شود، راه قانونی آن است که درباره آن تقاضای تجدیدنظر شود و پیش‌بینی می‌شود در مرحله تجدیدنظر نقض شده چون منطبق بر قانون نبوده است. اختلافی که در این‌باره وجود دارد قاعدتا نباید به مرحله‌ای برسد که مجلس شورای اسلامی بخواهد به موضوع وارد شود، اما اگر هم چنین شود، به نظر می‌رسد هیئت نظارت مرکزی بر انتخابات شوراها می‌تواند موضوع را بررسی کند.
همچنین باید به این نکته توجه کرد که براساس اصول مختلف قانون اساسی ازجمله اصل سیزدهم، اقلیت‌های مذهبی شناخته‌شده یعنی مسیحیان، زرتشتیان و یهودیان در اجرای مراسم مذهبی خود کاملا آزاد هستند؛ علاوه براین، مطابق اصل چهاردهم، از حقوق انسانی برخوردار هستند. براساس اصول نوزدهم و بیستم، همه مردم ایران از حقوق مساوی برخوردار هستند؛ بنابراین اصل بر برابری در حقوق برای همه مردم ایران است، مگر در مواردی که قانون تصریح کرده باشد؛ در نتیجه همین قوانین برای نامزدی اقلیت‌های مذهبی در شوراهای شهر هم منعی نداریم. همه ادیان شناخته‌شده براساس قانون اساسی در مجلس شورای اسلامی نماینده دارند و در قانون‌گذاری شرکت می‌کنند. شورای‌شهر که اساسا قانون‌گذاری ندارد و به نظر می‌آید باتوجه به کارکرد این شورا این ممنوعیت جایگاهی نداشته باشد.
https://asemandaily.ir/post/2708/%D8%AD%D9%82-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D9%84%D8%B3-%D9%88-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%82%D9%84%DB%8C%D8%AA-%D9%87%D8%A7