اینکه می‌گه "خندید غریبه تو خیابون بهم خجالت نصیبت شه" یعنی چقدر خجالت؟ چون من تقریبا هرروز توی راه می‌فهمم دارم با خودم حرف می‌زنم‌ برای همین اون قسمت از مغزم که خجالت می‌کشید خاموش شده.

اگه قراره بگا برم برام یه نشونه بفرست:

تاحالا بعد از وینستون قرمز پیش خانواده ننشستی تو ماشین که بفهمی ریسک کردن یعنی چی.

حالا فهمیدین چرا مشهدی‌ها برعکس ما تو خطر نیستن و خود خطرن؟ صرفا خودشون تصمیم می‌گیرن چطور خطرناک بودنشون رو نشون بدن.

کنار گذاشته می‌شوی گویی که هرگز تراپیست مفتی آنها نبوده‌ای.

شما خوشحال می‌شید که فرد موردنظرتون ریپلای کنه، ولی ما منتظریم فرد موردنظر لفت بده. زیاد شبیه هم نیستیم.

هرکدوم از کیف‌هام رو به صورت رندوم باز کنی توش فندک هست اما نمی‌دونم چرا هر سری دارم از این و اون فندک می‌گیرم؟

اگه یه روز پولدار شدم و اشتراک بهترین نسخه چت جپت رو گرفتم، اولین کارم اینه که رمان آرشام تهرانی و دلارام رو به سریال تبدیل کنم.

زیاد حالم خوب نیست بچها سمت چپی خیلی موردعلاقم بود.

اینایی که میگن ما استثنا نیستیم هم اعصابم رو میگان. کسکش ما خیلی هم استثنا هستیم و امیدوارم یک جوری تاریخ رو عوض کنیم که هیچکی به خودش ندیده باشه. امیدوارم هرکی میگه باید سرنوشت رو قبول کرد و زهرمار یک کیری بشه به وسعت تاریخ.

"اگه شرایط سخته برای همه سخته"
اینم یه کیر طلایی برای تو
که کصمغز مایی.

دلم می‌خواست عکسامو اول از همه برای تو بفرستم، ولی ما دیگه خیلی وقته با هم کاری نداریم.

دلم می‌خواست اتفاقات روزم رو اول از همه برای تو تعریف کنم اما یادم اومد تو ذوق درونم رو کور می‌کنی.

دلم لبخندی که مربوط به یک "اولین بار" باشه می‌‌خواد.

این قضیه پروانه تو دل هم مربوط به دوران تینیجریه وگرنه سنت که بالاتر بره بیشتر می‌ری سمت تغذیه سالم و گه زیادی نمی‌خوری.

همین تو را بس که دیگر جزو چهار نفر اول لیست شیرم نیستی.

کل روز دارم داد می‌زنم مگه من روانی بودم؟ شماها منو روانی کردین. بابا مگه من روانی بودم شما منو روانی کردین.

کیرم از پهنا تو این مرز و بوم. دارم غذا می‌خورم، قدم می‌زنم، کارم رو می‌کنم که یهو از خودم می‌پرسم برای چی؟